Archief voor oktober, 2013

Slenteren

Geplaatst: 17 oktober, 2013 in column, Dingen van de dag

Ik zit vol gedachten,
en vol herinneringen.
Ik ben nu in een vreemd land.
Ik heb mijn vaderland verlaten,
waar oorlog, armoede, leed en de dood loert.

Daarom even naar buiten,
voor wat frisse lucht.
Slenter ik door de straten,
van het mooie Groningen,
misschien vind ik wat rust.

Een agent spreekt me aan.
‘Wat ik hier doe,
en waarom ik zo slenter door de wijk.’
Dan grijpt hij naar zijn smartphone,
en tikt iets in.
Tevreden stop hij zijn kleinood in zijn jaszak.
‘Of ik even mee wil komen,
naar het bureau,
want jij bent een vreemdeling.’

Nu slenteren we samen,
door de straten van Groningen,
ben ik onderweg,
moet ik misschien terug,
naar waar ik niet wil zijn.

lefferts

Twaalf jaar nog maar. Op de lagere school. En voor ze het wist had ze een doodsbedreiging op Instagram gezet. ‘Oei oei!’ Ze wist ze niet hoe ze het bericht moest verwijderen. Ze ging in een hoekje zitten en hoopte dat het vanzelf voorbij zou gaan. ‘Betrapt!’ Een goed gesprek en een vermanende vinger waard, zou je zeggen. Ze weet allang dat ze helemaal fout zat. Maar nee, de politie gaat haar voorlopig nog lastig vallen en de kinderbescherming gaat haar kapot evalueren. Justitie gaat zich nog bezinnen op een eventuele straf. Ik wens je sterkte meisje van twaalf jaar. Hopelijk overleef je de aanslagen die de officiële instanties vanaf nu op je jeugd zullen plegen, en sla je je er heelhuids doorheen.

Eerder verschenen op Krapuul

6 sjalotjes, 2 rode uien.
2 grote bollen knoflook.
1 eetlepel olijfolie, 1 eetlepel boter.
1 stokbrood, 6 takjes peterselie.
5 takjes tijm, 4 takjes oregano.
2 (verse) laurierblaadjes, 1l groentebouillon.
200 ml melk, 100 ml room, 1 eetlepel olijfolie.
2 theelepels paprikapoeder (mild).
1 bos bieslook, fijngesneden.
zout en peper, vers gemalen.

Schil de uien en sjalotjes en snipper ze fijn. Schil de knoflookteentjes.
Verhit de olijfolie en de boter. Als er schuim opkomt moeten de uien en sjalotjes er in. Fruit deze op een hoog vuur goudkleurig, dit duurt ongeveer 5 minuten. Zet dan het vuur laag en voeg de knoflook toe. Bak dit 30 minuten op een laag vuur totdat het mengsel diep goudkleurig is.
!Laat de knoflook niet verbranden! (Tenzij je dat lekker vindt natuurlijk.)

Snijd in de tussentijd 6 plakken van het stokbrood en leg deze apart.
Snijd de korst van de rest van het brood en verdeel het zachte binnenste van het brood in stukjes, u moet ongeveer 100 gram overhouden.
Bind de kruiden vast aan een touwtje dat geschikt is om mee te koken.

Doe de bouillon en de kruiden in de soep, voeg zout en peper naar smaak toe en breng alles aan de kook. Doe de broodkruimels erbij en laat de soep 20 minuten op een laag vuur sudderen. Haal de kruiden er uit en voeg de melk en de room toe. Pureer de soep vervolgens tot een glad geheel.

Besprenkel de 6 achtergehouden plakken met olijfolie en paprikapoeder. Zet ze onder de grill zodat ze aan beide kanten bruin worden.

Leg op de bodem van elke soepkom een plakje stokbrood, schep daar de soep overheen. Garneer de knoflooksoep met fijngesneden bieslook.

Nog enkele tips van meester Ketelaar:

Het is voor de soep beter als er half wit, half bruin volkoren broodkruim in gaat. En de kruiden niet als bouquet, maar de takjes gestript meekoken en niet er uit halen, maar mee pureren.

Tot zover het recept van lekkerbek Ruud Ketelaar, je kan hem op op twitter bereiken: @RuudKetelaar

Chips

Geplaatst: 12 oktober, 2013 in column, Dingen van de dag

Naturel of paprika. Knisper, knasper, graai, grabbel, tot de zak leeg is. Dat hoort zo: alles moet op.
Het zout bijt in je vingers, je lippen tintelen en zien rood van de paprika. Troep op je blouse. Moe, maar voldaan. En dan nog iets kouds met prik, tot je wangen boel staan van het bruis. En een flinke boer.
Dan kijk je nog even om je heen, of het al te erg opvalt, je voldaanheid, je tevredenheid, je opgeblazen buik.
Je partner kijkt je misprijzend aan: ‘Varken!’
Nu nog opstaan om de kriebelkruimels van je af te kloppen. Je ziet nog een chipje liggen, die speciaal voor je is blijven liggen om voorzichtig tussen je tanden door te bijten.

Zo hoor je chips te eten.

Het is weer herfst

Geplaatst: 11 oktober, 2013 in Natuur, Poëzie

In de hoogste boom van het grote bos,
raakt een van haar blaadjes los.
Twee weken geleden nog maar,
was het groen en goed gevuld.
Nu ziet het rood en geel,
en is het arme blaadje krom gekruld.

Het dode blaadje waait weg in de wind,
die amechtig zucht, ander weer begint.
Een vaalgele zon gluurt voorzichtig vanachter een wolk.
En die is zwart, gezwollen en goed gevuld.
Regen klettert naar beneden,
en ieder is in regenkledij gehuld.

Als het blaadje op de grond is gearriveerd,
en inmiddels in ontbonden toestand verkeert,
de hoge boom kaal, piept en kraakt,
met dode takjes die ruisen en ritselen aan haar voet,
weet dan dat het weer herfst is,
en dat is goed.

Ondertussen bij de schaatsploeg

Geplaatst: 10 oktober, 2013 in column, Sport

‘Even rekenen: Jij bent de beste van Nederland, maar ik zie op mijn kaartje dat je bij lange na niet hard genoeg schaatst om een medaille te winnen. En jij, jij was tweede bij een andere afstand, waar hij eerste was. Jullie maken beide kans op een medaille, maar jij was tweede, dus je mag niet mee. Ik weet het, ik weet het, ik moet jullie soms teleurstellen. In feite neem ik alleen schaatser mee die kans maken op een medaille. Logisch toch? Winnen is belangrijker dan meedoen: Olympische gedachte. Speciaal voor de mensen die niet mee mogen naar de winterspelen en daarom teleurgesteld zijn, heb ik een toverwoord bedacht. Het toverwoord voor schaatsers die niet meegaan is geworden… Prestatiematrix.’

Hennepgeurkaart

Geplaatst: 9 oktober, 2013 in column, Dingen van de dag

Eergisteren de buren aangegeven: Ik rook hennep. En zojuist is oom agent, in vol ornaat, met zijn vriendjes, even bij de buren langs geweest. De zoon van de buurman, die geacht was de hennepkaarten in zijn krantenwijk rond de delen, bekende in tranen dat hij alle hennepkaarten gekrast en afgelikt had, in de hoop stoned te worden. Of het hem gelukt wist buurman niet, of hij wilde het niet zeggen.
Gelukkig was mijn tip anoniem, want ik wil geen ruzie met buurman: Hij is handig en staat altijd voor ons klaar.

Nu zit ik weer thuis met mijn hennepkaart. En ben ik heel nieuwsgierig geworden. Zal ik mijn hennepkaart aflikken? Zal ik dan eindelijk ook eens een klein beetje stoned worden?