Archief voor april, 2019

De mens is het zwarte gat

Geplaatst: 11 april, 2019 in Blog, column

Er klonk gejuich toen de eerste foto van een zwart gat getoond werd. Eindelijk bewijs, de berekeningen kloppen! De foto van het zwarte gat toont aan hoe accuraat de wetenschap is als iets ver weg is. Maar als het dichterbij komt gaan men twijfelen, spreken we van klimaathoax, staan er antivaxers op die roepen dat de wetenschap ons voor de gek houdt. Wordt wetenschap opeens linkse kerk genoemd.

Intussen verschijnen er berichten dat de mazelen her en der uitbreken, berichten over natuurrampen, extreme droogte, extreme regen, orkanen en overstromingen. De wetenschap waarschuwt ons, maar omdat het zo dichtbij is sluiten we onze ogen en drukken we onze oren dicht, hopen we dat het onze tijd wel zal duren, roepen we dat de wetenschap het ook niet precies weet. En toch blijkt dat de rekensommetjes over de destijds onbewezen zwarte gaten kloppen.

Intussen schreeuwen we moord en brand over moslims, emigranten en alles wat ons niet aanstaat. Ver van ons weg willen houden. De wetenschap kijkt toe hoe haar rekensommetjes over moslims, emigranten en God, mag weten wat nog meer aan de kant geschoven worden. Omdat het dichtbij komt? 

Zwarte gaten zijn ver weg, machthebbers en bekrompen mensen kunnen er verder weinig mee, een zwarte gat-beweging, ziet u het voor u? Niets om bang voor te zijn. 

Mensen zijn van nature bang voor wat ze niet kennen. We hebben het verstand om daarmee te kunnen omgaan. Onze gevoelens mee te reguleren. Onderscheiden wat deugt en wat niet deugt. Ik heb gevoelens over zaken die ik met mijn verstand ‘overrule.’ Om het simpele feit dat ze niet kloppen.

Als iets dichtbij komt, komt het bij je gevoel. Het gefotografeerde zwarte gat is ver weg. Feiten over de planeet aarde, waar we op wonen zijn véél te dicht bij. Díe zijn pas eng. Duwen we zo ver mogelijk weg. Uit ons gevoel.

Het zwarte gat dat alles opzuigt wat te dicht in de buurt komt, dat is lekker ver weg en kan ons niet deren, in tegenstelling tot klimaat, moslims, migranten en al het andere dat de boer ver weg wil houden. Op aarde is de mens het zwarte gat dat alles opzuigt en wil vernietigen wat te dicht in zijn buurt komt. Kun je de mens maar beter ver van je weg houden. 

 

Scharende lesbiennes in de Donald Duck

Geplaatst: 4 april, 2019 in Blog, column

Ik kon mijn ogen en oren niet geloven, lesbiennes in de Donald Duck! Waar moet dit naar toe. Worden onze dochters zo beïnvloed ja, zelfs gesommeerd om een lesbische levensstijl te overwegen? Zijn er linkse krachten in de redactie van de Donald Duck die linkse pornografische ideeën pushen? Is er linkse indoctrinatie gaande in onze Donald Duck? Niets lijkt veilig voor linkse indoctrinatie. Blijkbaar zijn er naast linkse leraren nu ook linkse strip-uitgevers actief die Nederlandse kinderen willen verzieken met linkse perversies.

Ik vraag me af of er een meldpunt voor strips kan worden gemaakt, dan geef ik meteen de Donald Duck aan.

Hoewel ik, blijkbaar heb ik een goede gezonde Hollandse smaak, de Donald Duck nog nooit leuk gevonden heb of zelfs maar heb gelezen weet ik nu al wat het gevolg zal zijn van de scharende lesbiennes in de Donald Duck. Homoseksuele mannen die het met elkaar doen in de Sjors en Sjimmie ja, Sjors en Sjimmie die het met elkaar doen. Ik heb niks tegen homo’s en ben geen racist maarrrr ..!

Mijn kinderen mogen geen stripbladen meer lezen en hun leesboeken controleer ik op on-Hollandse activiteiten. Mijn kinderen worden geen homo en zullen zich niet laten onderdrukken door minderheden. Je mag verdomme toch wel trots zijn op je heteroseksualiteit en je blanke huid, het moet niet gekker worden!

Kijk, ik ben tolerant maar er zijn grenzen. Kinderen begrijpen tolerantie niet, zijn nog niet aan tolerantie toe. Tolerantie begrijp je pas als je kinderen hebt die je moet beschermen tegen linkse indoctrinatie, opdringerige homoseksuele uitingen en schaamte voor je blanke huid.