Archief voor maart, 2016

Toen ik vanmorgen wakker werd zag ik nieuws over een brand in Pikangikum. In Pikangikum  wonen vooral inheemse Amerikanen; de Ojibwe. Pikangikum ligt in het noorden van Ontario. Zoals het een echte reservaat betaamt ligt het in een vrij onherbergzaam gebied en het is lastig te bereiken met normaal vervoer. (Only accessible by air)  Negentig procent van de huizen heeft geen stromend water en de zelfmoordratio ligt aldaar gigantisch hoog. Kortom, het is geen pretje om daar te wonen. En dan staat er een huis in de fik. Negen doden, waaronder drie kinderen. En blussen is vrijwel onmogelijk want er is namelijk een gebrek aan ‘fire hydrants.’ Hier het hele verhaal.

pikangikum-first-nation-fire

 Canada is zeker geen perfect land.

rev-lennett-anderson

Sobeys, een supermarktketen is betrapt op racial profiling; als je een kleurtje hebt loop je daar een redelijke kans een hand van een beveiliger op je schouder te voelen en gecontroleerd op, zelfs beschuldigd te worden van winkeldiefstal zonder duidelijke redenen. Sobeys kreeg een rechtszaak aan de broek omdat een mevrouw onterecht werd beschuldigd. Sobeys verloor de zaak en gaf toe dat er een fout is gemaakt. Maar Sobeys gaat desondanks in hoger beroep. Ik vind daar wat van. Lees hier het hele verhaal

Ik ben een fan van Justin Trudeau. Hij is geweldig en doet goede dingen. Maar er is veel te doen, racisme en discriminatie is ook in Canada niet van de lucht.

babyseal  

Schattig beestje…

 

Advertenties

Selfie met Seif

Geplaatst: 29 maart, 2016 in Blog, column
Tags:,

Een nitwit maakte een selfie, samen met vliegtuigkaper Seif El Din Mustafa. Hij trok er zelfs een raar gezicht bij. ‘Wat een faalhaas ben ik toch,‘ lijkt Seif te denken. Zelfs zijn bomgordel maakte geen indruk.

De kaper is inmiddels gearresteerd. Geen doden en gewonden. Gelukkig maar. Maar wat zal er van Seif worden? Hij zal de bak indraaien, dat spreekt vanzelf.

selfieDe maker van de selfie zit inmiddels kakelend van het lachen zijn selfie rond te sturen op Facebook, naar familie en vrienden, om heel veel hartjes en likes te vergaren. Misschien komt hij zelfs op tv om zijn verhaal te doen bij Matthijs van Nieuwkerk en Jeroen Pauw.

De kaper zit als een loser in voorarrest. Wachtend op wat komen gaat. Hoon en spot zal zijn deel zijn. Vanwege die selfie. Hij zal zijn Facebook moeten opzeggen. Zijn twitter account sluiten. Zich opsluiten in de cel waar hij terecht zal komen en de sleutel willen weggooien.

Ik vind dat vreselijk.

Het geweld van nazi’s hooligans op het Beursplein in Brussel  vind ik verschrikkelijk. Ik veroordeel dat gajes. ‘De brandspuit erop,’ zeg ik dan. Voor mij kan dat tuig niet hard genoeg aangepakt worden. Ik veroordeel die gasten keihard. Enzovoort enzovoort enzovoort.

Bart de WeverMaar N-VA-voorzitter Bart De Wever weigert: ‘Hoe meer aandacht je hooligans geeft, hoe groter ze zich wanen. Je mag ze dat niet gunnen.’ En dat is zijn goed recht.

Wat mij betreft hoeven moslims geen afstand te nemen van de wandaden van een stel idioten die in naam van Allah de boel opblazen in Brussel. Of te veroordelen. Niet op commando in ieder geval. Want anders steunt u dat tuig… Begrijpt u wel?

De consequentie is echter dat de door mij verfoeide nazi-club N-VA ook geen afstand hoeft te nemen van het gedrag van die nazi-idioten op het Beursplein in Brussel. Of te veroordelen. Niet op commando in ieder geval. Want anders steunt u dat tuig… Begrijpt u wel?

Toch heb ik het gevoel dat ik ergens een denkfout maak. Ik hoop dat ik een denkfout maak. Maar tot ik weet waar de denkfout zit moet ik consequent zijn. En dat is kut.

Bron

Joris bevrijdt de buurman

Geplaatst: 27 maart, 2016 in Blog, Fictie

De boom van buurman was omgewaaid en Joris vond dat reuze interessant. ‘Dat wind zoveel kracht kan hebben,’ mijmerde Joris. Toen hoorde Joris gekreun, onder de boom, laag bij de grond. ‘Hallo Joris,’ hoorde Joris buurman verontschuldigend zeggen, ‘kun je me helpen?’

Joris keek eens goed naar de plek waar hij de stem van buurman vandaan hoorde komen. Toen zag Joris dat de omgewaaide boom buurman in de grond had gedrukt; alleen zijn hoofd kon je nog zien. ‘Als een hamer die een spijker in een plank slaat,’ bedacht Joris.

‘Er ligt een bijl in mijn garage, daarmee kun je de boom in stukjes hakken, en daarna kun je me met de schop uitgraven,’ zei buurman, ‘vlug, voor het te laat is en ik mijn laatste adem uitblaas.’ Joris kweet zich van zijn taak en hakte dat het een lieve lust was.

Na drie uur en drie kwartier had Joris het hoofd van de buurman bevrijd. Maar Joris zag ook dat het bevrijde hoofd helemaal paars was geworden en dat buurman zijn laatste adem had uitgeblazen.

Kordaat ging Joris tegenover buurman liggen om hem mond-op-mondbeademing te geven. En met succes. Na een paar minuten begon buurman weer te ademen en kreeg buurman weer een beetje kleur op zijn gezicht. Vlug haalde Joris de schop uit de garage om buurman verder uit te graven en zijn leven te redden.

Toen Joris thuiskwam was het al laat. Te laat om eten te koken en te laat om af te wassen. Gelukkig lag zijn vader te snurken voor de tv waarop enkele dames in hun blootje op en neer sprongen. ‘Pinup Club.’ 

superthumb

Joris ging slapen en dacht aan buurman en de omgewaaide boom. Even later droomde Joris van een omgewaaide boom die een meisje in de grond had gedrukt. En dat hij haar met heel veel mond-op-mondbeademing het leven redde.

Joris heeft geen hoogtevrees

Geplaatst: 25 maart, 2016 in Blog, Fictie
Tags:

Joris keek omhoog. Op het dak van de flat stond een eenzame man. Onwillekeurig dacht Joris aan zijn hoogtevrees. Dat had de eenzame man blijkbaar niet. Het publiek joelde en moedigde de man aan om te springen. Joris wilde er wat van zeggen, maar hij durfde niet. De politie arriveerde. De ambulance arriveerde. De politie sprak de oproerkraaiers vermanend toe. Joris zag even later dat de eenzame man onder begeleiding van een agent werd afgevoerd. Teleurgesteld dropen de mensen die 5 minuten geleden de eenzame man aanmoedigden om te springen af. Gefrustreerd scholden ze op de agenten en de ambulance.

Blog310_Doormat for Love_Girls Love Stories 148_Win Mortimer_9Die nacht droomde Joris dat hij joelende mensen vermanend toesprak omdat een meisje van het dak wilde springen. Een van de oproerkraaiers gaf hij zelfs een klap. Joris droomde dat hij geen hoogtevrees had en het meisje redde van een wisse dood. Haar meenam naar huis. Voor een kopje thee. Ze kuste hem. En dat het meisje voor altijd bij bij Joris wilde blijven. En met hem zou trouwen. Omdat Joris een held was.

Onze paaseieren

Geplaatst: 15 maart, 2016 in Blog, column
Tags:, , , , ,

‘Verstopei.’ Een beetje raar. Gelukkig mag ik zelf uitmaken wat ik met die verstopeieren doe. ‘Vrije wil,’ noemt men dat. Dus ik verstop ze niet. Ik eet ze lekker op. En u mag ze ook kopen. En hoeft ze niet te verstoppen. U mag ze zelfs omdopen tot ‘paaseieren.’ En ze alsnog verstoppen. Daarvoor is Jezus uit de dood opgestaan nietwaar? Voor onze paaseieren.

En volgend jaar gaat de Hema de paashaas omdopen tot verstophaas. En u mag zich afvragen of Jezus voor niets is opgestaan uit de dood voor onze paashaas. Of Jezus en God nu heel boos worden op de Hema.

Misschien kunt u beter een varkenskop opzetten en heel hard ‘azc, nee!’, schreeuwen, want Nederland islamiseert, Zwarte Piet verdwijnt en Jezus is met kerst geboren voor onze kerstbomen.

 

Joris en de blindedarm

Geplaatst: 14 maart, 2016 in Blog, Fictie

‘Ik heb jouw blindedarm voor je in een bloempotje gedaan,’ zei de chirurg met een glimlach en zette het potje met de blindedarm op het tafeltje naast het bed van Joris. Joris keek naar de blindedarm. Hij kronkelde een beetje. Toen zag Joris dat de blindedarm 2 oogjes had. Op steeltjes. ‘Je kan me zien?’, vroeg Joris verbaasd. De blindedarm knikte ‘ja’ met zijn oogjes op steeltjes. Joris zag dat hij verdrietige oogjes had. Joris zag dat hij eenzaam was. Zomaar uit het lijf van Joris gesneden. En nu eenzaam en alleen in een potje. In de aarde.

Joris vroeg aan de chirurg of zijn blindedarm weer terug kon worden gezet als zijn blindedarm weer hersteld was. De chirurg legde uit dat dat niet kon. ‘Eens verwijderd blijft verwijderd,’ zei hij op strenge toon. Joris zag hoe de blindedarm bittere tranen huilde. Zoveel tranen dat Joris de blindedarm wat extra water moest geven om te voorkomen dat hij zou uitdrogen.

Joris werd wakker. Hij was nog een beetje duizelig en misselijk van de narcose, maar zijn buikpijn was weg. Gelukkig maar. De vader van Joris zat naast zijn bed. Onrustig keek hij op zijn horloge. Want er was werk te doen. Stofzuigen, afwassen en eten koken. Joris zag hoeveel last zijn vader had van zijn geluier in het ziekenhuis. ‘Zullen we weer naar huis gaan?,’ vroeg Joris een beetje ongerust aan zijn vader, ‘dan maak ik vanavond lekkere gebakken aardappeltjes met sperziebonen en speklapjes voor je klaar.’