Afstand-neem-idiotie

Geplaatst: 25 maart, 2019 in Blog, column

Ik lig in mijn bedje vanwege rugklachten. Geen pretje, maar gelukkig heb ik een laptop en een blog waar ik mijn lijden en last de vrij loop kan laten gaan. Een nieuwe dag, een nieuwe ergernis nietwaar?

Links buitelt over elkaar om afstand te nemen van de malle muts die iets riep over Bodée en zeg dan paf. Wat een treurnis je zo te laten afbluffen door krijsende fascisten die vinden dat dit niet mag. En dan meteen jammerend afstand nemen. Aan rechts laten zien dat je de braafste van de klas bent. Wat een slap gedoe.

Het doet me denken aan moslims die zich voortdurend excuseren voor, en afstand nemen van de enkele moslim-malloot die Allah denkt te dienen met een aanslag op andersdenkenden of ongelovigen. Hou daar eens mee op! Iedereen weet dat de gemiddelde moslim hier niets mee te maken heeft en dit gedoe afkeurt.

Ieder weldenkend persoon wéét dat het om enkelingen gaat. Mensen die dat niet (willen) snappen zijn óf onnozel, óf misdadige haatzaaiers. En met excuses en afstand nemen geef je die groepen gelijk en nieuwe energie om de volgende keer nóg harder te gaan krijsen..

Tot zover mensen, mijn brakke rug wil niet meer. Eet smakelijk en zo.

Advertenties

Roept u maar! (Schiet hem dood!)

Geplaatst: 24 maart, 2019 in Blog, column

Ik heb het filmpje bekeken. Waarin iemand oproept Baudet overhoop te schieten. In een demonstratie tegen racisme en discriminatie. Het heeft iets droevigs. Een actie van een anonieme enkeling die niet door de rest werd overgenomen. Shashi tweet dat het er meer waren, dat men er lacherig over deed.Screenshot from 2019-03-24 12-31-27

Ik had eerder de indruk dat men niet in het gezuig van Sashi trapte. Zich niet door hem liet provoceren. Het was voor mij een overduidelijke  poging om wat olie op het vuur te gooien. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dit een vooropgezette actie was. Iemand die opzichtig in de demonstratie loopt, roept iets wat niet door de beugel kan en de plofkap zit er bovenop. Ik kán er natuurlijk naast zitten, maar toch.

Het was een vreedzame demonstratie mensen, voor de goede zaak. Tegen fascisme racisme en discriminatie. Waarvoor de media geen belangstelling heeft. Die vindt een tiental gele hesjes veel belangrijker. Behalve als er iets raars geroepen wordt. Dan zit men er bovenop.  Niet om waarvoor en waartegen gedemonstreerd wordt, maar om een enkeling die iets raars roept en het doel van de demonstratie met succes weet te overstemmen. Wat een treurnis.

Trap er niet in mensen.

Joris en de witte engel Boreaaliëlle

Geplaatst: 23 maart, 2019 in Fictie

Na de verkiezingen zag Joris het niet meer zitten. Hij begreep niet waarom men stemde op personen en ideeën die ronduit niet netjes waren. Racisme en vreemdelingenhaat voerden het hoogste woord in de media. Geen verdraagzaamheid. Alle grenzen dicht. Joris liet zijn schouders hangen en ging naar bed. Hij was van plan daar te blijven liggen tot hij dood was. Uitgedroogd was. In de hemel was. Hij vroeg zich af of  er racisme in de hemel zou zijn. Of de portier in de hemel toegang zou verschaffen aan vreemdelingen die in Nederland niet welkom zijn. Zou de hemel al vol zitten?  Joris was ten einde raad. Wat als híj ook niet welkom in de hemel was. Omdat hij uit een land komt waar vreemdelingen niet welkom zijn? Waar mensen met een kleurtje niet vertrouwd worden? Zou God een tintje hebben? Jezus, de zoon van God had immers ook een tintje? Joris woelde en draaide in zijn bed. Zijn hoofd maalde. Wat nu? Joris stond weer op en voelde zich heel zielig, machteloos en verlaten. Joris viel in slaap in zijn fauteuil.

Toen werd hij gewekt door een engel. Een witte engel, witter dan wit, zo wit dat het Joris zeer aan zijn ogen deed. “Hallo,” zei de engel, “ik ben de witte engel Boreaaliëlle en kom je een boodschap brengen. God heeft besloten dat jij voor hem aan de slag mag gaan. Hij wil dat je gaat vechten voor de minderheden en zwakkeren en tegen de fascisten. God zal je daarvoor speciale krachten geven. Bovendien heb ik, Boreaaliëlle, een lijntje met God en zal ik je informeren over Zijn wensen. Is dat niet fijn?”

Joris was overdonderd en wilde iets zeggen, maar Boreaaliëlle blies zachtjes in het gezicht van Joris waardoor hij weer in slaap viel. Een diepe, diepe droomloze slaap die Joris hard nodig had om zich op te kunnen laden met de nieuwe krachten die hij van God kreeg, gratis en voor niets. En via Boreaaliëlle een lijntje met God. Is dat niet geweldig? Slaap lekker Joris!

Niet een Urks rookgordijn

Geplaatst: 16 maart, 2019 in Blog, column

De burgemeester sprong een gat in de lucht toen hij de column op de radio hoorde: “Aanklagen dat mens, zo kunnen we de aandacht verleggen van racisme op ons eiland naar een columniste die inwoners van ons dorp dood wenst! Bel het Openbaar Ministerie, bel de pers!”

En zo geschiedde, en iedereen buitelde over elkaar en riep: “Vrijheid van meningsuiting!”, of: “Schande dat  ze onze dijken wil doorsteken, dat ze ons dood wenst! Terecht dat ze aangeklaagd wordt.” De voors en tegens waren niet van de lucht. Luid gekrakeel over van alles en nog wat behalve racisme op het eiland.

De burgemeester leunde tevreden achterover en stak een sigaar op: “In ieder geval gaat het nu niet meer over het Marokkaanse gezin dat hier belaagd werd; nu gaat het over ons eilanders die dood gewenst worden, nu gaat het over een columniste die door ons aangeklaagd wordt. Nu zijn wij éilanders het slachtoffer.”

Disclaimer: Alle overeenkomsten met personen en plaatsen berusten op puur toeval.

 

Haat in #Christchurch

Geplaatst: 15 maart, 2019 in Blog, column

Een schok ging door mijn lijf toen ik las over de terroristische aanslag op 2 moskeeën in het vredige Nieuw-Zeeland, in het door aardbevingen geteisterde (weet u nog?) Christchurch. Toen ik las dat men in Nieuw-Zeeland legaal, op vrij eenvoudige wijze semi-automatische wapens kan kopen, vroeg ik me af waarom dit nog niet eerder was gebeurd.

Want de trend om moslims en de islam te haten is al jaren gaande. Ik kan me niet voorstellen dat Nederland uniek is. De Dukjes, Wildersjes, Bodétjes en Niemollertjes zullen om het hardst roepen dat de aanslag verschrikkelijk is en niet de bedoeling kan zijn. Dat de islam op vreedzame wijze bekritiseerd moet worden. Niet te doen wat ze niet prediken.

Europa is gelukkig veel verder. Daar laten ze op beschaafde wijze gammele bootjes met vluchtelingen aan hun lot over. Met alle gevolgen van dien. Maar dat gebeurt in stilte en via officiële kanalen. Geruisloos, zoals het hoort. Zoals het de Dukjes, Wildersjes, Bodétjes en Niemollertjes betaamt.

wierdU leest het goed. Ik heb niet naar de podcast geluisterd. Ik ben namelijk niet zijn doelgroep. Het is een podcast voor mensen die, net als Wierd een hekel aan antiracisten hebben, een hekel aan de door hem zo verafschuwde ‘Gutmenschen’, die voor het gemak links worden genoemd. Mensen die inclusief proberen te zijn.

Wordt ‘links’ de nieuwe kakkerlak? Is dit het Rwandese model waar via radio, tv en podcasts links voor rotte vis wordt uitgemaakt en er een volksopstand zal ontstaan waar de honden geen brood van lusten?

Ik mag hopen van niet. Maar als Urk een voorproefje is van wat komen gaat moet ik nog zien of het racistische geweld koren op de molen van links is. Het is volgens mij vooral koren op de molen van de racist die leest, ziet en hoort dat links ze een loer wil draaien met “Urk.”

Wierd is uit op een ordinaire matpartij om de vredelievende antiracist die ageert tegen geweld als dat in Urk de mond te snoeren en om de zwarte pagina die Urk heet wit te wassen. Vandaar die podcast.

Send in the troops.

Lentekeutels

Geplaatst: 13 maart, 2019 in Blog, column

Toen ik vanmorgen de hond uitliet en een frisse neus haalde zag ik een losliggende hondendrol, en nog een, en nog een … “Waar komen die keutels opeens vandaan?”, vroeg ik me af terwijl ik mijn nieuwsgierige keutelsnuffelaar bij de zoveelste hoop wegtrok.  
Toen realiseerde ik me dat de sneeuw aan het wegsmelten is. En dat de ondergesneeuwde keutels niet mee smelten maar in allerlei verschillende staten van ontbinding blijven liggen.
Toen deed mijn hond zijn behoefte in sneeuw. Een prachtige lentekeutel. Ik keek om me heen of iemand me zag. Er was geen mens te bekennen. Toch pakte ik zijn drol op, voor het geval dat en omdat ik een brave hondeneigenaar ben. En wil kunnen kankeren op andermans hondenkeutels.