Joris en de blindedarm

Geplaatst: 14 maart, 2016 in Blog, Fictie

‘Ik heb jouw blindedarm voor je in een bloempotje gedaan,’ zei de chirurg met een glimlach en zette het potje met de blindedarm op het tafeltje naast het bed van Joris. Joris keek naar de blindedarm. Hij kronkelde een beetje. Toen zag Joris dat de blindedarm 2 oogjes had. Op steeltjes. ‘Je kan me zien?’, vroeg Joris verbaasd. De blindedarm knikte ‘ja’ met zijn oogjes op steeltjes. Joris zag dat hij verdrietige oogjes had. Joris zag dat hij eenzaam was. Zomaar uit het lijf van Joris gesneden. En nu eenzaam en alleen in een potje. In de aarde.

Joris vroeg aan de chirurg of zijn blindedarm weer terug kon worden gezet als zijn blindedarm weer hersteld was. De chirurg legde uit dat dat niet kon. ‘Eens verwijderd blijft verwijderd,’ zei hij op strenge toon. Joris zag hoe de blindedarm bittere tranen huilde. Zoveel tranen dat Joris de blindedarm wat extra water moest geven om te voorkomen dat hij zou uitdrogen.

Joris werd wakker. Hij was nog een beetje duizelig en misselijk van de narcose, maar zijn buikpijn was weg. Gelukkig maar. De vader van Joris zat naast zijn bed. Onrustig keek hij op zijn horloge. Want er was werk te doen. Stofzuigen, afwassen en eten koken. Joris zag hoeveel last zijn vader had van zijn geluier in het ziekenhuis. ‘Zullen we weer naar huis gaan?,’ vroeg Joris een beetje ongerust aan zijn vader, ‘dan maak ik vanavond lekkere gebakken aardappeltjes met sperziebonen en speklapjes voor je klaar.’ 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s