Archief voor de ‘Poëzie’ Categorie

Mijn graai-grabbelton

Geplaatst: 27 november, 2013 in Poëzie

Langzaam draai ik me om,
want ik wentel me,
wentel me,
in mijn graai-grabbelton.
Het is hier zo warm en zo knus,
steeds als ik mijn geld weer tel,
sta ik hoger in de plus.

Winsten maken,
woeker, woeker,
zweep erover,
gedane zaken,
woeker woeker,
en ik tussendoor,
nog een bedrijf verover.

Ik weet niet meer hoe het allemaal begon,
hoe ik terecht kwam,
in mijn graai-grabbelton.
Het warme gevoel dat teveel geld geeft,
en ik ten koste van een ander leef.

Soms kijk ik door het gaatje van mijn graai-grabbelton,
En zie armoe, leed en verdriet.
Dan ben ik blij dat jij dat bent,
en ik niet.
Langzaam draai ik me dan om,
En warm me,
in mijn graai-grabbelton.

Ik mis je, mijn liefste

Geplaatst: 26 november, 2013 in Poëzie

De kist zakt in het gat.
Ernaast wacht modder,
en het ruikt naar mos.
Het doet me denken aan het bos
waar we samen wandelden,
elkaars hand vasthielden.

‘Stof zijt gij…’
Maar ik luister niet,
het is allemaal zo intens,
schiet vol,
overmand door verdriet.

Ik zal je nooit meer zien,
nooit meer voelen,
nooit meer ruiken,
aan je geparfumeerde hals.

Ik mis je, ik mis je, mijn liefste.
Was je nog maar een paar dagen hier,
dan kon ik je hand vast houden,
samen naar het bos,
om eindeloos te wandelen,
en je nooit meer los te laten.

Een handvol modder op de kist,
en laat je hand los,
ik moet wel,
en wandel voortaan alleen in het bos.

Lieve Dora

Geplaatst: 24 november, 2013 in Poëzie

Ze heette Dora, en ik was een beetje gek op haar.
Nog maar zestien, blanke huid, een beetje raar.
Waarom ik haar lief vond, vraagt u zich af.
Haar ene oog deed immers altijd maf?

Ik keek haar aan in haar andere oog.
Die me dubbelblauw en dubbeldiep haar ziel inzoog.
Ze was zo mooi en zo naïef.
Mollig, wulps en altijd lief.

Ik wilde met haar uit.
Misschien wel als mijn bruid.
Ik was bang te worden bespot.
Wat zou men zeggen en deed mijn gevoel op slot.

Soms voel ik me koud en kil,
denk aan haar terug en word dan stil.
Warm me dan, aan die lieve Dora,
nog maar zestien, blanke huid en een beetje raar.

De golven van je haren

Geplaatst: 20 november, 2013 in Poëzie

Voorzichtig kijk ik naar je gezicht,
omdat je niet weet,
dat ik verliefd op je ben,
zweet in jouw zonlicht,
en verdrink in de golven van je haren.

Vannacht ga ik van je dromen,
en alles zal goed komen,
alleen in mijn bruidsbed,
zink weg in een droom,
waarin ik verdrink in de golven van je haren.

Kijk mij eens aan,
lach me eens toe,
je ziet me niet staan,
Lieve heer vertel me eens hoe,
want ik verdrink in de golven van haar haren.

Dan draai je je om,
ik tuur naar een zwart gat in grond,
omdat je niet weet,
dat ik verliefd op je ben,
zweet in jouw zonlicht,
en verdrink in de golven van je haren.

Het is weer herfst

Geplaatst: 11 oktober, 2013 in Natuur, Poëzie

In de hoogste boom van het grote bos,
raakt een van haar blaadjes los.
Twee weken geleden nog maar,
was het groen en goed gevuld.
Nu ziet het rood en geel,
en is het arme blaadje krom gekruld.

Het dode blaadje waait weg in de wind,
die amechtig zucht, ander weer begint.
Een vaalgele zon gluurt voorzichtig vanachter een wolk.
En die is zwart, gezwollen en goed gevuld.
Regen klettert naar beneden,
en ieder is in regenkledij gehuld.

Als het blaadje op de grond is gearriveerd,
en inmiddels in ontbonden toestand verkeert,
de hoge boom kaal, piept en kraakt,
met dode takjes die ruisen en ritselen aan haar voet,
weet dan dat het weer herfst is,
en dat is goed.

Angst, zonder rede

Geplaatst: 27 september, 2013 in Poëzie

De straat is druk, het is stil.

Vervreemd fluisteren, ik ben bang.

Al die rassen geloven, ideeën, die ik niet ken.

Angst, zonder rede.

Rivier

Geplaatst: 26 september, 2013 in Poëzie

En daar stopt het.
De stroom. Verdwijnt
het. Zinkt
weg in zand.

Mijn liefste

Geplaatst: 20 september, 2013 in column, Poëzie

Je ben niet nat mijn liefste,
wat is er aan de hand?
Wat ik ook doe mijn liefste,
je lijkt wel droger dan,
het droogste woestijnzand.

Heb ik niet beloofd je trouw te blijven?
Dit was de laatste keer.
Word toch nat mijn liefste.
Ik wil met je vrijen liefste, steeds maar weer.

Ik moet je verlaten liefste,
want ik heb liefde nodig,
meer dan jij me geven kan.
Door mij ben je opgedroogd,
En je verdient een betere man.

Je bent zo nat mijn liefste,
ik verdrink in jou minnespel.

Als ik bij jou binnenkom,
voedt mijn roede zich aan jou.
Zuigt het je leeg en droog,
en zal ik je moeten verlaten mijn liefste,
liefste, mijn liefste vrouw.

Koud

Geplaatst: 18 september, 2013 in Poëzie

Koud

Regen slaat neer,
verkilt mijn lijf.
Een regenjas,
heb ik niet, meer
zon zou van pas
komen, of een lekker warm wijf.

Zo mooi

Geplaatst: 10 september, 2013 in Dingen van de dag, Poëzie

Je bent zo lief,
Ik wil je graag,
In mijn armen.

Het mag niet zo zijn.

Ik draag de last,
Van mijn liefde
Al jaren lang.

Kan je niet minnen,
Ik was vijftien,
En wist het al.

Zo onbereikbaar,
Ik hou van jou,
Jij houdt van mij.

Je bent niet mooi.

Waarom zo lelijk,
Waarom zo mooi,
Mijn knappe kop,
Vernielt mijn leven,
Ik ben zo mooi.

Jij bent lelijk.

Kleine borsten,
Rare sproeten,
Dun rood haar,
En smalle heupen.

Ik moet het doen,
Met een mooie vrouw,
Volle borsten,
Blonde haren,
Ronde billen.

Ik droom van jou.
Iedere nacht,
Je bent knap,
Net als ik.

Mijn lieve vrouw,
Troost me dan,
Het valt niet mee,
Wij zijn zo mooi.