Archief voor de ‘Fictie’ Categorie

Het bandeloze meisje

Geplaatst: 21 juli, 2017 in Fictie, Blog

Verderop in de straat woonde sinds kort een jongedame; ongehuwd, mét kind. Je begrijpt, men sprak er schande van. Mensen vroegen zich af waar haar man was en hoe iemand zo bandeloos durfde te leven.

De situatie trok mensen van een zeker allooi aan. Vrijgezellen die dachten dat de dame, omdat ze alleen woonde, een kind had en jong was, beschikbaar was voor Jan en alleman. Ze vielen haar lastig en probeerden haar aandacht te trekken. Vooral in het weekeinde belden veel aangeschoten vrijgezellen bij haar aan, waren er opstootjes voor haar deur en regelmatig verscheen de politie om de orde te herstellen.

Haar buren klaagden steen en been over de situatie en ook in de straat, ja, in het hele dorp was de bandeloze ongehuwde moeder het gesprek van de dag en vroeg men zich af waar haar man was. De moeder van Bert had medelijden met haar en vroeg zich tijdens het eten hardop af waarom ze geen man had die haar beschermde. Bert voelde zich aangesproken en besloot in te grijpen.

Die zaterdagavond belde Bert bij haar aan. Hij zag hoe een meisje, nauwelijks ouder dan hemzelf, schichtig vanachter de gordijnen keek wie haar nu weer lastig viel. Bert keek haar zo vriendelijk mogelijk aan en riep door de brievenbus dat hij gehoord had hoe ze lastig gevallen werd en haar wilde helpen.

Samen zaten ze op de bank. Jeroen Pauw en Loretta Schrijver lazen het RTLnieuws voor. Het meisje gaf Bert een kopje koffie met een meelkoekje. Daarna keken ze naar een showprogramma met Ron Brandsteder. Beetje bij beetje vertelde het meisje dat ze uit de stad kwam, haar gewelddadige vriend ontvlucht was en dat ze via het ‘Blijf van mijn lijf huis’ dit huis mocht huren van de woningbouwvereniging.

Klaas was stomdronken en riep dat hij seks wilde. Bert zag hoe het meisje ineenkromp van schrik. Bert stapte naar buiten en vroeg Klaas wat hij wilde. “Waarom mag jij wel en ik niet?”, vroeg Klaas jaloers lallend.

“Vanaf nu laat je haar met rust,” zei Bert op beheerste toon. “Want anders…” Bert gaf Klaas een keiharde vuistslag in zijn gezicht. Klaas brak zijn neus. Klaas ging huilend op de stoeprand zitten. “Waarom mag jij wel en ik niet?”, vroeg Klaas verbaasd.

Het meisje bedankte Bert. Bert gaf het meisje het telefoonnummer van de Spar. Hij maakte een zwaaiend vuistgebaar met uitgestoken pink en duim: “Bel als er iets is.” Voldaan en met pijnlijke knokkels wandelde Bert huiswaarts.

De vrouw van de dominee komt langs

Geplaatst: 20 juli, 2017 in Blog, Fictie

Het viel even stil in de ALDI die donderdagavond, koopavond. Want de vrouw van de dominee van het dorp verderop kwam langs. Ze probeerde niet op te vallen, maar ze werd herkend. Mensen stootten elkaar aan, fluisterden, sisten en keken haar met grote ogen na.

De dominee had zijn vrouw verteld dat de collectes de laatste tijd tegenvielen en dat ze moest bezuinigen. Ze vroeg nog of er bezuinigd kon worden op het onderhoud van de kerk. Maar de dominee was onverbiddelijk.

De moeder van Bert voelde zich bijzonder ongelukkig met het onverwachte bezoek van de vrouw van de dominee aan de ALDI want ze merkte dat ze dit keer, ondanks dat iedereen wist dat ze niet gepast hoefde af te rekenen, niet opviel. Ze besloot daarom extra langzaam haar boodschappen te doen en af te rekenen als de vrouw van de dominee vertrokken was. Ze wilde bij de kassa in het financiële middelpunt van de belangstelling staan, maar dat was onmogelijk als dat mens van een domineesvrouw door de ALDI struinde.

De vrouw van de dominee voelde zich naakt en vernederd. Omdat ze nog nooit in de ALDI was geweest duurde het tot bijna sluitingstijd alvorens ze haar boodschappen bijeen gesprokkeld had en klaar was met spitsroeden lopen. Tot sluitingstijd was ze blootgesteld aan de priemende ogen van de kerkgangers in het dorp verderop.

De vrouw van Bert voelde zich onzichtbaar en genegeerd toen ze bij de kassa stond. Het was sluitingstijd en ze moest nu wel afrekenen. Hoe ze ook met haar geld zwaaide, iedereen keek naar de vrouw van de dominee die gepast met kleingeld afrekende bij de kassa verderop en met een lege beurs naar de bushalte liep.

De vrouw van de dominee bad die nacht voor hogere collecteopbrengsten tijdens de kerkdiensten van haar man. Ze dreigde dat God anders wel eens een volgeling zou kunnen verliezen.

 

Discreet advies voor de dominee

Geplaatst: 19 juli, 2017 in Blog, Fictie

De brievenbus van het huis van dominee in het dorp verderop klepperde hard. Harder dan gewoonlijk. Een envelop viel op de grond. ‘Voor de dominee in het dorp verderop,‘ stond er met vette letters opgeschreven. Er was geen postzegel opgeplakt.

De vrouw van de dominee gaf de envelop aan haar man. De echo van het scheurgeluid dat je hoort als je een envelop met de wijsvinger openmaakt vulde de hal. De dominee haalde drie foto’s uit de envelop. Toen de dominee zag wat er op de foto’s stond werd hij lijkbleek. “Wat zijn dat voor foto’s?”, vroeg de vrouw van de dominee bezorgd. “Porno,” loog de dominee tegen zijn vrouw. “Een kwajongensstreek van niet kerkelijke kinderen of zo denk ik. In ieder geval laat ik die smeerpijperij niet aan jou zien.” De dominee hield de foto’s angstvallig uit het zicht van zijn vrouw. Achterop een van de foto’s stond een bedrag geschreven dat maandelijks moest worden afgerekend om de bezoekjes die de dominee aflegde aan de publieke dames onder de pet te houden.

Ten einde raad belde de dominee die avond Wim van de Spar in het andere dorp op want Wim was een betrouwbare ouderling die altijd goed en discreet advies wist te geven.

De taxi stopte niet ver van het centrum van de stad. Een schim stapte uit. Het regende pijpenstelen en de schim stak zijn paraplu op. De schim keek eerst naar links, toen naar rechts en daarna nog één keer links alvorens hij overstak en zich haastte naar de rosse buurt…

De schim was bekend in deze contreien en wandelde zonder opkijken met gebogen hoofd naar zijn vaste adres om aan zijn gerief te komen. Een kwartier later haastte de schim zich alweer naar het centrum van de stad en hield een taxi aan..: “Naar het dorp verderop graag.”

Wim gaf Bert een envelop. Bert haalde er drie foto’s uit.

“Wie is dat?”
“Dat is onze dominee in het dorp verderop.”
“Hij staat er gekleurd op.”
“Me dunkt.”

Bert stopte de foto’s terug in de envelop bedankte Wim. “Vanaf nu gaan we de zaken anders aanpakken,” zei Bert tegen Wim, “want jij bent een keurige man die keurige mensen kent.” Bert schudde de hand Wim.

De vrouw van Wim hoefde niet meer te bezuinigen en is sindsdien niet in de ALDI gesignaleerd.

Een zondige sollicitatie

Geplaatst: 12 juli, 2017 in Blog, Fictie

 

Wim had een keurige gereformeerde opvoeding genoten. Had zich altijd keurig gedragen. Sliep nooit met zijn handen onder de dekens. Ging naar een keurige gereformeerde school. Stelde geen vragen en gehoorzaamde altijd aan de wetten van God en de regels van zijn ouders.

De wens van Wim om een kruidenierszaak te openen werd eindelijk waarheid. Hij kon de Spar in het totaal-niet-gereformeerde-dorp verderop overnemen. Wim ging, hoewel zijn vrouw hevig protesteerde en hem waarschuwde voor de zondaars die daar woonden met zijn gezin verhuizen naar een goddeloos dorp. Om te gaan wonen boven zijn Spar!

Het bloedmooie meisje reageerde op een vacature; caissière in de Spar om de hoek, voorwaar een buitenkansje om, zonder al te hard te hoeven werken geld te verdienen voor mooie spulletjes.

Voor het eerst in zijn leven had Wim een gesprek met een meisje dat trots op haar vormen en uiterlijk was. Een meisje dat Wim uitdagend aankeek. Wim viel als een blok voor het bloedmooie meisje en zijn kwetsbare, onderontwikkelde hormonen namen haar, zonder haar ook maar één relevante vraag te stellen aan.

En nu was Wim chantabel. Moest hij geld betalen aan Bert. Een loonsverhoging voor het bloedmooie meisje ophoesten. Wim verachtte vrouwen die het niet zo nauw namen met de zeden. Door vrouwen als het bloedmooie meisje kwamen mannen in de problemen. Want mannen zijn hulpeloos als ze vrouwen zien die geen bedekte kleding dragen. Met hun heupen draaien. Lippenstift… makeup…

Wim balde zijn vuist. Als ze zich kuis gekleed had en geen makeup gedragen had was dit nooit gebeurd.

De vrouw van Wim moet bezuinigen

Geplaatst: 11 juli, 2017 in Blog, Fictie

Wim vroeg zijn vrouw of ze kon bezuinigen op haar uitgaven: “De zaken lopen niet zo goed en ik moet een paar investeringen doen.” Zijn vrouw vroeg of ze misschien kon helpen immers, beide kinderen zaten inmiddels op de lagere school en hoefden niet naar huis voor het middageten: “Misschien is het een goed idee om die blonde del eens te ontslaan,” stelde ze voor, “dan kan ik haar werk overnemen.”

“Je prioriteiten zijn hier, thuis lieverd, je mag je mij en je kinderen niet verwaarlozen,” sprak Wim streng en dankte God op zijn blote knieën dat emancipatie en geloof niet echt samengingen.

Die koopavond ging de vrouw van Wim naar de ALDI en keek ze rond hoeveel zaken daar goedkoper waren dan de inkoopsprijs die de Spar-leverancier vroeg voor zijn aanbod. Terwijl ze haar notities maakte zag ze de moeder van Bert boodschappen doen.

De vrouw van Wim keek de moeder van Bert een beetje misprijzend aan want ze deed nooit boodschappen in de Spar en ze hield geen rekening met de dorpswinkels die klandizie van de lokale bewoners zo hard nodig hadden.

‘Veel winkels in het dorp waren door gebrek aan klandizie gesloten en mensen als de moeder van Bert waren daar de oorzaak van,’ vond de vrouw van Wim. En toen ze zag hoe de moeder van Bert pontificaal betaalde met twee briefjes van vijfentwintig voelde ze haar bloed koken.

De moeder van Bert zag hoe de vrouw van Wim naar haar keek. Trots hield ze haar geld omhoog alvorens ze betaalde. De vrouw van Wim nam zich voor om nooit op koopavond boodschappen in de ALDI te doen, om mensen als de moeder van Bert, die het lokale winkelcircuit volledig kapot hadden gemaakt en haar nu dwongen ook boodschappen te gaan doen in de ALDI, te vermijden.

Gereformeerd leed

Geplaatst: 10 juli, 2017 in Blog, Fictie

‘Maar Ik zeg u, dat zo wie een vrouw aan ziet, om dezelve te begeren, die heeft alrede overspel in zijn hart met haar gedaan’.

En Wim zag hoe God in een vuurrode duivel veranderde. Hoe Jezus van zijn kruis sprong en veranderde in een bloedmooi meisje met stevige borsten die dropen van het moedermelk. “Help mij,” smeekte het bloedmooie meisje en bood Wim de borst. Wim zoog al het melk uit haar borsten en liet een flinke boer. De duivel gaf Wim een schouderklopje. “Je staat er gekleurd op Willem!”, zei hij bemoedigend. Wim werd verblind door een lichtflits en hoorde een zoemend geluid. Toen zag Willem zijn Candy die hij verstopt had in de garage. “Je wilt toch niet dat het vrouwtje jouw pornoboekje vindt Wim? En wat een mooie foto’s.” Bert lachte spottend en liet Wim zien hoe op iedere pagina in de Candy een haarscherpe foto van hem en het bloedmooie meisje met haar druipende borsten waaraan hij zich laafde stond.

‘De Heer zegt tegen zijn volk: ‘Kom allemaal! Kom hierheen. Want ik heb water voor iedereen die dorst heeft. Ook al heb je geen geld, bij mij kun je eten kopen. Hier kun je melk en wijn krijgen, en je hoeft er niets voor te betalen!’

Bert hield zijn hand op. Er zat een groot gat in zijn hand die gevuld moest worden. Wim probeerde het gat te vullen met een prop papiergeld. Maar de prop was te klein. En Bert maakte een prop van nog meer papiergeld en nog meer papiergeld tot al het papiergeld op was. Maar alle proppen vielen door het gat in de hand van Bert. Het bloedmooie meisje at alle proppen papiergeld op. Ze at en at tot haar borsten bijna barstten, haar tepels moedermelk spoten en Wim gedwongen werd zich tegoed te doen aan het witte nat in haar borsten. Wim voelde een golf van genot in zijn onderlijf. Hij kreeg een orgasme en schrok wakker.

Mer een zwaar schuldgevoel droop Wim af naar de badkamer om zich te verschonen. Het zaad bleef maar uit zijn penis stromen. Wim keek in de spiegel en keek naar zijn borsten. Melk spoot uit zijn tepels: “Je staat er weer gekleurd op Wim..” Wim schrok nu echt wakker.

Gelukkig had Wim een eigen spaarrekening waar zijn vrouw niets van wist. Waar hij Bert voorlopig mee kon betalen. Waar hij de loonsverhoging voor het bloedmooie meisje voorlopig mee kon betalen.

Toen Wim die ochtend zijn winkel opende stond het bloedmooie meisje hem al, samen met Bert op te wachten. Bert liep meteen door naar het kantoortje van Wim. Bert ging in de leunstoel zitten en keek Wim uitdagend aan. Wim zei niets; hij wist dat God hem strafte voor zijn zonden en dat hij in een voorportaal van de hel terecht was gekomen.