Archief voor de ‘Natuur’ Categorie

Weg met de bij!

Geplaatst: 25 januari, 2013 in column, Natuur

Wij houden onze hond netjes vlooi- en teek-vrij. Met Advantix. Van Bayer. Niks is vervelender dan een hond zien te schuren en schurken door lastig ongedierte.

Nu zag ik in Zembla dat bijen doodgaan door imidacloprid. Hele volken zelfs! In Advantix zit ook imidacloprid. Twee vliegen in een klap! Laat die bijen toch verrekken.
Bijen steken en vallen me lastig als ik buiten, in het mooie weer mijn glaasje sinaasappelsap probeer te drinken.

In China zijn de bijen al verdwenen en worden bijen vervangen door kinderen met katoenstokjes die de bloemetjes bestuiven. Kan hier ook best. Er zijn werklozen en klaplopers zat in ons land! En als ze niet voor de boeren willen werken pak je ze gewoon hun uitkering af.

Olie in Equador

Geplaatst: 14 januari, 2013 in column, Dingen van de dag, Natuur

Het Kichwa-volk wil gewoon kunnen leven zoals ze het gewend zijn: in het regenwoud. Ze gaan proberen de het grote geld van de olie-industrie tegen te houden. Een kansloze actie natuurlijk. De olie zal worden ontgonnen, het Kichwa-volk zal verdwijnen. Het Kichwa-volk kiest er voor te sterven, samen met de natuur van het regenwoud, die die hen zo dierbaar is.

De prijs van olie in uw auto is veel hoger dan alleen het bedrag dat u er voor moet betalen. Wees daarom een beetje zuinig met energie. Aan uw brandstof kleeft bloed. En dat blijft voorlopig zo. Ook ik moet binnenkort weer loodvrije benzine tanken. En autorijden geeft je zo’n vrij gevoel. Maar dat zal het Kichwa-volk wel nooit begrijpen.

Canadese herfst

Geplaatst: 12 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Natuur

Het is herfst. De zon hangt laag en schijnt voorzichtig op het kleurenspektakel, dat ieder jaar plaats vindt in de bossen van Canada. Prachtig gekleurde bladeren, variërend van groen naar geel, tot fel rood, versieren de bossen en bomen, die afscheid nemen van de bladeren, waarmee ze zich deze zomer gevoed hebben. Mensen gaan met de auto een ritje maken, om de ‘changing colors’ te bewonderen.

Over een paar weken zijn de bladeren en de kleuren verdwenen. Zijn de bomen kaal. Ligt er een pak sneeuw op de gevallen bladeren. Liggen verse zaden geduldig te wachten op de lentezon, om uit te kunnen groeien tot bomen, die ook mee mogen mogen doen met het kleurenfestijn, dat de Canadese herfst afsluit.

Ondertussen bij Shell

Geplaatst: 8 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Natuur

Ik geef het sein met een ferme zwaai.
Op dat moment, valt de met industriële diamanten bezaaide boorkop, met donderend geraas naar beneden.
Op dat moment, glij ik uit over de oogverblindende rijp, die door de laaghangende zon mij het zicht ontneemt.
Met een gedempte plof word ik doorboord. Eerst mijn navel, daarna mijn ingewanden en tenslotte mijn ruggenwervel.
Een mist stijgt op uit de boorput. Het is mijn laatste ademtocht die ik met de volle kracht van de zware boorkop uitblaas.
Geschokt trekt de machinist het moordwapen omhoog.
Ik bungel, levenloos als een made aan een vishaak, in de ijzige zon.
Mijn bloeddruppels vallen, bevroren als dieprode robijnen, op het boorplatform.
Ik ben dood, de noordpool zal spoedig volgen.

Goed zo Fik!

Geplaatst: 28 mei, 2012 in Dingen van de dag, Mensen, Natuur
Tags:

Fik wil maar niet luisteren. Fik is een pientere, eigengereide dwergschnauzer. Hij komt uit het hondenasiel, is ongeveer drie jaar oud en goed getraind: Fik begrijpt alle commando’s en voert ze bijna correct uit. Bijna, omdat Fik zijn opdrachten nooit af wil maken. Iedere bal die je gooit brengt Fik netjes terug, maar loslaten, ho maar. Fik gaat netjes zitten, maar voor zijn baas Fik een beloning kan geven gaat hij weer staan.
Dan besluit zijn nieuwe baas het over een andere boeg te gooien. Hij gooit een bal, Fik brengt het terug. Dan zegt de baas: ‘Goed zo Fik!’ Prompt laat Fik zijn bal enthousiast vallen.
Eindelijk heeft Fik de nieuwe baas geleerd zijn commando’s netjes af te maken!

Doodlopend spoor

Geplaatst: 24 mei, 2012 in Fictie, Natuur
Tags:

Er was eens een boevenslak uit de gevangenis ontsnapt.
De bewakers, ook slakken, werden gealarmeerd en twee van hen werden gesommeerd de ontsnapte slak te vangen.
Nu is, zoals bekend, een slakkenspoor vrij eenvoudig te volgen en al gauw zagen de twee het huisje van de boevenslak, verderop in het zand.
Met een slakkengang gleden de twee naar het huisje van de ontsnapte slak.
Het huisje was leeg en verderop zagen ze een uitgedroogd, levenloos slakkenlijfje.
“Het zand!” riep een van de twee.
Maar het was te laat.

De twee achtervolgers waren door het droge zand te uitgedroogd geraakt om nog langer een eigen slakkenspoor te kunnen maken, liepen vast en stierven, net als de ontsnapte slak, een miserabel droogtedood.

Kent u ze nog? Landschildpadden die je in de dierenwinkel kon kopen en zomers gezellig in de tuin kon laten scharrelen en ’s winters op zolder in een doos weg kon zetten.
Welnu, wij hadden zo’n beestje. Je kon het onder de kin aaien en het at rozenbloemblaadjes. Verder kon het niks. Ja, in zijn schild kruipen als je het een tik op de kop gaf. Of stompzinnig laten doorlopen als je het tegenhield. Of op zijn kop houden zodat het ging plassen
We hebben jarenlang zo’n schildpadje gehad, tot het op een goeie dag weg liep. Ik vraag me nu nog af hoe het mogelijk is dat een schildpad kan weglopen.
Maar dat het is mogelijk is staat vast.

Soms raak ik in de put. Dan glij ik langs een gladde wand, in een eindeloze val, mijn misère in. Ik denk dan dat ik vast zit, dat ik er nooit meer uit kom.
Maar na een tijdje voel ik me beter en kan ik mijn tocht naar boven weer beginnen. De gladde wand is niet zo glad als het leek! Kijk, ik klim weer omhoog!
Daarom juich ik nu als ik in de put raak. Want ik weet: ik kom er weer uit!

Padden kunnen niet uit de put komen. Zij sterven samen met vele andere amfibieën omdat ze in riool putjes vallen.
Raakt u in de put van dit nieuws? Steun Ravon: u voelt zich snel weer beter!

We zijn er al een tijdje mee bezig: paardenbloemen wieden. Sommigen staan nog in bloei, anderen zijn inmiddels uitgebloeid en hebben het felgeel van de bloemetjes vervangen voor asgrijs pluis. Het grasveld staat er vol mee.

Als kind vond ik het prachtig, pluisjes van de paardenbloemen blazen en dan kijken hoe ze, lichter dan lucht, hun verre tocht beginnen. Natuurlijk liefst alles in een keer er af blazen tot je er duizelig van werd.

Nu zijn al die pluisjes mijn vijand en mag ik machteloos toekijken hoe ze zich verspreiden in onze tuin. Knarsetandend wied ik door en baal van ieder zuchtje wind die, net als het kind van vroeger, zoveel mogelijk pluisjes van de uitgebloeide paardenbloemen wil af blazen.

De actie ‘Zilver voor volle maan’ heeft een recordhoeveelheid zilver opgeleverd.
Zoals bekend krijgt Europa te maken met een extra heldere ‘supermaan’ in nacht van 5 op 6 mei.
De productie van zilveren kogels draait op volle toeren en duizenden vrijwilligers gaan vannacht onder de wapenen.
Pijlen met zilveren kop voor thuisgebruik zijn niet aan te slepen.
De Europese Unie verwacht vannacht een behoorlijke slachting aan te kunnen richten onder de weerwolven.

Zoals gewoonlijk kunt u voor iedere gedode weerwolf vijf harde Euro’s vangen bij uw lokale zilverhandel

Handel in illegaal zilver wordt zeer streng aangepakt.
China en India hebben wederom de markt vervuild met onbruikbaar namaakzilver.
Let op het zilvermerk!
Je bent bent een rund als met zilver stunt!