Archief voor de ‘Natuur’ Categorie

De stervende monarchvlinder

Geplaatst: 10 augustus, 2017 in Blog, column, Natuur

Onderweg stak mijn hond zijn neus in het gras; hij had iets vreemds opgemerkt. Iets zwarts sprong omhoog van het gras. Mijn hond, lafaard die hij is deinsde terug. Ik nam een kijkje en ontwaarde een vlinder. Een grote monarchvlinder.
‘Ik weet het, alle monarchvlinders zijn groot en ‘kleine baby’ hoor je ook niet te zeggen.’
Ik zag dat het dier in levensnood was. Ik nam het natuurwonder in mijn handen en zocht een bloem waar ik het dier op zou kunnen zetten. Merkwaardig genoeg was er geen bloem te zien en ik besloot de monarchvlinder aan zijn lot over te laten. Ik wandelde verder en verbaasde me over de hoeveelheid bloemen om me heen die in volle bloei stonden.

Ook verschenen in 120w.nl

Ik moest daaraan denken toen ik las over de hoornaar die overlast bezorgde bij een fietspad waar men al fietsend ongestoord van de natuur wil genieten. En natuurlijk is de hoornaar geen natuur waarmee je geconfronteerd wil worden. Ze zijn eng en dienen te worden verdelgd. Wat de boer niet kent.., nietwaar.

Het toeval wilde dat ik via vroege vogels leerde dat de hoornaar, hoewel gigantisch groot niet harder kan steken dan een normale ‘Duitse’ wesp, minder agressief is, niet bijzonder geïnteresseerd is en mensen en niks geeft om zoetigheid. Kortom, volstrekt onschuldige dieren die niets doen als je ze tegen komt tenzij je gaat panikeren en als een malle om je heen gaat zwaaien om de dieren te verjagen.

Ongestoord van de natuur genieten zonder enge beesten, wie wil dat niet.

Ik moest denken aan de witte mens, die ongestoord door zijn stad wil lopen en dan geconfronteerd wordt met een persoon met een tintje, een boerka, een baard, iemand die iets in het Arabisch prevelt, een azc, een samenscholing van moslimachtige types, een moskee, andere culturen en godbetert, tuigvloggers.

Ongestoord door jouw stad lopen, dat wil jij toch ook?

En dat je dan in paniek raakt en als een wilde om je heen gaat slaan waardoor al die griezels als door een wesp gestoken reageren en jij: ‘Zie je wel!’ roept. En al die engerds wil gaan verdelgen, samen met alle andere mensen die ongestoord door hun stad willen lopen.

Herfstblad

Geplaatst: 2 oktober, 2015 in Dingen van de dag, Natuur

Een uitgemolken herfstblad dwarrelt stuurloos over de weg. Na een halfjaar hard werken heeft de onverzadigbare boom het leeggezogen en verstoten als een stuk nutteloos vuil. Later staat het blad nog eenmaal rechtop in de grond, fier, trots en met kleurig grandeur. Een worm heeft de steel van de verstoteling in de grond getrokken en hem gepromoveerd tot een niet te versmaden maal: Droog blad met een toefje modder.

Het verstoten blad is inmiddels, als een uitgeknepen puist op moeder aarde, achteloos uitgepoept door de worm. Een draadje modder is al wat rest van het eens zo trotse blad dat nog niet zo lang geleden groen als gras was en geen idee had wat er van hem zou worden.

ook verschenen in 120W.

vliegEr zit een vlieg op het raam. Hij is de eerste vlieg van het jaar. De vlieg zal een wisse dood sterven. Hij is alleen en heeft geen idee wat hij moet doen. Morgen zal hij op de vensterbank liggen, met zijn pootjes omhoog.

Er zit een vlieg op het raam. Hij wil naar buiten. Maar buiten is het koud. In je eentje kun je geen potten breken vlieg. Daarom ben je morgen dood, lig je op je rug, met je pootjes omhoog.

Nu heb je nog lef en doe je druk. Morgen zal het anders zijn en beweeg je niet meer. Dan raap ik je op en deponeer ik je in de groene container, dus niet bij het huisafval.

Ook verschenen in 120W

Een Broodje Bono-Baudet Aap

Geplaatst: 21 november, 2014 in column, Fictie, Natuur

Toen mijnheer Vinvis dichter bij mevrouw Flipper kwam raakte hij opgewonden. Zijn erectie maakte indruk op mevrouw Flipper want het geslacht van haar man, mijnheer Flipper was, op zijn zachtst gezegd, een stuk compacter. Mevrouw Flipper keek nieuwsgierig om zich heen en vroeg zich af welke mevrouw Vinvis al deze opwinding waard was, niet wetende dat zij het strakke dametje was dat zijn verlangende knots deed kloppen.

Mevrouw Flipper wist niet wat haar overkwam toen mijnheer Vinvis zich aan haar vergreep en haar dwong tot orale seks. Mevrouw Flipper overleefde het geweld van zijn zaadlozing niet maar mijnheer Vinvis verzekerde mij ervan dat mevrouw Flipper, vlak voor ze stierf, van genot een orgasme kreeg waar je u tegen mag zeggen.

Ook verschenen in 120 woorden

 

 

 

 

 

 

Vallende Bladeren

Geplaatst: 3 november, 2014 in Blog, Natuur

Het is de eerste ochtend in de wintertijd. De zon schijnt kil en onverschillig. De temperatuur is rond het vriespunt en het is windstil. Een halfwassen boom ziet geel van haar bladeren. De bladeren zijn leeggezogen en dwarrelen en vallen een voor een, in een doodse stilte, willekeurig en willoos rondom de jeugdige boomstam die zo dik is als mijn pols. Een blad botst in haar val tegen een ander blad. Samen vallen ze hand in hand hun einde tegemoet. Ik probeer een patroon te vinden, rede, een plan, maar de boom geeft niets van haar geheim prijs.  De bladeren worden onverbiddelijk verstoten en vallen op de levenloze bladeren die opgebaard in het gras liggen, wachtend op wat komen gaat.

Mijnheer Windstoot

Geplaatst: 7 januari, 2014 in column, Dingen van de dag, Natuur

Mijnheer Windstoot kwam weer eens aanwaaien. Alle bomen wuifden naar mijnheer Windstoot en bogen als hij sprak. Maar er is altijd wel ergens een boom die weigert te wuiven en te buigen. En mijnheer Windstoot krijgt via zijn informanten altijd lucht van dat sujet.

Daarom komt mijnheer Windstoot op gezette tijden langs om eens flink van de toren te blazen. Voor de bomen is het dan buigen of barsten. En u raadt het al, veel dissidente bomen breken dan en redden het niet.

Sinds mensenheugenis is er altijd wel ergens een boom, die zal weigeren te buigen voor welke mijnheer Windstoot dan ook, die zal breken, om als afschrikwekkend voorbeeld te dienen aan de voet van een minder buigzame boom.

 

Het is weer herfst

Geplaatst: 11 oktober, 2013 in Natuur, Poëzie

In de hoogste boom van het grote bos,
raakt een van haar blaadjes los.
Twee weken geleden nog maar,
was het groen en goed gevuld.
Nu ziet het rood en geel,
en is het arme blaadje krom gekruld.

Het dode blaadje waait weg in de wind,
die amechtig zucht, ander weer begint.
Een vaalgele zon gluurt voorzichtig vanachter een wolk.
En die is zwart, gezwollen en goed gevuld.
Regen klettert naar beneden,
en ieder is in regenkledij gehuld.

Als het blaadje op de grond is gearriveerd,
en inmiddels in ontbonden toestand verkeert,
de hoge boom kaal, piept en kraakt,
met dode takjes die ruisen en ritselen aan haar voet,
weet dan dat het weer herfst is,
en dat is goed.

Tot de laatste druppel.

Geplaatst: 24 mei, 2013 in Fictie, Natuur

Nu het moment daar was, wilde ik haar natuurlijk niet laten merken dat ik maagd was. Maar ik kreeg de kans niet eens om ook maar iets te laten merken. Ze was gulzig en begerig. Wild en ongeduldig eiste ze mijn geslacht op. Mede door mijn onervarenheid voelde ik machteloos hoe wilde schokken van genot mij veel te snel tot een orgasme zouden dwingen. Toen ze haar nagels in mijn rug zette, was het alsof ze een stroomstoot door mijn lijf joeg, rechtstreeks naar mijn onderlijf. Met haar handen dwong ze me tot ritmisch stoten: ze wilde mijn zaad en wel tot de laatste druppel. Alsof ze het moment van mijn orgasme voorvoelde beet ze me vlak voor mijn hoogtepunt liefdevol in mijn nek. Ik voelde me in opperste genot klaarkomen en opende mijn ogen.
Ik merkte dat ik niet meer in mijn lichaam zat. Ik zag hoe mijn onderlijf nog aan het stoten was, zag hoe ik mijn hoofd had verloren, zag dat ook mijn romp ook niet te versmaden was. Ze zal een goede moeder zijn voor mijn kinderen.

Red het oerwoudgeluid

Geplaatst: 30 januari, 2013 in column, Natuur

Terwijl men schande spreekt van de Bossche oerwoudgeluiden, gaat de vernietiging van de regenwouden rustig door. Echte oerwoudgeluiden worden zeldzamer en zeldzamer, en over niet al te lange tijd zullen ze samen met haar fora en fauna verdwijnen. Dan horen we alleen nog het geruis der sojavelden en palmplantages.
Onze economie moet groeien en, net als met een kanker, kan dat alleen maar ten koste van een gastheer waar de industrie het op kan laten groeien. Dat is in ons geval planeet aarde.

Oerwoudgeluiden horen niet thuis op een voetbaltribune. Zelfs niet in Den Bosch.

Oerwoudgeluiden dienen gemaakt te worden als protest tegen ongebreidelde economische groei en de vernietiging van ons kwetsbare ecosysteem.

Red het oerwoudgeluid, nu het nog kan.