Post Tagged ‘oorlog’

Toen Irak tot heel gevaarlijk werd gebombardeerd omdat het regime destijds in bezit zou zijn van chemische wapens werden obscure, niet ter zake doende foto’s als bewijs aangeleverd en kon de Verenigde Staten aan de door haar gewenste oorlog tegen Irak beginnen. Met alle gevolgen van dien…

Nu de parade van Noord-Korea tot heel gevaarlijk wordt gebombardeerd moet ik terugdenken aan die tijd.

Er komt, hoe dan ook, een gewapend conflict tussen Noord-Korea en het ‘vrije’ westen. U zult meer en meer berichten gaan lezen over de dreiging van Noord-Korea, haar atoomarsenaal en de bijbehorende ballistische raketten die op de VS gericht staan.

En dan, als ook uw geest rijp is voor een aanval op Noord-Korea wordt het eerst schot geleverd door de Amerikanen.

Alleen als de westerse media kritisch zullen toezien op het conflict dat is ontstaan tussen Noord-Korea en de VS kan héél misschien dat eerste schot voorkomen worden en zal diplomatie moeten prevaleren.

Maar dat zal teveel gevraagd zijn. Dat heeft de geschiedenis die zich keer op keer lijkt te herhalen, allang bewezen. Denkt daar even aan als u ‘Yes!’, roept als het eerste schot op Noord-Korea geleverd wordt. En de wereld wordt opgezadeld met een puinhoop die u op een zeker moment bekend zal voorkomen. Maar dan erger.

Na de vreselijke terreuraanval in Londen wordt opnieuw gezegd geschreeuwd dat we nooit mogen toegeven aan terrorisme. Dat we onze democratie niet laten bedreigen door extremisme. En dat we ten strijde zullen trekken tegen terreur. Maar ten strijde trekken tegen terreur levert alleen maar meer terreur op.

Extremisme en terrorisme hebben een voedingsbodem nodig. Zoals bommen gooien op Syrische ziekenhuizen, een aanval, onder valse voorwendselen, op Irak, het negeren van het landjepik door Israel van de Palestijnen, het economisch uitbuiten van landen in Afrika waar wat te halen valt zoals olie, diamanten, zeldzame metalen, tropisch hout, enzovoort, enzovoort.

Mensen komen in opstand tegen het rijke, machtige westen. Want die mensen zijn niet gek en weten dat hun land geplunderd wordt, misbruikt wordt, gestolen wordt om het westerse monster te voeden met olie en andere grondstoffen en weten dat ze een miserabel bestaan lijden voor onze mobieltjes, onze auto, onze levenswijze, onze westerse waarden en welvaart.

Als iemands bestaan weinig waarde heeft en nooit enige waarde zal krijgen vanwege zijn afkomst en/of geloof moet je niet vreemd opkijken dat hij zijn miserabele leven bereid is op te offeren voor een hoger doel, voor een betere toekomst van zijn landgenoten. Moet je niet raar opkijken dat de waanzin van terrorisme een blijvertje zal blijken te zijn.

Terrorisme bestrijd je niet, terrorisme maak je overbodig, door medemenselijkheid, respect en eerlijk delen. Door een hand uit te steken zonder eisen te stellen. Door ‘onze westerse waarden’ los te laten, door de xenofoob te marginaliseren, door te stoppen met het plunderen van landen waar wat te halen valt, door te stoppen met oorlogen te beginnen voor olie en te stoppen met het opdringen van onze superieure westerse waarden.

Vandaag, tijdens mijn ochtendwandeling mijmerde ik over hoe het allemaal zover heeft kunnen komen. Bommen op Libië, bommen op Syrië, bommen op Irak. En als slagroom op de taart, politieagenten in de hoofdstad van Afghanistan… Alles om de westerse normen en waarden in die landen aan de man te brengen. Terrorisme moest gestopt worden.

En na al onze pogingen om vrede te stichten in die landen, vluchten mensen voor onze vredesbommen, vluchten mensen voor een of andere rebellenbeweging, vluchten mensen voor IS of een ander product van de westerse vredesvoedingsbodem die we geplant hebben in die streken.

En daar zit je dan met de puinzooi. En een aanval op Parijs. Ik voelde me een beetje verdrietig worden. Want zonder te kijken hoe het allemaal zover heeft kunnen komen roept men nu om nog meer oorlog tegen terrorisme, nog meer bommen, nog meer geweld. Want dat zal ze leren. Jaja.

Intussen zetten we nog grotere oogkleppen op, gooien we hekken met prikkeldraad om onze grenzen en laten we toe dat er duizenden vluchtelingen verzuipen die vluchten voor het geweld waar wij ooit mee begonnen zijn. En nog steeds mee bezig zijn. En toen dacht ik: ‘Jezus!, kunnen we alsjeblieft weer opnieuw beginnen?’