Ik dacht dat hardop toen ik een statistiek bekeek waarop het aantal vluchtelingen dat per jaar de Middellandse zee oversteekt en het aantal vluchtelingen dat tijdens die oversteek verzuipt. Keurige blauwe streepjes die op uiterst kille wijze duidelijk maken wat er aan de hand is. Zonder verhaal, zonder gevoel.

Om dergelijke statistieken tot leven te brengen stel ik me voor hoe het is om te verzuipen, hoe het is om je kinderen te zien verzuipen, hoe kinderen hun ouders zien verzuipen. Hoe het is om met ware doodsverachting een oversteek naar een veiliger haven te wagen.

En dan arriveer je op een plek die zich ‘Fort Europa’ noemt. Waar je je afvraagt of je teruggestuurd wordt, waar mensenhandelaren hun slag slaan en je te werk wordt gesteld in een of ander louche bordeel. Dat je door mensensmokkelaars in een vrachtwagen wordt gepropt en afgezet wordt op een plek waar je het verder zelf mag uitzoeken. Of door welke omstandigheid dan ook crepeert in een laadbak.

Allemaal leed waar ik liever niet aan wil denken. Maar ook leed waar ik mezelf zo nu en dan dwing aan te denken. Omdat het veilige statistiekje geen hekwerk is waar ik me achter kan en mag verstoppen. Dergelijke statistieken leggen, als u achter de staafjes durft te kijken leed, heel veel leed bloot.

Met dank aan Datagraver.

Advertenties

Met enige verbazing moest ik vandaag vernemen dat antifascisten een gevaar zijn. Ik weet niet precies wat de ouderen onder u, die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt hier van vinden, maar dat de fascisten of, als u wilt nazi’s destijds zijn verjaagd uit uw Nederlandse tuin staat buiten kijf. Indien nodig met geweld. Dat fascisme een gevaar is dat bestreden moet worden met alle mogelijke middelen staat buiten kijf. Maar de fascisten zijn er weer. De fascist is weer helemaal hot.  En we moeten in overleg met fascisten. Niet slaan, nee luisteren, in gesprek gaan.

Als u een fascist dan wel nazi op zijn bek wil slaan, gaat gerust uw gang. Natrappen? Waarom niet. Be my guest.
Not. Mag niet.

Want op 27 augustus 2017, 13:00, beweert een historicus JA, EEN fucking HISTORICUS, dat antifascisten een gevaar zijn. Want antifascisten noemen fascisten fascisten en nazi’s nazi’s en dat is niet netjes. U leest het goed: Tegenwoordig is het niet netjes een nazi voor zijn bek te slaan. Niet netjes een fascist terug te jagen naar waar hij vandaan is gekomen, naar waar hij thuishoort, het riool. 

Als ik een fucking gevaar ben omdat ik “nee,” zeg tegen nazi’s en ze het liefst op hun bek wil slaan dan is het maar zo. Ik sluit af met een schitterende opmerking van, volg die man, @noordkaapfujin

Screenshot at 2017-08-28 08-30-40

Ik wil daar nog iets aan toevoegen: Mocht u toch wc-papier hebben gegeven aan een fascist, dan krijgt u het van hem terug, in uw gezicht, gelardeerd met fascistenstront.

Laflinkse omroep

Geplaatst: 27 augustus, 2017 in Blog, column

BNNVARA durft een documentaire over Jesse Klaver niet uit te zenden. Terecht natuurlijk, want Jesse Klaver is de meest gevaarlijke politicus die Nederland rijk is.
Ik bedoel, wat is er toch aan de hand in Nederland? Ik moet met niet geringe verbijstering aanzien hoe Nederland door een stel fascistische schreeuwlelijken op de knieën wordt gewerkt. Dat een linkse omroep een documentaire over een politicus die mijns inziens meer rechts dan links is niet durft uit te zenden omdat rechts gespuis het er niet mee eens is?
Hallo?
Gaan we in Nederland meemaken dat een stel fascistische schreeuwers gaat bepalen welke informatie we wel of niet tot ons mogen nemen? Informatie van de fucking publieke omroep nota bene. U weet wel de publieke omroep die van álle Nederlanders is. Dus ook die van de mensen die de documentaire over Jesse Klaver wél willen zien.
De Nederlander wordt met de dag laffer. De Nederlander zit het liefst veilig vanachter het raam toe te kijken hoe het vrije woord naar de verdommenis gaat. Zolang het hem zelf maar niet aangaat nietwaar? Racisme, xenofobie, het vrije woord, fascisme, wat maakt het uit, ik ben wit en het zal mij niet raken.
Op een goede ochtend wordt u wakker en kijkt u door het raam. En ziet u bruinhemden met fakkels en vlaggen paraderen. Wordt er bij u aangeklopt. En vraagt u zich af: “Waarom bij mij?”

De dementerende man

Geplaatst: 24 augustus, 2017 in Blog, column, Fictie

Hij keek naar een foto. Op de foto stond een kind. Hij was het zelf, toen hij nog kind was, betrapt op een eenzaam en verloren moment. Hij maakte het opnieuw mee. Hij weende en er viel een traan op de foto.

De man ontwaakte uit zijn waan en werd helder. Hij keek naar de foto. Hij zag het lieve kind dat hij ooit was. Hij voelde zich een beetje verdrietig worden. “Hoog Sammie kijk omhoog Sammie,” mompelde hij zachtjes en gaf de foto een kus.

“Moeder,” riep de dementerende man, “Waar was je al die tijd?” Hij weende. Zijn moeder liep naar hem toe en sprak hem aan in een taal die hij niet begreep. De man raakte in paniek en begon te gillen en te schreeuwen. Hij zwaaide wild met zijn armen.

De zuster vroeg om assistentie en de man werd aan de stoel waarin hij zat vastgebonden. De man werd rustig en kreeg een helder moment: “U kunt mij losmaken zuster, ik ben er weer.” “Ik zal even vragen of het mag,” antwoordde de zuster en ze verliet de ruimte waar de dementerende man zat.

Toen ze terugkwam was de man alweer in zijn demente toestand. Hij raakte wederom in paniek. De zuster gaf de man een injectie met een kalmerend middel. Hij viel in slaap en werd naar zijn bed gebracht.

Dag dementerende man. Slaap lekker en tot morgen.

Vandaag werd ik geconfronteerd met de kop ‘Charlie Hebdo bespot de islam als ‘religie van vrede’ na aanslagen Barcelona.‘ 

Ik werd weer eens geconfronteerd met het verbinden van terreurdaden aan een religie. Ik voel me dan zo moedeloos worden. Mijn schouders hangen op mijn heupen. Ik krijg het gevoel dat al mijn botten verdwenen zijn en dat ik als een te vroeg uit de oven gehaalde cake in elkaar zak.

Persoonlijk vind ik dat ‘bespotten van de islam’ geen bespotten. Ik vind dat haatzaaierij, opruien. En klim ik maar weer eens voor de zoveelste keer in de fucking pen om voor de zoveelste keer het fucking zelfde te moeten zeggen.

Die fucking terreuraanslagen in Barcelona hebben niets met de fucking islam te maken. Net zomin als witte busjes iets met de aanslagen in Barcelona hebben te maken. Witte verf niets met de aanslag in Barcelona heeft te maken. Zelfs fucking kleur wit heeft, – ik weet het, het is niet te geloven, niets met die fucking aanslag in Barcelona te maken.

Ik vind overigens wel dat de bedenker van busjes en iedereen die een busje heeft in de gaten moet worden gehouden. Waar rook is is vuur nietwaar? Maar hou die fucking kleur er even buiten ja! 

Laat het godverdomme nu eens in je dikke kop doordringen. Het zijn fucking terroristen die een religie misbruiken. EN MET FUCKING SUCCES. Welwillende onnozelaars trappen erin. Vertrouwen moslims niet. En gaan alles wat naar islam riekt haten. Gaan alle witte busjes haten.

Nazivlees

Geplaatst: 21 augustus, 2017 in Blog, column

Ik was in de “Dutch” store om wat Nederlandse spulletjes te halen. Vooral de slagersafdeling is een plek waar ik graag mijn ‘gesneden’ haal. Ik weet niet wat het is met Amerikaans ‘lunch-meat’ maar het is allemaal te zout, te grof gesneden. Voor mijn gevoel, zeg maar onderbuik, deugt dat goedje niet.

Terwijl mijn – “Mag het ietsje meer zijn? Jazeker,” rosbief gesneden werd gingen mijn gedachten onwillekeurig naar nazi’s en droomde ik even weg.

Hoe nazi’s onder erbarmelijke omstandigheden van hot naar haar werden gereden alvorens bij het slachthuis afgeleverd te worden, schreeuwend en piepend uit de vrachtwagen geschopt werden. Haast is geboden nietwaar?

Hoe nazi’s vakkundig geslacht werden, keurig uitgebeend netjes in de koeling aan haken hingen. Hoe de controleur het vlees inspecteerde en stempelde. Vervolgens ging het nazivlees het vrieshuis in voor opslag. Kant en klaar voor de slager.

“Anders nog iets?” Ik ontwaak uit mijn dagdroom en schud mijn hoofd: “Nee, dat was het.” Ik reken af en ga naar huis.

En waar ik nazi’s schreef bedoel ik varkens. Maar dat ga ik niet allemaal verbeteren.

Vals alarm in Nimes

Geplaatst: 20 augustus, 2017 in Blog, column
Tags:, , ,

Toen er even gewag werd gemaakt van een eventuele schietpartij in Nimes zonk mijn hart me in de schoenen. Onwillekeurig dacht ik aan de vreselijke aanslag in Barcelona. Gelukkig bleek het allemaal een storm in een glas water. Godzijdank geen aanslag van ISIS. Er was een malloot met een nep-pistool opgepakt…

Ik schrik dan niet alleen omdat een drama als dat van Barcelona zoveel leed en slachtoffers oplevert, stel je eens voor zeg, dat wil je toch niet meemaken,  een ISIS-aanslag is ook voer voor xenofoben, racisten, islamofoben en ander gespuis.

Als kakkerlakken komen ze dan uit alle hoeken en gaten gekropen om te knagen aan de nog warme lijken van de aanslag door te roepen dat alle moslims het land uit moeten. Dat alle moslims gevaarlijk zijn. Dat de grenzen dicht moeten. Niks constructiefs, niks over bezinning. Nee, getier en gekrijs over moslims. De moslims hebben het gedaan!

Na een ISIS-aanslag moeten moslims spitsroeden lopen, hoewel ze part nog deel hebben aan het drama. Ik vraag me af hoe moslims hun kalmte bewaren als ze proberen uit te leggen dat ze ook dit keer, net als alle vorige keren, niks met een dergelijke aanslag te maken hebben. Dat ze, net als u en ik gewone mensen zijn en de aanslag afschuwelijk vinden. Ik vraag me dan af hoeveel moslims het gezeik en de agressie van de xenofoob/islamofoob zat zijn en zich laten overhalen tot iets waar ik liever niet aan wil denken.

Het is een cirkel, een wiel dat maar blijft doordraaien.

Daarom zinkt mijn hart dan in mijn schoenen. Daarom was ik zo opgelucht na het valse alarm. Omdat ik niks liever wil dan een stok tussen de spaken van dat wiel steken. Omdat er krachten zijn die koste wat kost dat wiel draaiende houden door aanslagen te plegen. Het wiel draaiende houden door moslims uit te maken voor terroristen, criminelen en ander gespuis.

Zo, en nu naar de kerk.