Een lastige passagier

Geplaatst: 6 maart, 2016 in Blog, Fictie
Tags:, , , ,

U mag zich afvragen waarom ik na mijn laatste avondrit nog niet onderweg naar het busstation was. Dat zit zo; de laatste persoon die wilde uitstappen spuugde me in het gezicht. Nu was dat me al vaker overkomen. En dat maakt je boos en steeds bozer. Daarom had ik online pepperspray en een taser besteld via een of andere Duitse webshop. Tevens had ik een tas met andere spulletjes die me van dienst konden zijn bij dergelijke situaties.

En ik was niet onderweg naar het station om uit te klokken. Ik was onderweg naar een biologische varkensfokkerij waar diervriendelijk varkensvlees geproduceerd werd. Op de voorste stoel in de bus zat de jongen de mij bespuugd had. Getaserd en vastgebonden. Zijn ogen waren rood van mijn pepperspray. In zijn mond zat een prop textiel zodat hij geen geluid kon maken, uit zijn mondhoeken zag je kwijl stromen en uit zijn broek sijpelde urine. En dat stonk een beetje.

Bij de varkensfokkerij schopte ik het spuugbeest uit de bus. Om hem een lesje te leren. Een lesje dat hij nooit zou vergeten. Behalve de hongerige varkens was er niemand te bekennen. Knor knor. Ik keek de kwijlende knul met de prop in zijn mond recht in zijn ogen. Hij keek terug. Dat vond ik brutaal. Daarom spoot ik nog wat pepperspray in zijn ogen. Ik zag hoe hij hoe hij snuivend ineenkromp van de pijn. Zijn vingers kronkelden. Ik vond dat geen gezicht.

Ik pakte een hakmes uit mijn tas met andere spulletjes. Een voor een hakte ik zijn vingers af. Om de wonden te ontsmetten spoot ik er wat pepperspray op. Geen kronkelende vingers meer. En de varkens aten de vingers met smaak op. Zouden ze zijn oren lekker vinden? Ik hakte zijn oren af, daarna zijn tenen. Alles werd met smaak opgevreten. De spugende, broekplassende kwijlmijnheer was inmiddels buiten westen. Een mooi moment om zijn lul af te hakken. En de varkens keken hongerig toe.

varkens-in-de-modder

Ik kreeg medelijden met de jongen en realiseerde me dat hij zo geen toekomst zou hebben. Ik hakte de jongen verder aan stukken en voerde die aan de varkens.

Toen ik uitklokte op het station vroeg iemand van de nachtploeg waarom ik zo laat was. ‘Een lastige passagier,’ antwoordde ik, ‘je zou ze wat aandoen zo nu en dan.’

Advertenties
reacties
  1. wat n gruwelijk verhaal weer(maar ik lees ook wel tussen de regeltjes door hoor) 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s