Post Tagged ‘Paardenbloemen’

Ik moest vanmorgen grasmaaien. De uitgebloeide paardenbloemen stonden tot aan mijn oksels en de atmosfeer was verzadigd met vrolijk dartelende paardenbloemzaadjes. Allergiecode knalrood.

Tijdens het maaien zag ik een dood jong vogeltje, onder onze spar. Ik vroeg mijn vrouw of ze een hondenpoepzakje voor me wilde halen. Ik raapte het diertje op en deed het quasi-achteloos in het zakje, legde er een keurige knoop in en gooide het in de vuilnisemmer.

Na het grasmaaien ging ik even zitten om het resultaat van mijn arbeid te bewonderen. Ik zag ‘onze’ lijster. Hij vloog naar zijn nest in onze spar. De vertrouwde piepjes van de jonge vogeltjes bleven uit. Ik zag hoe de lijster het lege nest van alle kanten bekeek. Ik voelde me een beetje verdrietig. ‘Hij zal een nieuw nest bouwen en het nog eens proberen,’ zei ik geruststellend tegen mijn vrouw. Zei ik geruststellend tegen mezelf.

Advertenties

We zijn er al een tijdje mee bezig: paardenbloemen wieden. Sommigen staan nog in bloei, anderen zijn inmiddels uitgebloeid en hebben het felgeel van de bloemetjes vervangen voor asgrijs pluis. Het grasveld staat er vol mee.

Als kind vond ik het prachtig, pluisjes van de paardenbloemen blazen en dan kijken hoe ze, lichter dan lucht, hun verre tocht beginnen. Natuurlijk liefst alles in een keer er af blazen tot je er duizelig van werd.

Nu zijn al die pluisjes mijn vijand en mag ik machteloos toekijken hoe ze zich verspreiden in onze tuin. Knarsetandend wied ik door en baal van ieder zuchtje wind die, net als het kind van vroeger, zoveel mogelijk pluisjes van de uitgebloeide paardenbloemen wil af blazen.