Archief voor de ‘Mensen’ Categorie

Mijn vrouw kookt wel eens soep. Ik mag haar dan helpen met snijden en snipperen. Ze kookt haar soep in een steeds grotere pan. Ze doet dat omdat er water bij de soep moet tot het randje. Als ik haar vraag waarom ze niet wat minder water in de pan kan als het net over het randje gaat antwoordt ze steevast: “Dan smaakt de soep niet lekker”. Zodra ze een grotere pan in gebruik heeft genomen wil ze ook meer ingrediënten gebruiken, meer zout, meer kruiden. En tot slot doet ze er nog wat water bij. Tot net over het randje.
Ik sta achter haar, zeg niks, maar zie haar nek rood worden.
En als we dan haar soep gegeten hebben doet ze de restjes in een Tupperware-kom met handige sluitdeksel.
Ze kiest meestal voor een Tupperware-kom waar de soep net tot het randje komt. Nou ja, net over het randje.

Met stijgende verbazing lees het bericht over de vader die bij zijn elfjarige dochter een kind verwekte. Verbaasd over het feit dat de vader al eerder veroordeeld was voor verkrachting van een dochter in 1995 en toch gezag kreeg over zijn jongste dochter. Omdat de luie rechter niet de moeite nam zijn strafblad te laten checken.

Walgelijk wat de misbruikende man zijn dochters heeft aangedaan. Een niet minder vervelende bijsmaak gaat voor mij uit naar de rechter die blijkbaar de verkrachter op zijn onschuldige ogen vertrouwde en mede verantwoordelijk is voor alle ellende die het kind daardoor is overkomen.

Ik wens de rechter weinig goeds toe en hoop dat hij regelmatig op vervelende wijze met zijn foute uitspraak geconfronteerd wordt.

Live tv kijken doe ik zelden, of er moet een goeie voetbalwedstrijd zijn. Nederlandse shows bekijk ik via de ‘gemist’ kanalen en Amerikaanse shows kun je op verschillende manieren, met dank aan internet, reeds enkele uren na uitzending, reclamevrij, bekijken. En nu begint in Amerika de tv markt in te storten omdat ik blijkbaar niet de enige ben die niet afhankelijk wil zijn van het tijdstip dat een show wordt uitgezonden.
Tv kijken zoals we het tien jaar geleden deden is zo goed als voorbij. De vergrijzing slaat ook toe bij tv kijkers.
De huidige generaties maken zelf wel uit wanneer en naar wat ze kijken. Zonder reclame.
Tv heeft haar prominente plek definitief verloren aan ‘The World Wide Web’.

Geklapt, een woord dat ‘met stip’ op nummer één terecht is gekomen.
Jan van Halst nam het woord ‘geklapt’ twee keer in zijn mond. In relatie tot voetbal. Ik ergerde me.
De introductie van het woord geklapt met betrekking tot sport is geklapt. Voor nu. Niemand nam het woord over. Alleen Jan Mulder maakte een innerlijke notitie: “Ergernissen top 5,” bedacht hij en liet het gaan.
Geklapt is een ‘Buckler’ woord. Een woord dat populair wordt in populair taalgebruik. Van Halst nam slechts een voorschot op wat komen gaat. Ik wacht op de natrap om het woord ‘geklapt’ nooit meer te hoeven horen.
Tenzij er een kabinet komt waarvoor geklapt mag worden. Want dit geklapte kabinet was geen applaus waard.

“Het zit in de heupen,” legt een Braziliaanse dansleraar me uit terwijl hij me toont hoe hoe je de samba danst. “Als je niet los in de heupen bent en je een krakende onderrug hebt is je balans niet goed.”
Ik laat hem mijn geschampte conducteursknieën zien.
Dan barst ik in tranen uit. Ik leg hem uit dat ik ook in een scheiding zit.
“Heb je kinderen?” vraagt de dansleraar belangstellend.
“Twee, een meisje van 5 en een jongen van 7.”
Hij kijkt me veelbetekenend aan en geeft me een kaartje van Natschja ‘Echt Scheiden’ Froger.
“Als je wordt aangenomen voor een aflevering mag je naar een optreden van ‘De Toppers’. Met een kaartje van de NS, dat weer wel.”

Mijn oma deed het nog, water uit de grond pompen met een ouderwetse waterpomp. Romantisch beeld zou je zo zeggen, maar het was gewoon keihard werken, iedere dag. Nu hebben we heet- en koud water, (af)wasmachines en wat niet meer. Gemak dient de mens nietwaar?

Nu hebben ze grote hoeveelheden water onder de Sahara ontdekt.
Wetenschappers weten nu al te vertellen dat het het beste is dat de lokale bevolking van handpompjes gebruik gaat maken om van deze kostbare vloeistof te kunnen profiteren.

Toen in het westen stromend water uit de kraan vloeide was dit een wonder van technologie en beschaving. Een technologie die te veel zal blijken te zijn voor woestijnbewoners. En beschaving? Laat dat maar aan ons over.

Kale muizen

Geplaatst: 19 april, 2012 in Dingen van de dag, Maatschappij, Mensen, Techniek
Tags:,

Een kale muis, speciaal gekweekt voor kaal en dan laten ze er menselijk haar op groeien. Je moet maar op het idee komen.
Maar ja, als je een oor aan een muis kan laten groeien, dan is haar een logische volgende stap.
Een blonde Wilders coupe? Een Hitler Charlie Chaplin snorretje? Waarom niet.
En wat niet te denken van een prachtig landingsbaantje voor de dames.
En als de haren eenmaal goed groeien gaan we ontharen en waxen, want alles moet kaal.
En dat kunnen we allemaal op muizen uitproberen. Want we hebben met succes menselijke haren op een kale muis laten groeien.
Dus mocht u ooit iets sensationeels lezen over het succesvol ontharen van behaarde muizen, u weet nu waarom.

Ondertussen op de Bank

Geplaatst: 16 april, 2012 in Dingen van de dag, Fictie, Mensen

“Ben je afgevallen?” complimenteer ik Oprah als ik haar een hand geef.
“Nee dank je,” antwoordt ze afwezig: “Net een pondje erbij.”
Ik vraag Oprah hoe het gaat en geef haar een tissue.
Prompt laat ze een traantje. “Niet zo goed,” zegt ze: “Mijn TV station doet het niet goed en mijn blad leidt verlies.”
“Slaap je goed?” vraag ik. “Onrustig, en ‘s nachts vaak hongerig naar de koelkast.”
Ik schrijf wat slaapmiddelen voor en laat haar uit.
“Tot volgende week!”
“Wallen onder je ogen kleiner geworden?” complimenteer ik John de Mol als ik hem binnen laat.
“Integendeel,” antwoordt hij vermoeid: “Net een afspraak gemaakt met mijn plastische chirurg.”
Ik vraag John hoe het gaat en geef hem een tissue.

Flard

Geplaatst: 16 april, 2012 in Dingen van de dag, Maatschappij, Mensen

Net wakker en ik hoor de eerste sirene al.
Een ambulance raast langs.
Ik draai me nog even om.
Broeders rijden naar een plek des onheils waar ik misschien iets over zal lezen in een toegeschoven krant.
Hier is niets aan de hand, daar wordt leed geleden.
Een broeder lapt iemand op, een dokter verklaard iemand dood.
Ik verwissel mijn warme dekens voor de kille buitenwereld en kleed me om.
Koude voeten, het zeil plakt.
De sirene staakt, ik onthoud wat ik dacht.
De koffie is sterk en verdringt mijn stemming.
Een beetje melk om de bittere smaak te verzachten.
Dan sta ik op, druk op een knop.
Een zoveelste flard, vastgelegd voor de eeuwigheid, is de wereld in gestuurd.

“We gaan door tot we een dochter hebben!” Riep Pieter van Vollenhoven ooit naar aanleiding van het feit dat hij alleen zoons geproduceerd had. Gelukkig heeft zijn vrouw, Margriet, dit weten te voorkomen met, naar ik mag aannemen, anticonceptiemiddelen. Van Vollenhoven stond bekend om zijn onnozel gestuntel en was voor de gemiddelde Nederlander een soort dorpsgek die zich in de koninklijke familie getrouwd had.

En nu doet Van Vollenhoven een oproep voor verplichte anticonceptie voor ernstig verslaafden, psychiatrisch patiënten en verstandelijk gehandicapten.

“Vanwaar zijn betrokkenheid?” Vraag ik me af, of het moet zijn dat hij weet hoe het leven is als dorpsgek die rondbazuint dat hij doorgaat tot ie een dochter heeft en een vrouw heeft die de pil slikte.