Archief voor de ‘Dingen van de dag’ Categorie

Gij zult niet spotten

Geplaatst: 16 januari, 2015 in Blog, column, Dingen van de dag

De rook rond Charlie Hebdo is nog niet opgetrokken of er mag niet gespot worden met het geloof. Op mij komt het over als een soort legitimatie van de aanslag. Want wat doe je als er gespot wordt met jouw geloof?

  • Ga je demonstreren?
  • Ga je cartoons verbranden?
  • Ga je verbieden?
  • Of toch maar een aanslag plegen namens je God.

Helaas is God nog steeds weerloos tegen spotten en moet de arme man (?) beschermd worden door goedwillende volgelingen. God kan zichzelf niet verdedigen, hetgeen vooral komt door het feit dat niemand zijn of haar God heeft horen protesteren. Misschien protesteert God niet en zit hij stiekem te huilen in zijn hemelkantoortje. Misschien zit God wel te huilen om al die aanslagen die namens hem gepleegd worden.

U raadt het al, ik geloof niet in een God. De natuur is wreed, de mens is wreed en God, mocht hij bestaan, is wreed. Een God, mocht hij bestaan, is net zo onverschillig als de natuur zelf. Van mij mag u geloven wat u wil, van mij mag u het met mij oneens zijn, van mij mag u met mijn ongeloof spotten.

Ik heb geen behoefte om met uw geloof te spotten. Mocht ik in uw ogen met uw geloof spotten, vraag uw God dan mij neer te sabelen met een blikseminslag, vraag uw God mij tot in de eeuwigheid in het vagevuur te laten vertoeven, maar zeg alsjeblieft niet dat ik niet met uw geloof mag spotten. Vertrouw op uw God en alles zal goedkomen.

Eerder verschenen in krapuul

 

Charlie Hebbeding

Geplaatst: 14 januari, 2015 in Blog, column, Dingen van de dag
Tags:,

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat 90 procent van de personen die de laatste editie van de Charlie Hebdo hebben gekocht dit deden voor de heb. Even voelen of er ook bloed aan kleeft. Het doet me denken aan ramptoerisme. De Hebdo’s zijn inmiddels uitverkocht en worden nu verhandeld door onverlaten voor woekerprijzen. Als je geen Charlie Hebdo hebt ben je niet geëngageerd. Dus dan maar een dure kopen via marktplaats.

Het heeft wat gekost, maar nu hoor je er ook bij en kun je ook meedoen met de Hebdo Hype, praten met mede Hebdo-eigenaren over: ‘hoe erg het allemaal is, zeggen hoe belangrijk het vrije woord voor je is.’

Volgende week is de hype voorbij, ligt je dure Charlie Hebdo te verstoffen tussen de tijdschriften, tussen oud papier, een vod dat niets voor je betekent. Het vrije woord kan je rug op. Volgende week ligt je Charlie in het gescheiden afval, afdeling papier, samen met de Linda en de weekendeditie van de Telegraaf, zoals het een echte Charlie betaamt.

 

Dewy

Geplaatst: 19 december, 2014 in Blog, column, Dingen van de dag

‘Dont forget your dewy hon,’ zegt mijn vrouw liefdevol als ik niet oplet met het gebruik van een onderzetter. Ze is net als ik, proper en rein en dat willen we zo houden. Ik moest daaraan denken toen ik las dat onderzetter het wedstrijdwoord van week 51 was. Ik besloot op te zoeken wat dewy betekent en waar het zoal voor gebruikt wordt. Het bleek ‘wet, moist, especially in reference to the female crotch,’ te betekenen. Als ik het stukje af heb ga ik het liken op facebook. Ze leest mijn likes en ben benieuwd hoe ze gaat reageren na het lezen van dit feitje als ik mijn onderzetter weer eens vergeet.

Ook gepubliceerd in 120w. U kunt het aldaar een hartje geven en/of liken.

Op de zevende dag, de dag dat God rustte en niet keek, de laatste dag voor moeder boodschappen ging doen in de o zo voordelige Aldi voor de komende week, aten we kruimkokende, droog smakende aardappelen met opgewarmde vette jus en gehaktballen die vooral smaakten naar het cement van een mengsel van broodkruim, ei, zout en peper. De groente was steevast winterwortel, gesneden in lange patatten, gekookt tot ze slap en willoos waren en ontdaan van iedere smaak. Na het gebed schepten wij ons maal op zonder te klagen of iets te zeggen, en bedekten we onze maal met de gele mantel der liefde: Zaanse mosterd in een handige kroes die, als hij leeg was, dienst kon doen als drinkglas.

Ook verschenen in 120woorden. 

Sokken

Geplaatst: 10 november, 2014 in Blog, Dingen van de dag

Ik raak mijn sokken nooit kwijt. Ik begrijp niet hoe mensen hun sokken kunnen verliezen. Mijn sokken liggen altijd keurig in de lade en na de was hang ik ze keurig naast elkaar aan de lijn. Sokken zijn voor mij heilig. Ik draag mijn sokken tot er een gat inzit. Dan was ik ze nog een keer en deponeer ik de sok met gat netjes in de afvalbak. De nog hele sok gaat op een apart stapeltje, voor het geval ik een identiek paar gebruik waar op een goede dag een van het stel ook een gat heeft. De sok met het gat gaat dan netjes bij het afval en de nog hele sok gaat bij de andere sok die nog over is van een ander paar. Dan ren ik naar mijn vrouw: ‘Kijk lieverd nu heb een paar van twee enkele sokken gemaakt!’ Mijn vrouw knikt me dan tevreden toe en aait me dan liefkozend over de bol. Mijn dag is dan weer helemaal goed.

Reactie op:  ‘De vicuña sokken van Falke’

Mijn Tanende Gezondheid

Geplaatst: 4 november, 2014 in Blog, column, Dingen van de dag

’s Nachts, voor het slapengaan slaat het piekeren toe. Ik merk namelijk dat ik kortademiger word. Ik voel pijntjes in mijn linkerschouder, mijn nek en mijn rug. Ik heb inmiddels een stresstest laten doen. Hart en bijbehorende onderdelen zijn goed. Maar mijn kortademigheid baart me zorgen, misschien een foto van mijn longen laten maken? Mijn bips jeukt en steekt, misschien een prostaat-check laten doen? Een afspraak voor een colonoscopie maken? Ik draai me om, voel dat ik wegdommel en schrik op. Misschien ga ik wel dood vannacht.

Als ik ’s morgens wakker word is het gepieker weg, maak ik me niet druk, stel ik mijn zorgen weer uit. Een check-up laten doen is iets wat later wel kan. Mijn kortademigheid? Misschien heb ik te zwaar getafeld. Bovendien heb ik gisteren een wijntje teveel gehad. Ik denk even aan mijn lever en aan ‘Boardwalk Empire.’ Ging daar niet iemand dood aan levercirrose, veroorzaakt door zijn alcoholconsumptie?

Ik word onrustiger naarmate de dag vordert. Misschien is vandaag wel mijn laatste dag. Misschien val ik straks dood neer, lig ik naast mijn hometrainer te snakken naar adem en stik ik.

30 jaar geleden was ik onsterfelijk en deed ik alles wat God verboden had. Nu tel ik mijn calorieën, ben ik op de hoogte van mijn bloeddruk en knaagt er twijfel aan mijn tanende gezondheid. Het leven is opeens veel korter geworden. De weken en maanden vliegen om en ik ben verworden tot een zeurende piekeraar, lijdend aan een midlifecrisis met een flinke toef hypochondrie. De wijsheid die met de jaren dient te komen is volledig aan mij voorbij gegaan.

Joris is een antisemiet

Geplaatst: 15 juli, 2014 in Blog, column, Dingen van de dag

Als Joris hoort dat hij een antisemiet is omdat hij het heel erg vindt van de Palestijnen in Gaza raakt Joris een beetje in de war. ‘Ik ben niet tegen Joden!’, roept hij nog maar het is al te laat. Uitleggen heeft geen zin meer. Joris wil graag dat de Israëlische regering stopt met het beschieten van Gaza, dat heeft toch niets te maken met antisemitisme? Dat Joris het geweld in de Gaza misschien wel net zo erg vindt als wat de Duitsers deden met de Joden tijdens de holocaust zullen we nooit weten. Want Joris wil niet dat mensen boos op hem worden om wat hij denkt. Dat Joris de Hamas misschien dom vindt omdat ze raketten vuurpijlen blijven afvuren op Israël zullen we ook nooit weten. Want Joris wil ook niet dat de andere mensen boos op hem worden om wat hij denkt. Daarom doet Joris er voorlopig het zwijgen toe.

Koopavond

Geplaatst: 1 mei, 2014 in Dingen van de dag, Fictie

Boodschappen doen in de ALDI. Iedere donderdag om half acht gooi ik een muntje in mijn karretje. Haast ik me naar binnen om zo snel mogelijk weer weg te komen. Bij de kassa zie ik een dikke dame afrekenen. Ik maak een kotsbeweging met mijn vinger en mond naar haar. Vet monster!

Ik kan het gewoon niet laten. Ik zie haar iedere week in de ALDI en iedere week moet ik haar even vernederen, hoe dan ook. Soms merken andere klanten dat ik obscene gebaren naar haar maak. De afkeurende blikken van de goegemeente geven mijn missie alleen maar meer glans: Ha! Na het inladen van mijn karretje en het afrekenen sjouw ik met twee volle witte tassen met blauwe opdruk naar huis; ALDI niet ver van huis.

Maar dan hoor ik onderweg een deur opengaan: ‘Jij daar!’ Ik kijk verschrikt op. Een vrouw grijpt me bij de nek en sleurt me met tassen en al naar binnen. Ik kan geen kant op! Ze duwt me op een stoel en bindt me vast: Jij! Het is het dikke monster van de ALDI en ze heeft snode plannen. Ze draagt nu een leren kort broekje waar haar dikke billen uitpuilen. Haar borsten zijn halfbloot en verpakt in iets wat op gescheurd rubber lijkt. Ze draagt rijlaarzen met hoge hakken en met een rijzweep tilt ze mijn kin omhoog: ‘Je bent weer stout geweest!’ Ik moet wel toegeven, al was het maar om een pak slaag te voorkomen, dat ik ‘stout’ was geweest. Dan doet ze een wurghalsband om mijn nek die ze stak aantrekt. Daarna maakt ze de touwen waarmee ik vastgebonden ben los en sleurt ze me naar een houten gevaarte aan de muur waar ze me aan vastbindt aan de voeten en armen.  Met de rug naar haar toe welteverstaan. Dan doet ze me een blinddoek om en een prop in mijn mond. Ze trekt mijn broek naar beneden en slaat me met haar rijzweep op mijn billen tot ze gaan  gloeien. Dan  tikt ze met haar rijzweep tussen mijn benen omhoog  op mijn ballen. Dat doet zeer! ‘Zul je het nooit weer doen?’, zeg ze streng. Ik beloof haar dat ik het nooit weer zal doen. ‘Goed zo,’ zegt ze zachtjes. Ze doet de wurgriem weer om mijn nek en maakt me los. Ze dwing me met mijn broek nog op de enkels op mijn knieën en opent langzaam de rits in haar leren broekje. Met haar wurgriem trekt ze mijn gezicht haar kruis in, en zit ik met mijn mond in haar vervette schaamdelen:  ‘Cunnilingus!‘, roept ze wellustig en ik word gedwongen haar te beffen tot ze aan haar gerief is gekomen.

Verbluft sta ik even later weer op straat met mijn witte tassen met blauwe opdruk en wandel ik naar huis. ‘Druk zeker?’, zegt mijn vrouw als ik binnen kom. ‘Op koopavond is het altijd druk lieverd, maar je weet, ik doe het met plezier voor je.’ antwoord ik en vraag of er nog een kopje koffie is.

De christenhond

Geplaatst: 7 april, 2014 in column, Dingen van de dag

Het was mijn verjaardag. Mijn schoonzus kwam derhalve even langs en nam haar christenhond mee; ze gaat om redenen die ik niet begrijp, sinds 10 jaar met een christenhond om.

We bespraken de crisis en dat mijn zoon moeite heeft om een baan te vinden. Dat ik me daar zorgen over maakte, dat soort dingen. Opeens begon de christenhond te keffen. ‘Bidden,’ kefte het, en: ‘als je maar wilt, er zijn ook mensen uit de getto die een uitweg vinden, als je maar wilt…’ Ik zei nog tegen de christenhond dat we niet allemaal Justin Bieber kunnen zijn en dat de werkeloosheid niet wordt opgelost met ‘hard genoeg willen,’ maar vergeefs. Mijn schoonzus probeerde haar christenhond nog te sussen, maar het was al te laat. ‘De wereld zal vergaan!’, kefte het, ‘en binnenkort krijgen jullie allemaal het teken van het beest op je lijf getatoeëerd!’ De christenhond oreerde over Armageddon en de dag des oordeels en dat soort dingen. Mijn schoonzus had inmiddels een rood gezicht van boosheid gekregen. Ik ergerde me atheïstisch blauw en wilde het liefs een flinke schop aan haar christenhond geven.

Even later bespraken we de zorg en hoe veel leed er was in verpleeghuizen. ‘Ik ben niet van plan zo ver te laten komen,’ zei ik: ‘als zover ben dat ik stront uit mijn bek schijt, neem ik een pil van Drion, ik kan dat doen omdat ik nergens in geloof,’ en ik stak mijn tong uit naar de christenhond. De christenhond gromde en kefte dat ik in de hel zou komen en dat hij niet voor mij zou bidden als ik dood was. Mijn schoonzus trok hard aan de riem van de christenhond. ‘Sterker nog,’ zei ik: ‘voor ik dood ga neem een ik pil van Drion om jou te pesten christenhond, ik wil niet dat je voor me bidt, want ik wil niet in een hemel zitten met jullie soort, dat zou de hel zijn!’ Ik probeerde de christenhond nog een schop te geven, maar hij wist de stalen neus van mijn dr Martins net te ontwijken.

Het was niet gezellig meer, de sfeer was weg, de christenhond was inmiddels onhandelbaar geworden en mijn schoonzus vertrok met haar christenhond. Die avond belde mijn schoonzus nog op om haar excuus aan te bieden voor haar christenhond en zijn gedrag. Een week later kreeg ik een verlaat verjaardagscadeautje van mijn schoonzus toegestuurd. Het was een doosje met een strik erom. Erin zaten de ballen van haar christenhond.

Mijn eikel is weg

Geplaatst: 6 april, 2014 in Dingen van de dag

Er ging iets niet goed. Ik begreep het pas toen ik na afloop naar mijn lul keek. Mijn eikel was weg! En niet omdat het herfst is, stelletje grapjassen!  Mijn liefje was net zo verbaasd als ik. Ze deed haar mond open om me te laten zien dat mijn eikel zich daar niet bevond. En ze bezwoer me dat ze wel iets had doorgeslikt, maar dat het zeker niet mijn eikel was. Waar was mijn eikel gebleven? Mijn lul was inmiddels slap geworden en het slurfje dat eens mijn trotse eikel omhulde, lubberde verloren aan het eind van mijn lul.
Samen zochten we om mijn eikel, onder de banken en stoelen, onder het bed, in het bed en in alle hoeken en kieren. We vonden knopen, munten en een verschimmelde noot die mijn hart even deed opspringen, maar mijn eikel was nergens te bekennen. We renden naar de woonkamer om te kijken of onze hond mijn eikel had gesnaaid, maar helaas, het leek er op dat ook onze hond van niets wist.
De volgende ochtend ging ik naar de dokter om mijn geval aan hem voor te leggen. Hij legde me uit dat in zeldzame gevallen een eikel om onverklaarbare redenen kan verdwijnen om nooit weer teruggevonden te worden. De dokter stelde me voor om een donor-eikel aan te vragen.
En nu zit ik op een eikel van een donor te wachten. Eikels zijn schaars en ze moeten maar net passen. Natuurlijk zou ik naar China kunnen gaan, om een me een eikel van een geëxecuteerde Chinees te laten aanmeten, maar dat kan ik niet betalen, Bovendien is dat naar mijn smaak, en die van mijn liefje, immoreel.

Heren, mocht u orgaandonor zijn, of willen worden, denk dan ook even aan uw eikel. Misschien wist u het nog niet, maar het kan ook u overkomen dat u uw eikel kwijt raakt, zomaar tijdens het vrijen of gewoon, als u aan het masturberen bent. Immers, een ongeluk zit in een klein hoekje. Tien tegen een dat u dan ook een donor-eikel wenst. Vul daarom uw donorcodicil in, en vergeet niet uw eikel aan te kruisen. En vertel het ook aan uw vrienden, en ieder ander die een eikel heeft, om ook de eikel op het codicil aan te kruisen. Ik wacht intussen vol goede moed af tot er een geschikte eikel voor mij beschikbaar is.  Mijn liefje heeft me belooft dat ze lief zal zijn voor mijn nieuwe eikel en ik beloof u dat ik verantwoordelijk met mijn nieuwe eikel om zal gaan.