Post Tagged ‘DENK’

‘Hebben we dat ook maar weer gehad,’ dacht ik nog na de uitspraak van de rechter toen DENK zijn rechtszaak verloor tegen Artikel 1. Maar nee. DENK heeft in al haar wijsheid besloten in hoger beroep te gaan tegen Artikel 1. Ik weet niet wat u voelt, maar ik voel aversie. Aversie tegen DENK wel te verstaan. In goede verstandhouding uiteen gaan is er niet meer bij. DENK wil er een vechtscheiding van maken.

DENK moet zich eens achter de oren krabben en er over denken om zijn verlies te nemen. Want ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben die aversie begint te voelen tegen DENK. Want ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat DENK lijdt aan rancune tegen Sylvana Simons. Nogmaals, ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben.

Ik moet denken aan de tijd dat de LPF in de regering zat. Hoe ze elkaar de tent uit vochten wegens ego, rancune en amateurisme. Hoe de LPF zichzelf opblies als een MOAB. Poef, en weg was de LPF zonder ook maar iets bereikt te hebben.

DENK zou lering moeten trekken uit die periode en als een kerel zijn ‘verlies’ moeten nemen en in plaats van zichzelf op te blazen zich bezig gaan houden met zaken die de mensen die op DENK gestemd hebben recht doen.

Want ik kan me niet voorstellen dat mensen op DENK gestemd hebben opdat de partij rancuneuze rechtszaken kan voeren tegen Artikel 1 en Sylvana Simons. En als u wél om die reden op DENK hebt gestemd wil ik dat graag van u horen.

Advertenties

kuzuToen ik las dat Denk-lijsttrekker Tunahan Kuzu stelde dat artsen zieke Nederlandse ouderen met een migrantenachtergrond eerder laten overlijden dan autochtone Nederlanders moest ik denken aan mijn inmiddels overleden moeder.

Hoewel mijn moeder geen allochtoon was, was ze wel van de generatie die geneigd was te buigen als een knipmes voor doktoren, leraren en niet te vergeten mijnheer pastoor.

Toen mijn moeder rond haar zestigste (ongeveer vijfentwintig jaar geleden) last kreeg van haar hartstreek ging ze naar de huisarts. De huisarts vond echter dat er niets aan de hand was. Toen mijn moeder voor de zoveelste keer klaagde bij de huisarts zei de huisarts letterlijk: ‘Daar bent u weer met uw klachten.’ Kortom, hij vond het maar aanstellerij.

Op een goede dag ging mijn moeder weer klagen bij de huisarts. Maar de man had een dag vrij, en een vrouwelijke huisarts nam waar. Ze hoorde aan wat mijn moeder dwars zat. Drie dagen later had mijn moeder een zware operatie in Groningen achter de rug. Een ´triple bypass’ operatie nog wel.

Mijn moeder voelde zich tien jaar jonger en switchte naar de vrouwelijke huisarts die meteen onderkende dat er iets goed fout zat. Mijn moeder vertelde ons dat haar oorspronkelijke huisarts haar klachten niet onderkende ‘omdat ze niet hard genoeg klaagde.’

Mijn punt is dat er destijds, en misschien nu nog, dokters een ‘zekere mening’ over dames hebben als emotioneel, onstabiel en hysterisch. Ik zou dan ook niet weten waarom autochtonen, bewust of onbewust, niet ‘anders’ behandeld worden bij de huisarts. Wat mij betreft een onderzoek waard.

Gezellig handen schudden met de Israëlische premier Benjamin Netanyahu om de lieve vrede. Vooral niet antisemitisch doen. Als je geen handen schud ben je er een.

Welke Palestijnen? Welke nederzettingen? Wat is een Gazastrook?

Handen schudden met de huidige Israëlische premier is net doen of je gek bent. We weten van niks en we willen het niet weten. 

De angst om de Israëlische regering verantwoordelijk te houden voor de wandaden die ze plegen tegen de Palestijnen is pathetisch, kruiperig, slijmen als slakken, walgelijk. Zum kotzen…  Enzovoort, enzovoort.

Tunahan Kuzu kijkt Nethanyahu vriendelijk aan. Kuzu glimlacht. ‘Nee ik doe niet gezellig denk-kamerlid-kuzu-weigert-premier-israel-hand-schuddenmee,’ lijkt hij te zeggen en houdt zijn handen op de rug. Kuzu weet wat voor drek en bagger hij van rechts kan verwachten. ANTISEMIET!!

‘Maar liever dat nog dan het bord voor zijn kop van de politicus…’

Ik wilde vanmorgen iets tikken over het tuitje van mijn penis, hoe dat, na het douchen en tijdens het tandenpoetsen op de wastafel plakt, en ik iedere keer weer een beetje schrik van de koudereflex. Ik wilde iets tikken over mijn buik, die steeds meer op een huidplooi van een neushoorn begint te lijken. Maar nee.

‘Moslimorganisaties veroordelen terroristische aanslag Istanbul’

De ‘veroordeelscheut.’ Afstand nemen. In de meest krachtige bewoordingen.

Om duidelijk te maken dat de aanslag niets met moslims te maken heeft.

Maar weldenkende mensen weten dat. En domme xenofoben luisteren niet.

Want waar rook is is vuur.’ 

Ik heb het idee dat het krachtige veroordelen van de aanslag door moslimorganisaties alleen maar koren op de molen is voor de xenofoob.

Ik moet denken aan DENK. Die weigert op te zitten om keurig de Armeense Genocide voor de goegemeente te gaan veroordelen. En hoe erg de goegemeente dat vond. Want dat afstand nemen is een verplicht nummertje voor de Turkse allochtoon. En om de een of andere reden achtervolgt dat Sylvana Simons.

Het maakt niet uit of allochtonen in Nederland geboren en getogen zijn.  Het maakt niet uit of een moslim geboren en getogen is in Nederland.  Het is voor hen een verplicht nummertje om afstand te nemen van zaken waar ze part noch deel hebben, en krachtig te veroordelen natuurlijk. Om de bezorgde burger gerust te stellen.

Toen Sylvana Simons iets vond van Martin Šimek die, omdat hij een zwarte vrouw heeft, dacht het woord ‘zwartjes’ te kunnen bezigen betreffende de bootvluchtelingen, waren de racistische reacties niet van de lucht. Een enkeling ageerde tegen die reacties, maar over het algemeen verliep alles vrij rimpelloos. Niets aan de hand.

Toen Sylvana besloot met DENK in zee te gaan waren de racistische reacties niet van de lucht. Een enkeling ageerde tegen die reacties, maar over het algemeen verliep alles vrij rimpelloos. Niets aan de hand.

Toen bleek dat Sylvana waarschijnlijk kiezers voor DENK zal trekken, buitelden Nederlandse politici over elkaar heen om te ageren tegen de racistische reacties die Sylvana ‘uitlokte’ toen ze besloot met DENK de politiek in te gaan. Puur om eigen politiek gewin. Bang als ze zijn om een zeteltje te verliezen aan DENK.

“Als achteraf blijkt dat DENK geen zetels zal behalen haalt de gevestigde politiek opgelucht adem, de schouders op en gaat men over tot de ‘racistische wegkijk’ orde van de dag.”

Een stem op Sylvana is een stem tegen racisme en een stem tegen het gedogen van racisme.

rascisme