Archief voor de ‘column’ Categorie

Glazige ogen

Geplaatst: 15 mei, 2017 in Blog, column
Tags:

Tijdens mijn ochtendwandeling met de hond loop ik langs een bushalte. Er staat een jongedame. Terwijl ik langs haar loop kijkt ze met glazige ogen door me heen. Ze zegt iets, waarvan ik aanneem dat een groet is. Beleefd groet ik terug. Maar ze mompelt onverdroten verder, starend naar iets waar ik geen deel van uitmaak. Dan realiseer ik me dat ze een conversatie voert met een i-Pad. Ik onderdruk de neiging me opgelaten te voelen, haal mijn schouders op en gooi het zakje met hondenpoep in de afvalbak bij de halte.

Eenmaal weer thuis zie ik mijn buurman. Hij zit in de tuin en kijkt op van zijn mobiel. “Mooi weer vandaag!” Instemmend steek ik mijn denkbeeldige mobiel op.

Ook verschenen in 120w.nl

Prijskaartje SOA test

Geplaatst: 14 mei, 2017 in Blog, column
Tags:, , ,

Tot mijn niet geringe verbazing lees ik dat de kosten van een SOA test worden afgewenteld op de eventuele patient, ik bedoel, het gaat van je eigen risico. Nu gaan risico en SOA slecht samen, vooral als het ‘eigen’ risico is.

Ik heb het al zo vaak gezegd; er zijn heel veel armlastige mensen die de zorgkosten niet of nauwelijks kunnen betalen, laat staan een extra kostenpost als eigen risico. Wat hen rest is het mijden van de zorg om rond te kunnen komen.

En als je weinig hebt te besteden, weinig pleziertjes hebt in je leven, (nu stigmatiseer ik, ik weet het maar het moet even) zoek je wel eens troost bij een lotgenoot die eerder troost heeft gezocht bij een ander lotgenoot die met een onbehandelde SOA omdat het leven zo duur is enzovoort, enzovoort. Je hoeft geen epidemioloog te zijn om te raden wat er dan kan gebeuren.

Ik bedoel, iedereen doet het en iedereen kan daarmee een SOA oplopen. Een SOA kijkt niet in je portefeuille om te checken of je een onderzoekje wel of niet kan betalen.

En zo creëert de zorg een paria waar je niks mee te maken wil hebben omdat ze zijn vies zijn en allemaal een onbehandelde druiper hebben.

Gedoog drugsafval

Geplaatst: 12 mei, 2017 in Blog, column
Tags:, ,

Als ik lees hoeveel kosten en ellende illegaal gedumpt drugsafval met zich mee brengt, vraag ik me af of er geen regeling te treffen is die het mogelijk maakt voor criminelen om anoniem hun afval te kunnen storten.

Regelmatig zijn er acties waar mensen van ieder allooi in staat worden gesteld anoniem hun wapens in te leveren. Een prima manier om van overtollig wapentuig af te komen nietwaar? Beter dan het zomaar ergens te dumpen, daar komen alleen maar ongelukken van. Stel je voor dat uw kind een gedumpt wapen vind, met alle gevolgen van dien, dat wil toch niemand?

Ook zijn er allerlei plekken waar men redelijk veilig zijn geld kan stallen, zijn er brievenbusfirma’s, waar je geld zo goed als veilig is voor de belastinginner. Alles beter dan je zuurverdiende geld te verspillen aan de belastingen nietwaar?

Dus waarom geen plek waar de crimineel veilig zijn chemische drugsafval kan dumpen?

Het product is al geproduceerd en op de markt gebracht. Wat rest is de rotzooi waar de crimineel afstand van zal moeten doen. Zo anoniem en veilig mogelijk. Om ongelukken te voorkomen en het milieu te sparen.

Toen ik via nu.nl  las dat men zich gekwetst voelde door het item in De Wereld Draait Door over de pas overleden Chriet, ‘wat een zin weer Defrysk,’ besloot ik het gewraakte item te eens bekijken.

Hoewel ik geen liefhebber ben van De Wereld Draait Door, en het segment te flauw en te oppervlakkig was voor woorden kon ik me niet aan de indruk onttrekken dat er respectvol en met liefde over de man werd gesproken.

Toen ik via het Algemeen Dagblad het bericht beter las zag ik dat de nabestaanden ook vonden dat het gesprek over Chriet Titulaer beter had gekund: ‘Wij zijn wel wat gewend. We vonden het eerbetoon vooral heel raar en het gesprek (van Matthijs van Nieuwkerk met Jelle Brandt Corstius en Tim Hofman, red.) achterhaald. Dit had beter gekund,’ zegt Karen Titulaer opvallend nuchter. 

Daar komt de aap uit de mouw. Het AD wil ons met de kop ‘Nabestaanden Chriet Titulaer not amused over eerbetoon DWDD’ en met de woorden woorden ‘opvallen nuchter’ wijs maken dat de familie Titulaer eigenlijk boos is op De Wereld Draait Door. Of op zijn minst boos zou moeten zijn.

Voorwaar een vals, uit de duim gezogen stukje nepjournalistiek van het Algemeen Dagblad waar de honden geen brood van lusten.

‘Hebben we dat ook maar weer gehad,’ dacht ik nog na de uitspraak van de rechter toen DENK zijn rechtszaak verloor tegen Artikel 1. Maar nee. DENK heeft in al haar wijsheid besloten in hoger beroep te gaan tegen Artikel 1. Ik weet niet wat u voelt, maar ik voel aversie. Aversie tegen DENK wel te verstaan. In goede verstandhouding uiteen gaan is er niet meer bij. DENK wil er een vechtscheiding van maken.

DENK moet zich eens achter de oren krabben en er over denken om zijn verlies te nemen. Want ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die aversie begint te voelen tegen DENK. Want ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat DENK lijdt aan rancune tegen Sylvana Simons. Nogmaals, ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben.

Ik moet denken aan de tijd dat de LPF in de regering zat. Hoe ze elkaar de tent uit vochten wegens ego, rancune en amateurisme. Hoe de LPF zichzelf opblies als een MOAB. Poef, en weg was de LPF zonder ook maar iets bereikt te hebben.

DENK zou lering moeten trekken uit die periode en als een kerel zijn ‘verlies’ moeten nemen en in plaats van zichzelf op te blazen zich bezig gaan houden met zaken die de mensen die op DENK gestemd hebben recht doen.

Want ik kan me niet voorstellen dat mensen op DENK gestemd hebben opdat de partij rancuneuze rechtszaken kan voeren tegen Artikel 1 en Sylvana Simons. En als u wél om die reden op DENK hebt gestemd wil ik dat graag van u horen.

De eeuwige armoedzaaier

Geplaatst: 22 april, 2017 in Blog, column
Tags:,

Over het algemeen is een bedelaar een kansarm persoon die het op zijn zachts gezegd niet al te breed heeft. En omdat het de onderlaag van de bevolking betreft heeft het de VVD behaagd om bedelen tot verdienmodel te bombarderen.

‘Bedelaars zijn vaak mensen die het beter hebben dan u en ik.’

Stelt u zich eens voor dat bedelaars kunnen rondkomen van hun bij elkaar gebedelde centjes. Dat moet niet mogen. Dus pakken we hun geld af. Jagen we ze weg. En geven we het afgepakte geld aan armoedebestrijding. Het cynisme druipt er van af.

U begrijpt dat ik geen liefhebber ben van de VVD. Hun eeuwige jacht op de kansarmen. Altijd geld willen afpakken van mensen die het niet al te breed hebben. Wat is dat voor raar gedoe. Dat natrappen naar kansloze mensen. En hun schamele bezittingen willen afpakken.

Ik word daar altijd een beetje verdrietig van. Verdrietig van mensen die op dat VVD-gajes stemmen omdat ze aan smetvrees van armoedzaaiers lijden. Armoedzaaiers de schuld geven van de rotzooi die ze zelf gemaakt hebben.

Want daar gaat het natuurlijk om. Iets moet de schuld hebben van uw en mijn leed. We moeten ergens naar kunnen schoppen als het ons even niet mee zit.

Voor dat tuig is niets prettiger dan een kansloze armoedzaaier die slechter dan hemzelf af is en hem niets aan kan doen een trap na te geven. En zijn laatste restje waardigheid af te pakken.

De waanzin van de uiterste houdbaarheidsdatum op medicijnen werd voor mij uitvergroot toen ik vernam dat er haast werd gemaakt met executies omdat een van de dodelijke injectiestoffen in het blijde bezit is van zo’n uiterste houdbaarheidsdatum.

De doodstraf ontduiken vanwege een houdbaarheidsdatum. De kwelling van iedere beul. Want hoe kun je als beul nu nog gewoon boodschappen doen zonder te letten op de uiterste houdbaarheidsdatum? En dan de kwelling als iets over datum is. De paniek! Het trauma!

En dan heb ik het nog niet gehad over de hoop die het de ter dood veroordeelde geeft. Dat verdient zo’n stuk tuig niet.

Ik ben nooit een liefhebber geweest van uiterste houdbaarheidsdata. Vooral als het om medicijnen gaat. Medicijnen zijn meestal chemische stofjes waarvan het maar de vraag is of het überhaupt kan bederven.

Ik stel dan ook voor onnodige uiterste houdbaarheidsdata voor medicijnen zo veel mogelijk af te schaffen. Want de farmacie verdient daar goud geld mee, het gaat ten koste van een ordelijk verloop van de doodstraf en beulen hebben het al zo zwaar.