Post Tagged ‘Bommen’

Intussen gaat het verdrinken in de Middellandse zee onverdroten verder. Want het leven gaat gewoon door, ook na de aanslag in Parijs. Bommen zullen blijven vallen, Daësh (IS) zal doorgaan met terroriseren, vluchtelingen zullen blijven vluchten en de grenzen van Europa blijven dichtgetimmerd met hekken.

Met dit verschil dat de bombardementen verhevigd zullen worden, het aantal verdrinkingsdoden zal toenemen, en de hekken om Europa zullen versterkt worden. En de xenofobie zal toenemen

Op deze manier ontwikkelt Europa zich tot een potdicht xenofoob bolwerk waar ultra-rechtse partijen kunnen groeien als schimmels in een slecht geventileerd huis. Een perfecte voedingsbodem voor het rekruteren van kansloze allochtonen die hun toekomst in Europa door de plee zien worden gespoeld door xenofobie en rassenhaat.

Alleen een tolerant en open Europa zal terrorisme het hoofd kunnen bieden. Xenofobie is nooit de oplossing. Haat is nooit de oplossing. Hoge hekken lossen niets op. Onderdrukking is geen oplossing en bommen, hoe precies ook, hebben niets opgelost. Maar we zullen doorgaan.

Advertenties

Vandaag, tijdens mijn ochtendwandeling mijmerde ik over hoe het allemaal zover heeft kunnen komen. Bommen op Libië, bommen op Syrië, bommen op Irak. En als slagroom op de taart, politieagenten in de hoofdstad van Afghanistan… Alles om de westerse normen en waarden in die landen aan de man te brengen. Terrorisme moest gestopt worden.

En na al onze pogingen om vrede te stichten in die landen, vluchten mensen voor onze vredesbommen, vluchten mensen voor een of andere rebellenbeweging, vluchten mensen voor IS of een ander product van de westerse vredesvoedingsbodem die we geplant hebben in die streken.

En daar zit je dan met de puinzooi. En een aanval op Parijs. Ik voelde me een beetje verdrietig worden. Want zonder te kijken hoe het allemaal zover heeft kunnen komen roept men nu om nog meer oorlog tegen terrorisme, nog meer bommen, nog meer geweld. Want dat zal ze leren. Jaja.

Intussen zetten we nog grotere oogkleppen op, gooien we hekken met prikkeldraad om onze grenzen en laten we toe dat er duizenden vluchtelingen verzuipen die vluchten voor het geweld waar wij ooit mee begonnen zijn. En nog steeds mee bezig zijn. En toen dacht ik: ‘Jezus!, kunnen we alsjeblieft weer opnieuw beginnen?’