Archief voor januari, 2014

Buitenlucht

Geplaatst: 31 januari, 2014 in Dingen van de dag, Mensen

Ze was lijkbleek en door al haar rimpels was het alsof haar huid versierd was met crêpepapier. Ze wilde naar buiten, van de zon genieten. Maar het mocht niet, vanwege stofjes, schimmels en stuifmeel. En ze slikte vitamine D, dus wat heb je buiten dan nog te zoeken?

Toen haar verzorgster even niet oplette reed ze, zo hard als het motortje van haar rolstoel het toeliet naar buiten en zoog een teug buitenlucht naar binnen, met stofjes, pollen en schimmels en al.

Ze kreeg een hoestbui die ze niet zou overleven. Ze hunkerde al jaren naar het vergaan tot stof, al was het maar om door de wind gedragen te worden naar plekken waarvan ze alleen maar had durven dromen.

Advertenties

De molenaarsvrouw

Geplaatst: 30 januari, 2014 in Fictie

In de tijd dat heren nog van de wind konden leven, de tijd van voor de elektriciteit, was er een meisje dat aan haar gerief poogde te komen zonder haar handen te gebruiken. Dat wil zeggen, ze wilde haar borstjes met beide handen kunnen strelen tijdens haar orgasme.

Dat meisje kreeg verkering met een keurige molenaar die zichzelf bewaarde voor de ware zoals God het wilde. Het meisje droomde regelmatig van de roede van de molenaar die ze zou willen berijden en dat ze dan beide handen vrij zal hebben om naar haar borsten te kunnen grijpen op het moment suprême.

Na het gemeentelijk- en kerkelijk huwelijk was er eindelijk de huwelijksnacht. Echter, toen het meisje tijdens de huwelijksnacht begerig haar kleren afgooide en graaide naar lijf en leden van de keurige molenaar, werd ze teleurgesteld. Want de keurige molenaar verzocht het meisje zich kuis onder de dekens te begeven, opdat hij haar zou kunnen penetreren zonder er al te veel van te genieten: ‘We zijn immers geen dieren!’

En het meisje werd molenaarsvrouw. Ze kreeg kind na kind zoals God het wilde. Toen de dokter zei dat het genoeg was voor haar en ze beter geen kinderen meer kon krijgen, besloot de molenaar in een bed apart van haar te slapen en haar extra kuise kleding te geven om zijn dierlijke lusten het hoofd te kunnen bieden.

Het was een week na die dag dat de molenaar ziek werd en niet hard kon werken, waardoor de molenaarsvrouw druk in de molen moest malen. Op het eind van de dag ging de molenaarsvrouw uitgeput op een zak meel zitten; ze wachtte tot het laatste graan gemalen was op de molensteen. De molenaarsvrouw voelde ze een aangename trilling van de malende molensteen. Ze voelde een lang vervlogen droom die ze bijna vergeten was. De molenaarsvrouw greep met beide handen naar haar borsten onder haar kuise kleding en ervoer een hoogtepunt die de meest ruimdenkende God nog zou doen wegkijken.

En vanaf die dag nam de molenaarsvrouw, tot vreugde van de keurige molenaar, de taak op zich om voortaan op het laatste meel bij de molensteen te wachten zodat de keurige molenaar het wat rustiger aan kon doen. En ze leefden nog lang en gelukkig.

Afdruipen

Geplaatst: 26 januari, 2014 in column, Dingen van de dag

Hij schrok er van, maar het was al te laat. De woorden die hem nooit vergeven zouden worden had hij uitgesproken voor hij er erg in had. Zijn allerliefste keek hem woedend, en met betraande ogen aan. Langzaam legde hij zijn mes en vork neer, langzaam stond hij op en voorzichtig schoof hij zijn stoel naar de tafel. Als een paria droop hij af. Op een enkeling na keurde niemand hem nog een blik waardig. En die enkeling had talent om met blikken te kunnen doden. Haastig trok hij zijn jas aan, zette hij zijn hoed op en vertrok hij naar de kroeg om zich eens flink te bezatten.

Hij had, tegenover zijn schoonmoeder, ‘dit is niet te vreten,’ eruit geflapt.

Spannende seks

Geplaatst: 26 januari, 2014 in column, Dingen van de dag

In de keuken was ze druk doende met een wortelsalade. Een van de wortels was vrij fors uitgevallen en was niet meer nodig voor de salade, maar de wortel had wel precies het formaat waar ze al een tijdje om had gezocht, sinds haar man haar had verteld dat, wat hem betrof, de seks wel een beetje spannender kon.
Behendig maakte ze met haar snelschiller een prachtige oranjerode roede, waar je gerust u tegen kon zeggen. Ze rolde een condoom om het werkstuk en hield het op haar rug toen ze naar haar man trippelde: ‘Jij wou toch ook anaal proberen lieverd?’ ‘Lijkt me wel spannend,’ was zijn hoopvolle antwoord. De sadistische ondertoon van haar vraag was hem volledig ontgaan.

 

Swingers en partnerruil

Geplaatst: 25 januari, 2014 in column, Dingen van de dag

‘Wat denk jij?’ Zijn vrouw toonde een advertentie van een parenclub in de Telegraaf: ‘Zullen we ook eens gaan?

De man voelde een schok door zijn lijf. Hij wist die geile advertenties meestal wel ongemerkt te bekijken; het wond hem altijd een beetje op. Als puber fantaseerde hij al over swingers en partnerruil. Destijds rukte hij zich helemaal suf op fantasieën over groepsseks. En ook in de tegenwoordige tijd keek hij regelmatig op internet naar filmpjes waar mannen en vrouwen in groepjes hun ding deden, en hoe ze ongegeneerd en met veel plezier van elkaars lijf genoten.

Hij trok een vies gezicht en keek zijn vrouw aan: ‘Als je dat gaat doen wil ik bij je weg,’ zei hij streng.

Overspel

Geplaatst: 24 januari, 2014 in Dingen van de dag

Haar hart brak in duizend stukjes. Ze voelde hoe haar pijn als een een knijpende kramp in haar keel omhoog wilde klauteren. Want ze zag haar man, in het bed dat ze alleen met hem dacht te delen, samen met een andere vrouw.
Ze kon kon geen woord uitbrengen, geen kreet slaken, ze kon alleen maar verstijfd blijven staan. En ze voelde een ijzige kou die bezit van haar rug wilde nemen.
Als je goed keek, zag je hoe ze haar ogen even sloot en weer opende, vergezeld door een grote traan die van haar wang naar haar mondhoek daalde. Een bedding die volstroomt na een stortbui van tomeloos verdriet, alvorens het opdroogt en alleen nog een laagje zout achterlaat.

Dagdroom

Geplaatst: 24 januari, 2014 in Poëzie

Ik sta achter je,
sta in de rij,
staar naar je kont,
was je maar van mij.

Een nachtje maar,
dagdroom ik dan,
ik krijg een stijve,
ik schrik er van.

Je kijkt even om,
je ziet dat ik bloos,
je lacht me toe,
ik voel me hulpeloos.

Dan reken je af,
ik ben aan de beurt,
je doet net alsof,
er niets is gebeurd.

Je ben zo lief,
vertelt ze me dan,
ze geeft een knipoog,
en ik geniet er van.

We lopen samen,
we willen een kind,
en genieten van de liefde,
dat ons samen bindt.

Dan schrik ik wakker,
onderweg op mijn fiets,
schud mijn dagdroom af,
want met de liefde en ik,
wordt het echt niets.