Archief voor de ‘Mensen’ Categorie

Fotomomentfoto’s

Geplaatst: 17 februari, 2014 in column, Mensen

Mijn vrouw is duizelig. Ze keek naar fotomomentfoto’s van de leden van het Nederlands koninklijk huis en nu zit ze heel stil om bij te komen. ‘Het is geen Ménière’, zei mijn vrouw. En inderdaad; ze ligt niet op de grond te duizelen en te braken. Ik vroeg of ik iets voor haar kon doen: ‘TV even aan?’ ‘Liever niet, te duizelig, geef me het voetbankje maar.’
Ik kijk nog even naar de fotomomentfoto’s waar mijn vrouw duizelig van werd en zie niets bijzonders.

En nu maak ik me zorgen. Zal mijn vrouw nooit meer fotomomentfoto’s kunnen kijken? Zal mijn vrouw me nooit meer kunnen roepen: ‘Johan, kom hier, kijk deze schattige foto van Alexia eens!’ En dat ik dan moet zeggen: ‘Ach wat lief.’

Natuurlijk maak ik me geen zorgen, ik lieg. Misschien ben ik nu eindelijk verlost van dat fotomomentgedoe. Misschien wordt ze nu ook duizelig van bijvoorbeeld ‘Boer zoekt vrouw.’ Zou dat niet geweldig zijn!

Maar dat laat ik natuurlijk niet merken. Ik hou van mijn vrouw en blijf bezorgd. Ik hoop dat ze snel weer beter is en mij weer kan lastig vallen met schattige foto’s die ik moet zien. En dat ik dan tegen haar kan zeggen dat ik een beetje duizelig ben, een voetenbankje nodig heb en dat we Boer zoekt vrouw dit keer verstek moeten laten gaan.

Advertenties

Buitenlucht

Geplaatst: 31 januari, 2014 in Dingen van de dag, Mensen

Ze was lijkbleek en door al haar rimpels was het alsof haar huid versierd was met crêpepapier. Ze wilde naar buiten, van de zon genieten. Maar het mocht niet, vanwege stofjes, schimmels en stuifmeel. En ze slikte vitamine D, dus wat heb je buiten dan nog te zoeken?

Toen haar verzorgster even niet oplette reed ze, zo hard als het motortje van haar rolstoel het toeliet naar buiten en zoog een teug buitenlucht naar binnen, met stofjes, pollen en schimmels en al.

Ze kreeg een hoestbui die ze niet zou overleven. Ze hunkerde al jaren naar het vergaan tot stof, al was het maar om door de wind gedragen te worden naar plekken waarvan ze alleen maar had durven dromen.

Homo’s voetballen niet

Geplaatst: 6 augustus, 2013 in Dingen van de dag, Mensen, Sport

Nog steeds actueel.

Carels uitingen

Herman is teammanager. Hij leidt een groep productontwikkelaars en marketeers. Stuk voor stuk mensen met HBO- respectievelijk academisch niveau en allemaal mensen met een behoorlijk eigenwijs karakter. Niets mis mee, daar zijn ze zelfs op geselecteerd, meelopers leveren geen creatieve prestaties. Maar goed, geen makkelijk team ook, om leiding aan te geven, bedoel ik. Maar het gaat Herman prima af. De grote lijnen bewaken, de weg er naartoe vrijlaten. Meedenken zonder al te sturend te zijn. Herman is een prima teamleider, jong nog, en ambitieus.

View original post 361 woorden meer

Duikelaar

Geplaatst: 11 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Mensen, Sport

Luis Suárez duikelt uit angst. Van kleins af aan al. In Uruguay moest hij blijkbaar duikelen om te overleven. Waarvoor hij bang is wordt niet uitgelegd. En waarom hij duikelt wordt ook niet uit de doeken gedaan.

Ik ben een beetje bang in tunnels. En als ik lees dat ze nog veiliger zijn geworden vraag ik me af waarom ze nog veiliger zijn. Was er instortingsgevaar dan?
En waarom staan er altijd files voor die tunnels? Omdat iemand niet naar binnen durft te rijden?

Als ik in een tunnel ben, en denk dat het gaat instorten, ga ik als Suárez doen: duikelen, in een angstig hoekje, tot iemand mij de tunnel uit stuurt.
Want niemand heeft iets aan een duikelaar.

Ze treurde in stilde terwijl ze naar de smeulende resten keek van het huis waar ze al die jaren had geleefd.
Al haar herinneringen waren in rook opgegaan, zoals liefdesbrieven uit haar jeugd, huwelijksgeschenken en foto’s.
Haar kinderen waren daar opgegroeid en ze had ze een voor een uitgewuifd, toen ze groot genoeg waren om zelfstandig door het leven te gaan

Nu haar geschiedenis tot stof was vergaan moest ze even huilen. Haar man probeerde haar te troosten: “Ach kom lieverd, dan beginnen we toch gewoon opnieuw.
Zijn vrouw huilde nu nog harder: “Heb ik iets verkeerds gezegd?

Hoe kon de arme man weten dat het stukje van haar geschiedenis, dat verbrand had moeten worden, nog steeds naast haar stond.

Niets aan de hand

Geplaatst: 7 juli, 2012 in Dingen van de dag, Mensen

Ik neem bijvoorbeeld altijd een biografie van John Lennon mee: maatschappelijk geëngageerd.
Met warm weer draag ik altijd een korte broek en een hemd met korte mouwen: no attitude.
Ik kleed me niet te netjes en laat mijn baard een paar dagen staan: ik ben niet ijdel.
Voor ik ga oefen ik altijd even mijn onverschillige blik voor de spiegel.
Ik twijfel of ik een zonnebril moet dragen of niet. En welk model?
Ik neem voor de zekerheid een stel mee, we zien nog wel. En de zon moet wel echt schijnen natuurlijk.
Verder ben ik er helemaal klaar voor en kan ik in de wachtkamer van de psychiater laten zien dat er niets met mij aan de hand is.

Mijn Zwager

Geplaatst: 6 juli, 2012 in Dingen van de dag, Mensen

Mijn zwager praat vanachter uit zijn keel: een metalig geluid.
Ik kan hem nauwelijks verstaan.

Hij vertelde me kortgeleden een grap.
Het was iets met: “Miauww!”, verkrampt gekraak en nog eens: “Miaauuw!”
Waar het over ging, geen idee.
Hij ging keihard lachen en keek me vol verwachting met grote ogen aan.
Ik lachte met lichte gene en glazige ogen naar hem terug.
Om uit de situatie te ontsnappen besloot ik, nog na hinnikend omwille van de geveinsde lol, een plasje te gaan doen.

Mijn vrouw heeft me in het begin van onze relatie toevertrouwd dat mijn schoonzus van haar man verlangt zittend te plassen: ik moest er ook aan geloven.
Zeker weten dat mijn zwager weet dat ik zittend plas.