Archief voor mei, 2012

Aangifte

Geplaatst: 30 mei, 2012 in Dingen van de dag, Maatschappij, Mensen

In de drukte botste ik tegen hem op. Voor de man kon reageren gaf ik hem meteen een ferme vuistslag. Je moet er snel bij met ongelukjes, want voor je het weet lig je op straat met een mes in je lijf. Hij had alleen een maar gebroken bloedneus. Das toch drukte om niks? En mijn broertje heeft hem al uitgelegd dat hij beter geen aangifte kan doen. Ik wil nog wel aangifte doen voor vernieling: mijn iPhone heeft een krasje, kijk hier. Achterkant is nu helemaal lelijk. Weet je wat die dingen kosten? Het geld groeit mijn moeder niet op de rug weet je? Waar zet ik mijn handtekening? Linkerbenedenhoek? Oké, bedankt en jullie nog een goeie middag verder!

Advertenties

Meesterwerk

Geplaatst: 29 mei, 2012 in Dingen van de dag, Mensen

Ik heb de hele nacht gedroomd en liggen woelen over een uniek stukje dat ik wil gaan schrijven. Het heeft een prachtige compositie van mooie woorden, leuke kwinkslagen, goed geformuleerde zinnen, geen fouten met d’s en t’s en een onwaarschijnlijke draai als afsluiter. Ik geniet nog na van het bijzondere gevoel dat ik de hele nacht heb mogen ervaren.

Toen ik wakker werd zette ik mijn computer aan om mijn droomstuk vast te leggen.

Ik tuur naar een onbeschreven blad op mijn geduldige tekstverwerker. Ik neem een flinke slok van een kop zwarte koffie voor een heldere geest, want het blad is net zo leeg als mijn hoofd: ik heb geen idee op welk meesterwerk ik vannacht heb zitten broeden.

Goed zo Fik!

Geplaatst: 28 mei, 2012 in Dingen van de dag, Mensen, Natuur
Tags:

Fik wil maar niet luisteren. Fik is een pientere, eigengereide dwergschnauzer. Hij komt uit het hondenasiel, is ongeveer drie jaar oud en goed getraind: Fik begrijpt alle commando’s en voert ze bijna correct uit. Bijna, omdat Fik zijn opdrachten nooit af wil maken. Iedere bal die je gooit brengt Fik netjes terug, maar loslaten, ho maar. Fik gaat netjes zitten, maar voor zijn baas Fik een beloning kan geven gaat hij weer staan.
Dan besluit zijn nieuwe baas het over een andere boeg te gooien. Hij gooit een bal, Fik brengt het terug. Dan zegt de baas: ‘Goed zo Fik!’ Prompt laat Fik zijn bal enthousiast vallen.
Eindelijk heeft Fik de nieuwe baas geleerd zijn commando’s netjes af te maken!

Vanaf volgend jaar mogen we rollators zelf gaan betalen en dat betekend handel, handel in nieuw en tweedehands. De economie krijgt een nieuwe impuls.
Uw fietsenmaker is reeds druk doende het rollatorassortiment te bestuderen en doet zijn eerste bestelling. Tevens speurt hij stad en land af om voordelige tweedehandsjes. Fietsenmaker wordt weer een eerzaam beroep. Uw rollator kan er vakkundig gerepareerd worden en de bandjes geplakt.
Oost-Europeanen komen langs om een tweedehandsje voor hun opa of oma op de kop te tikken die ze betalen met geld dat ze verdiend hebben met champignons- en aardbeien plukken.
Een prima bezuiniging en het levert, naast lokale bedrijvigheid, genoeg geld op voor een paar setjes banden om een JSF op te laten rollen.

Doodlopend spoor

Geplaatst: 24 mei, 2012 in Fictie, Natuur
Tags:

Er was eens een boevenslak uit de gevangenis ontsnapt.
De bewakers, ook slakken, werden gealarmeerd en twee van hen werden gesommeerd de ontsnapte slak te vangen.
Nu is, zoals bekend, een slakkenspoor vrij eenvoudig te volgen en al gauw zagen de twee het huisje van de boevenslak, verderop in het zand.
Met een slakkengang gleden de twee naar het huisje van de ontsnapte slak.
Het huisje was leeg en verderop zagen ze een uitgedroogd, levenloos slakkenlijfje.
“Het zand!” riep een van de twee.
Maar het was te laat.

De twee achtervolgers waren door het droge zand te uitgedroogd geraakt om nog langer een eigen slakkenspoor te kunnen maken, liepen vast en stierven, net als de ontsnapte slak, een miserabel droogtedood.

Kent u ze nog? Landschildpadden die je in de dierenwinkel kon kopen en zomers gezellig in de tuin kon laten scharrelen en ’s winters op zolder in een doos weg kon zetten.
Welnu, wij hadden zo’n beestje. Je kon het onder de kin aaien en het at rozenbloemblaadjes. Verder kon het niks. Ja, in zijn schild kruipen als je het een tik op de kop gaf. Of stompzinnig laten doorlopen als je het tegenhield. Of op zijn kop houden zodat het ging plassen
We hebben jarenlang zo’n schildpadje gehad, tot het op een goeie dag weg liep. Ik vraag me nu nog af hoe het mogelijk is dat een schildpad kan weglopen.
Maar dat het is mogelijk is staat vast.

Jolande heeft tijdens het GroenLinksdebat duidelijk gemaakt wat ze wil: Integriteit inleveren om mee te mogen doen aan het politieke machtsspel. Konkelen en kronkelen omdat, zoals Tofik treffend uitlegt: “Jolande geschikt zou zijn als minister.”
Nu wordt het duidelijk waarom het wereldvreemde Kunduzakkoord en het rabiaat rechtse neoliberale lenteakkoord tot stand zijn gekomen: Jolande zaait zaad om pluche te kweken, pluche voor een ministerspost.
Jolandes natte droom, vice-minister-president , leek binnen bereik. Opstandige Tofik gooide echter wat schuurmiddel in haar erogene zones.
GroenLinks piept en kraakt. Als Tofik de strijd wint zal Jolande de tweede kamer verlaten. Als Jolande wint zal haar partij te klein zijn voor enig ministerspost en zal ze, voortijdig en teleurgesteld, de Tweede Kamer om carrièreredenen verlaten.