De grote oversteek

Geplaatst: 8 maart, 2016 in Blog, Fictie
Tags:, ,

Nu moest vaderslak de stoep oversteken. Voorwaar geen geringe onderneming. Roofdieren kunnen je goed zien. Vaderslak keek omhoog en zette zijn huisje recht. Geen vogels. De slak keek eerst naar links, dan naar rechts en nog een keer links. Precies zoals hij het op school geleerd had. De kust leek veilig. Zo vlug als vaderslak maar kon stak hij over. Met een extra dikke slijmspoor probeerde hij sneller te glijden dan gewoonlijk.

Moederslak aan de overkant moedigde hem aan:

‘Je kan het lieverd,, je kan het…’

Ook de kinderen van vaderslak moedigden hem aan:

‘vlugger pa, vlugger…’

vaderslak raakte achter adem:

‘Ik kan niet harder.’

vaderslak keek nog eens om zich heen en omhoog; de kust was nog steeds veilig. Maar toen…

KRAK.

escherJoris staarde naar de glimmende stalen neus van een Dr Martins kistje die zijn slak vertrapt had. Joris kon zichzelf, vervormd als een ets van Escher, in het spiegelbeeld van de stalen neus zien. Joris keek op en zag een puistige grimas van de jongen die zijn slak vermoord had. De jongen maakte een beweging met zijn Dr Martins, alsof hij een peuk uitdrukte en liep verder, slungelig en quasi onverschillig.

Moederslak en haar kinderen huilden bittere tranen. Joris troostte hen en groef een graf voor vaderslak. Na de begrafenis bedankten moederslak en haar kinderen Joris voor de mooie uitvaart.

Redden jullie het nu verder?ik moet nu naar huis, stofzuigen en eten koken en zo.

Ja hoor,‘ zei moederslak, ‘wel goed uitkijken bij het oversteken!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s