Archief voor mei, 2014

Ik heb een kater

Geplaatst: 29 mei, 2014 in Blog

Ga weg.

kater

Advertenties

Zomerkleding

Geplaatst: 28 mei, 2014 in column

Het is te warm buiten.
Veel te warm.
Daarom doe ik, tegen mijn zin, luchtige kleding aan.
Ik moet wel.
Ik wil niet.
Het is te warm voor een jas.
Te warm voor een muts
Ik vervloek deze dag.
Ik moet eropuit.
In deze kleren kan ik me niet vertonen.
Geen jas om me achter te verbergen.
Geen muts om me onder te verstoppen.
Ik moet het doen met een zonnebril.
Ik moet het doen met naar de grond turen.
Ik moet het doen met naar mijn mobiel turen.
Naar alles turen behalve mensen.
Om mensen heen turen.
Ze zien me.
Ze kijken naar me.
Want iedereen haat me.
Ik haat iedereen keihard terug.
Was het maar vast winter.

 

Cul De Sac

Geplaatst: 26 mei, 2014 in Blog, column

Gistermorgen liep ik een straat in die ik niet kende. Het bleek een doodlopende straat te zijn; ik bedoel, op zeker moment kon ik niet verder. Na enkele verwoede pogingen door een soort van onzichtbare muur te lopen gaf ik het op. Ik probeerde te zien wat zich afspeelde aan de andere kant van de onzichtbare muur. Na even turen zag ik aan de andere kant een kind dichterbij komen. Het kind probeerde bij me te komen, maar dat ging niet. Ik liep zo ver ik kon naar het kind toe en wuifde even. Het kind wuifde terug en hield hoopvol haar hand op. Ik begreep dat het kind honger had en bovendien wist dat er aan mijn kant ruim voldoende eten was. Maar hoe kon ik het kind hiernaartoe halen? Ik kon het niet langer aanzien en liep terug zonder om te kijken. Ik vroeg iemand in de straat om hulp. Toen hij hoorde wat ik had meegemaakt greep hij zijn mobiel en sms’te een bericht. Hij stelde me gerust: ‘Komt goed, maak je geen zorgen.’

 

Vanmorgen liep ik de straat weer in. Ik liep naar de plek waar ik gisterochtend niet verder kon. Een dikke rij coniferen ontnam mij het zicht. De onzichtbare muur leek te zijn verdwenen achter de dikke begroeiing. Ik liep terug naar het begin van de straat. Een mijnheer op een hoogwerker bracht een naambordje aan bij het eerste huis van de straat. ‘Armoedeweg‘, stond erop. Ik kneep mezelf even in de arm. Ik droomde niet, het stond er echt.  De buurtbewoner die ik gisteren sprak bedankte me. ‘Wat kan jou het schelen wat er zich aan de andere kant, achter die coniferen afspeelt?’, zei hij blijmoedig: ‘wij hebben het goed en zo willen we het houden. Toch?’

Eubola

Geplaatst: 21 mei, 2014 in Blog, column

Ik ben wel een beetje geschrokken van de uitspraken van Le Pen over ebola. Want stel je voor dat zieke ebolalijders de grens gaan oversteken via het zo-lek-als-een-mandje-land Italië. Daar hebben jullie nog niet aan gedacht! Dat Europeanen ebola krijgen van West-Afrikaanse vluchtelingen. Paniek, blaren, builen, pus en dood voorspel ik u. En dan moeten we vluchten naar een veilige plek waar geen ebola voorkomt.

Afrika is een groot continent waar nog ruimte zat is voor goed ontwikkelde, kiemvrije Europeanen. Ik denk dat we dan het beste naar Zimbabwe kunnen gaan, het is een vruchtbaar land, iedereen wil er weg en Robert Mugabe is makkelijk te verjagen. We maken een ebolavrije staat waar geen Afrikaan in mag komen en we noemen het land Eubola, wat refereert aan het werelddeel waar wij vandaan komen en de ziekte waar wij Europeanen nooit aan ten onder zullen gaan. Onze nieuwe munt wordt de Eubo. Grapje!

We maken het land rijk, rijker dan alle buurlanden. We zullen als rijk land ervoor zorgen dat er geen armoede binnen komt. We maken een sterk leger en bewaken onze grenzen als de beste. Want het is ons land, ons geld en onze rijkdom. We sturen alle buitenlanders naar Europa. Dat willlen jullie toch zo graag? Dan zal hun land ons land zijn en zul je zien dat wij de besten zijn. Onze god, ons ras, onze cultuur en niet te vergeten, ons geld.

Is dat geen mooie Eubolese gedachte?

 

Uitgeknipte ster

Geplaatst: 20 mei, 2014 in Blog, column

Er lag een vlag op de tafel. Ik bekeek de vlag en zag dat er een gat inzat. ‘Dat is de Europese vlag waar Geert Wilders destijds een ster heeft uitgeknipt,’ legde de marktkoopman uit, ‘de sterren in de Europese vlag vertegenwoordigen de idealen van eenheid, solidariteit en harmonie tussen de volkeren van Europa. Maar Geert wilders dacht dat ze de landen van de EU voorstelden en deed net alsof hij Nederland uit de EU knipte.’ De marktkoopman lachte, ‘dat waren nog eens tijden!’ ‘Hoeveel moet je er voor hebben?’, vroeg ik de marktkoopman. ‘Dit lapje heeft geschiedkundige waarde,’ zei de marktkoopman nu op serieuzere toon,’ 200 Euro en dan krijg je de uitgeknipte ster erbij.’ Ik bood 150 Euro en de verkoper ging uiteindelijk akkoord. Hij gaf me er ook nog een foto bij waarop Geert Wilders stond met de uitgeknipte gele ster in zijn hand. Toen ik trots met mijn stukje geschiedenis vertrok, keek ik even om en ik zag hoe de verkoper een nieuwe Europese vlag met uitgeknipte ster op de tafel legde. De verkoper lachte en riep: ‘Dat was niet de enige Europese vlag waar Geert Wilders een ster had uitgeknipt!’  Ik besefte dat ik voor de gek was gehouden en dat de vlag net zo waardeloos was als de geschiedkundige waarde van Geert Wilders zelf.

Deadliest Catch

Geplaatst: 12 mei, 2014 in Blog

Keihard werken was het; De Deadliest Catch tijdens een zware storm. Krabben vangen viel nog lang niet mee met dit weer en daar ik rookie was, werd ik extra hard aangepakt. Ik voelde me zieker en zieker worden. De lucht van vis die ik als beet in de pods moest hangen deed mijn maag omkeren. De hoge golven maakten me zeeziek. Ik moest kotsen en rende naar de rand van de reling‘Wakker worden jij!’

‘Wakker worden jij!’ Opeens voelde ik iemand aan mijn haren trekken: ‘En haal die neus van je uit mijn kut!’ Ik opende moeizaam mijn ogen en ontdekte dat ik lag de slapen tussen de benen van een wijf die ik niet kende. Ook de kut waarmee ik nu werd geconfronteerd was me volslagen onbekend. Waar ben ik? Mijn neus zat inderdaad zo goed als in haar flamoes. Mijn hoofd golfde op een vetrol van haar been. Ik moet kotsen!

Zo goed en zo kwaad als het ging rende ik, naar waar ik aannam zich een wc zou kunnen bevinden. Het bleek een washok te zijn waar zich een aftandse wasmachine (bovenlader) bevond. Omdat mijn maag zijn inhoud niet langer kon verdragen besloot ik mijn maag om te keren in de wasmachine.  Nadat gedane zaken ik liet ik de wasmachine draaien omdat er een wasje in zat. Ik doe wel eens vaker een wasje.

Toen ik in de slaapkamer terugkwam lag het mens me wijdbeens en ongeduldig op te wachten. Ze wees naar haar flamoes; of ik mijn klus dit keer wilde afmaken zonder in slaap te vallen. (!) Als een heer kweet ik me van mijn taak. Ik klaagde niet en zeurde niet. Ik bleef wakker en zette door tot het werk gedaan was. Ik werd niet zeeziek en liet me niet overmannen door geuren die een vishandel zonder koeling niet zouden misstaan.

Toen ze eindelijk aan haar gerief was gekomen drukte ze me tegen haar borst. Als een baby zoog ik aan haar tepels. Ze gaf me klopjes op mijn rug tot ik een boertje liet. De wasmachine begon te centrifugeren en ik mocht gaan slapen. Ik keerde terug naar de Beringzee waar de eerste pod van een string opgehaald werd. Het zat vol krab en iedereen juichte.

Versleten DNA

Geplaatst: 9 mei, 2014 in Fictie

Niet zo lang geleden heeft mijn vrouw een ei gelegd. Midden in de nacht. Het was een bizarre gebeurtenis natuurlijk. Toch was het een onvergetelijk moment. De bevalling viel reuze mee, vooral omdat het ei niet veel groter was dan een flinke kippenei. Na de bevalling vroegen we ons af of we met het ei naar de dokter moesten. We besloten het niet te doen. Geen enkele dokter zal ons immers geloven? 

Ik heb mijn vrouw gevraagd of het ei van mij is, of dat het van een buitenechtelijke relatie afkomstig zou kunnen zijn. Ze bezwoer me dat het van mij is en ik heb geen reden om haar niet te geloven. Ook hebben we ons eten gecontroleerd op bestrijdingsmiddelen met rare bijwerkingen zoals eieren leggen en zo, (Monsanto misschien?) maar we hebben niks raars kunnen vinden op Google. De enige reden die ik kan bedenken dat mijn vrouw een ei heeft gelegd is versleten DNA . Ik wil de dames in de overgang dan ook waarschuwen dat u misschien geen kinderen meer kunt krijgen, maar dat een eitje zo gelegd is!

Inmiddels ligt het ei in een broedmachine en wachten we op het moment dat het uitkomt. Daar het onze eerste ei is hebben we geen idee wanneer dat gaat gebeuren. We hebben de broedmachine ingericht met spulletjes uit een poppenhuis omdat we graag willen dat de kleine zich meteen thuis voelt als het uitkomt. We weten niet of het een jongetje of meisje gaat worden, dus hebben we de kleuren neutraal gehouden, maar natuurlijk hoop ik op een jongetje en heb ik stiekem een busje blauwe verf klaarstaan.