Archief voor de ‘Mensen’ Categorie

Duikelaar

Geplaatst: 11 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Mensen, Sport

Luis Suárez duikelt uit angst. Van kleins af aan al. In Uruguay moest hij blijkbaar duikelen om te overleven. Waarvoor hij bang is wordt niet uitgelegd. En waarom hij duikelt wordt ook niet uit de doeken gedaan.

Ik ben een beetje bang in tunnels. En als ik lees dat ze nog veiliger zijn geworden vraag ik me af waarom ze nog veiliger zijn. Was er instortingsgevaar dan?
En waarom staan er altijd files voor die tunnels? Omdat iemand niet naar binnen durft te rijden?

Als ik in een tunnel ben, en denk dat het gaat instorten, ga ik als Suárez doen: duikelen, in een angstig hoekje, tot iemand mij de tunnel uit stuurt.
Want niemand heeft iets aan een duikelaar.

Ze treurde in stilde terwijl ze naar de smeulende resten keek van het huis waar ze al die jaren had geleefd.
Al haar herinneringen waren in rook opgegaan, zoals liefdesbrieven uit haar jeugd, huwelijksgeschenken en foto’s.
Haar kinderen waren daar opgegroeid en ze had ze een voor een uitgewuifd, toen ze groot genoeg waren om zelfstandig door het leven te gaan

Nu haar geschiedenis tot stof was vergaan moest ze even huilen. Haar man probeerde haar te troosten: “Ach kom lieverd, dan beginnen we toch gewoon opnieuw.
Zijn vrouw huilde nu nog harder: “Heb ik iets verkeerds gezegd?

Hoe kon de arme man weten dat het stukje van haar geschiedenis, dat verbrand had moeten worden, nog steeds naast haar stond.

Niets aan de hand

Geplaatst: 7 juli, 2012 in Dingen van de dag, Mensen

Ik neem bijvoorbeeld altijd een biografie van John Lennon mee: maatschappelijk geëngageerd.
Met warm weer draag ik altijd een korte broek en een hemd met korte mouwen: no attitude.
Ik kleed me niet te netjes en laat mijn baard een paar dagen staan: ik ben niet ijdel.
Voor ik ga oefen ik altijd even mijn onverschillige blik voor de spiegel.
Ik twijfel of ik een zonnebril moet dragen of niet. En welk model?
Ik neem voor de zekerheid een stel mee, we zien nog wel. En de zon moet wel echt schijnen natuurlijk.
Verder ben ik er helemaal klaar voor en kan ik in de wachtkamer van de psychiater laten zien dat er niets met mij aan de hand is.

Mijn Zwager

Geplaatst: 6 juli, 2012 in Dingen van de dag, Mensen

Mijn zwager praat vanachter uit zijn keel: een metalig geluid.
Ik kan hem nauwelijks verstaan.

Hij vertelde me kortgeleden een grap.
Het was iets met: “Miauww!”, verkrampt gekraak en nog eens: “Miaauuw!”
Waar het over ging, geen idee.
Hij ging keihard lachen en keek me vol verwachting met grote ogen aan.
Ik lachte met lichte gene en glazige ogen naar hem terug.
Om uit de situatie te ontsnappen besloot ik, nog na hinnikend omwille van de geveinsde lol, een plasje te gaan doen.

Mijn vrouw heeft me in het begin van onze relatie toevertrouwd dat mijn schoonzus van haar man verlangt zittend te plassen: ik moest er ook aan geloven.
Zeker weten dat mijn zwager weet dat ik zittend plas.

Aangifte

Geplaatst: 30 mei, 2012 in Dingen van de dag, Maatschappij, Mensen

In de drukte botste ik tegen hem op. Voor de man kon reageren gaf ik hem meteen een ferme vuistslag. Je moet er snel bij met ongelukjes, want voor je het weet lig je op straat met een mes in je lijf. Hij had alleen een maar gebroken bloedneus. Das toch drukte om niks? En mijn broertje heeft hem al uitgelegd dat hij beter geen aangifte kan doen. Ik wil nog wel aangifte doen voor vernieling: mijn iPhone heeft een krasje, kijk hier. Achterkant is nu helemaal lelijk. Weet je wat die dingen kosten? Het geld groeit mijn moeder niet op de rug weet je? Waar zet ik mijn handtekening? Linkerbenedenhoek? Oké, bedankt en jullie nog een goeie middag verder!

Meesterwerk

Geplaatst: 29 mei, 2012 in Dingen van de dag, Mensen

Ik heb de hele nacht gedroomd en liggen woelen over een uniek stukje dat ik wil gaan schrijven. Het heeft een prachtige compositie van mooie woorden, leuke kwinkslagen, goed geformuleerde zinnen, geen fouten met d’s en t’s en een onwaarschijnlijke draai als afsluiter. Ik geniet nog na van het bijzondere gevoel dat ik de hele nacht heb mogen ervaren.

Toen ik wakker werd zette ik mijn computer aan om mijn droomstuk vast te leggen.

Ik tuur naar een onbeschreven blad op mijn geduldige tekstverwerker. Ik neem een flinke slok van een kop zwarte koffie voor een heldere geest, want het blad is net zo leeg als mijn hoofd: ik heb geen idee op welk meesterwerk ik vannacht heb zitten broeden.

Goed zo Fik!

Geplaatst: 28 mei, 2012 in Dingen van de dag, Mensen, Natuur
Tags:

Fik wil maar niet luisteren. Fik is een pientere, eigengereide dwergschnauzer. Hij komt uit het hondenasiel, is ongeveer drie jaar oud en goed getraind: Fik begrijpt alle commando’s en voert ze bijna correct uit. Bijna, omdat Fik zijn opdrachten nooit af wil maken. Iedere bal die je gooit brengt Fik netjes terug, maar loslaten, ho maar. Fik gaat netjes zitten, maar voor zijn baas Fik een beloning kan geven gaat hij weer staan.
Dan besluit zijn nieuwe baas het over een andere boeg te gooien. Hij gooit een bal, Fik brengt het terug. Dan zegt de baas: ‘Goed zo Fik!’ Prompt laat Fik zijn bal enthousiast vallen.
Eindelijk heeft Fik de nieuwe baas geleerd zijn commando’s netjes af te maken!

Mijn schoonmoeder, zo nu en dan een beetje afwezig en vergeetachtig, draait aan de knopjes van haar kortegolf radio. Ze zoekt om ‘Nederland
Ze heeft 50 jaar lang, met het radiootje op tafel, vrijwel iedere dag, tussen zeven en acht, met een koekje en kopje thee naar haar Nederland geluisterd.

De telefoon rinkelt. “Rikki kan Nederland niet vinden op de radio” klaagt schoonvader.
“Nederland is opgehouden,” legt Paula uit. “De zender is gestopt. We brengen wel een cd met programma’s, Johan doet dat wel even voor jullie, met de computer.”
“Ooooh, ja,” zegt schoonvader op een afwezige toon.
Vanavond zit schoonmoeder opnieuw te draaien aan de knoppen van haar kortegolf radio: “Snap jij er wat van Albert? Nederland is weg!

Lekker achter overhangen met een glaasje wijn.
Yvon Jaspers, die zo heerlijk naturel overkomt en gaten in haar kijkcijfers schiet mag haar ding weer doen.
Het is een heerlijk programma: Onhandige boeren die zoeken naar vrouwen.
Yvonne heeft een onwaarschijnlijk glad glijmiddel ontwikkeld die smachtende deksels op eenzame boerenpotjes doet passen.

“Mijn seizoen was de beste!,” mokt Ton Lankreijer, en zet de tv uit.
Zijn vrouw masseert zijn kromme tenen. “Ze doet niet wat ik wil!” huilt hij zachtjes.
Mevrouw Lankreijer zet, om manlief op te vrolijken, haar ‘Yvon’ pruik op. “Sla me dan!” zegt ze liefdevol met een Brabants accent terwijl ze blauwe gordijntjes naait. Ton lacht door zijn tranen en slaat vrouwlief met een tuinaccessoire op haar bips.

De marathon, een van de hoogtepunten tijdens de Olympische spelen zal dit jaar een speciale zijn. Het wereldrecord zal worden verbroken. De twee uur grens zal worden verpulverd. De kranige renners worden tijdens hun loop namelijk al die tijd blootgesteld aan het beveiligde Londense luchtruim. Raketten staan gericht op de vijand. Helikopters en straaljagers scheren door de lucht. Op zoek naar de vijand. Een raket wordt afgeschoten naar een zelfmoordterrorist. Een straaljager gooit een bom op een auto met een verdachte chauffeur. Een helikopter zal op onverwachte momenten boven de horizon verschijnen, speurend naar de vijand met laser zoekers. De marathonlopers lopen voor hun leven, harder dan ooit.
Een Nederlandse burgemeester kijkt jaloers toe: Hij mag volgend jaar Koninginnedag organiseren.