Archief voor de ‘Sport’ Categorie

Modder en hogedrukspuit

Geplaatst: 3 februari, 2015 in Blog, Sport

Nog maar 20 jaar geleden werd Mathieu van der Poel geboren en kreeg hij zijn eerste badje, een modderbadje wel te verstaan. En na zijn modderbad ging pa Van der Poel er nog even met de hogedrukspuit overheen, want douchen, dat doen ze niet bij de familie Van der Poel. Achter in de tuin is een modderparcours waar de kleine Mathieu iedere dag, op zijn driewieler, 8 rondjes moest rijden en natuurlijk, na iedere ronde werd de driewieler, samen met de kleine Mathieu gereinigd met de hogedrukspuit van pa Van der Poel.

Een week geleden werd Mathieu prof. Om dat te vieren namen vader en zoon samen een modderbad waarna ze zich afspoelden onder de hogedrukspuit. ‘En nu een week lang geen modder zoon,’ sprak pa Van der Poel, ‘en een week lang geen hogedrukspuit.’ Een week lang heeft Mathieu slecht geslapen; immers, zonder modder en hogedrukspuit kan Mathieu niet leven, de ontwenningsverschijnselen werden hem bijna te veel. Maar gisteren stond Mathieu met zijn fiets in de modder. Scherp en getergd, snakkend naar drek, vuil, fietsen en de straal van een hogedrukspuit.

Als een gek ging Mathieu van start, om maar zoveel mogelijk modder op te spatten. De hele week had hij het moeten ontberen, maar nu kon hij zich laven aan de roes van modder en fietste 8 maal, 8 ronden lang, langs de hogedrukspuit van zijn vader in de wasstraat, om van fiets te kunnen wisselen. Niemand kon Mathieu volgen. Mathieu kwam, zag en werd wereldkampioen veldrijden. Na de wedstrijd moest onze kampioen nog even onder de hogedrukspuit van zijn trotse vader om lekker schoon en opgefrist voor de pers te kunnen verschijnen.

Mathieu, gefeliciteerd!

Eerder verschenen in Krapuul 

 

 

Advertenties

Gezwollen bovenbenen

Geplaatst: 16 februari, 2014 in Sport

Dames die hard kunnen schaatsen hebben gezwollen bovenbenen. Als de dames over de streep komen en uitblazen kijk ik naar bovenbenen. Als ze naar de start gaan kijk ik naar bovenbenen. Vrouwenschaatsbenen zijn de mooiste benen die er zijn. Als ik me het goed herinner viel dat mij voor het eerst op bij Yvonne van Gennip, 26 jaar geleden tijdens de Olympische winterspelen van 1988 in Calgary.

Nu zit ik naar de dames 1500 meter te kijken. Naar de benen. Ik hou geen score bij. Ik hoop dat Ireen Wüst de strijd wint. Ik gun het haar en haar benen van harte.

Op dit moment kijk ik naar de machtige benen van Jorien ter Mors. Zij en haar benen stellen me niet teleur: 1.53.51!

De verklaring van curling

Geplaatst: 13 februari, 2014 in column, Sport

Sinds de Spelen van 1998 is curling een olympische sport. U heeft vast wel een naar curling gekeken en zich afgevraagd wat dit zoal behelst.
Welnu, met curling is het de bedoeling granieten stenen met een licht effect, ook wel ‘curl’ genoemd, naar de andere kant van de baan te glijden. En wel zo dicht mogelijk naar de binnenste cirkel.
Voor de steen ziet men twee vegers keihard vegen met een haarloze wrijfblok om de baan van de steen te beïnvloeden. Niet dat het iets uithaalt, maar probeer dat de vegers maar eens uit te leggen.
Bij het vegen wordt keihard het Engelse woord ‘hard!’ geroepen. Niet, zoals velen denken om harder te vegen, nee, het laat zich beter vertalen in het Nederlandse woord ‘moeilijk.’ Want dat is curling wel zo’n beetje; een potje moeilijk doen. En wie met curling het hardst het moeilijkst doet, heeft gewonnen.

Scharen

Geplaatst: 11 februari, 2014 in column, Sport

Toen we elkaar aankeken sprong er een vonk over. Ik voelde haar hand op mijn heup. Ze legde haar andere hand in mijn nek en trok mijn mond naar de hare voor een kus. Ik voelde een schok in mijn onderlijf en wilde niet wachten. Dronken van geilheid nam ik haar mee naar mijn huis.

Ze gleed als een slang naar mijn onderlijf. Haar krachtige tong maakte me heter dan ooit tevoren. En toen ze haar benen met de mijne kruiste en haar lippen tegen de mijne perste, deed ze dat met een kracht en intensiteit die ik nooit eerder gevoeld had. Ze dreef me tot meerdere orgasmes.
‘Na de drieduizend meter zie ik je weer,’ zei ze terwijl ze haar kleren weer aandeed. ‘Ik ben er klaar voor.’

Niet huilen Antoinette de Jong!

Geplaatst: 9 februari, 2014 in column, Sport

Antoinette de Jong, ontroostbaar was ze; geen medaille op de drieduizend.

Het is mij ook overkomen. Tijdens een wandeltocht. Ik kreeg een blaar onder mijn grote teen. Het deed te veel pijn en ik moest stoppen. Ik moest nog vijf kilometer. Ik was ontroostbaar. Mijn moeder zei dat ik nog maar zeven was en dat ik nog zat kansen kreeg om een medaille te halen. Ik nam die wijze woorden ter harte. Toen ik negen was kreeg ik mijn eerste medaille voor een wandeltocht van twintig kilometer. Huilend kwam ik over de streep en viel ik in mama’s armen.

Antoinette, het komt goed, over vier jaar zul je huilend over de streep komen met minimaal brons op de drieduizend meter!

Fernando Ricksen heeft ALS

Geplaatst: 2 november, 2013 in column, Dingen van de dag, Sport

Fernando Ricksen in ‘De Wereld Draait Door.’ Even dacht ik dat hij zo sloom praatte door zijn losbandig leven. Maar men vermoedde de spierziekte ALS.

‘1 tot 3 jaar,’ zei iemand een paar dagen later in Voetbal International over Fernando Ricksens spierziekte, ALS.

Fernando Ricksen, schoon schip gemaakt na zijn wilde voetbaljaren heeft nu een gezin.
Hij brengt een boek uit over zijn handel en wandel. Op de dag dat zijn boek wordt uitgegeven is de spierziekte ALS bij hem geconstateerd
Alsof Fernando een contract met de duivel heeft gesloten. En de duivel na Fernando’s losbandig voetbalbestaan zijn ziel komt opeisen middels deze verschrikkelijke ziekte.

Het maakt me nederig. Je kan nog zoveel hebben, als je gezondheid het begeeft heb je niets.

Ondertussen bij de schaatsploeg

Geplaatst: 10 oktober, 2013 in column, Sport

‘Even rekenen: Jij bent de beste van Nederland, maar ik zie op mijn kaartje dat je bij lange na niet hard genoeg schaatst om een medaille te winnen. En jij, jij was tweede bij een andere afstand, waar hij eerste was. Jullie maken beide kans op een medaille, maar jij was tweede, dus je mag niet mee. Ik weet het, ik weet het, ik moet jullie soms teleurstellen. In feite neem ik alleen schaatser mee die kans maken op een medaille. Logisch toch? Winnen is belangrijker dan meedoen: Olympische gedachte. Speciaal voor de mensen die niet mee mogen naar de winterspelen en daarom teleurgesteld zijn, heb ik een toverwoord bedacht. Het toverwoord voor schaatsers die niet meegaan is geworden… Prestatiematrix.’