1. De bodem is bereikt!

Geplaatst: 27 augustus, 2019 in Blog

Ka was zo goed als dood. Maar hij moest doorwerken tot hij dood neer zou vallen. Alleen dan zou hij door de goden opgenomen worden in de grasrijke velden waar hij een boerderij en een vrouw zou krijgen. De kaste waar hij toe behoorde was een hardwerkend volk dat berustte in haar karma; steenkool hakken tot je er dood bij neervalt. De beloning wachtte in het hiernamaals; een boerderij, landerijen en een mooie vrouw.
Ka was een week niet bovengronds geweest. De weg naar boven was te lang voor hem geworden. Hoestend en proestend rustte hij in een holte van de mijnschacht. Bij het kaarslicht zag hij het bloed dat hij ophoestte. Hij luisterde naar het eindeloze getik van de pikhouwelen. Zijn longen piepten. Hij voelde priemende steken in zijn hartstreek. Zijn einde naderde: “Nog één keer steenkool hakken, zo hard als ik kan, en dan kan ik door de witte tunnel naar de graslanden, naar de goden, naar mijn boerderij en vrijen met mijn vrouw. Nog één keer…”
En Ka hakte en brokken steenkool spatten uiteen, stof vloog op en zijn collega’s moedigden hem aan: “Doorgaan, doorgaan, doorgaan!..” En Ka zag de gitzwarte kolenvloer onder zich wit worden, voelde een mokerslag in zijn hartstreek. Het bloed gulpte uit zijn mond en zijn ogen draaiden weg. Een laatste rochel; Ka viel dood neer en kon op reis naar zijn beloofde boerderij. De omstanders juichten toen ze zagen dat Ka dood was, dat Ka zich doodgewerkt had, dat Ka in het harnas gestorven was, zoals een mijnwerker het betaamt.
Ka werd op een kar gelegd. De grond waar Ka op lag was deels wit. “De witte bodem!,” riep een mijnwerker, “de witte bodem!” De mijnwerkers vielen op hun knieën en aanbaden Ka; Ka bleek een als mens vermomde god te zijn die de mijnwerkers naar het eind van de mijnschacht had geleid.

‘Hij die de witte bodem van de kolenmijn bereikt is de tot mens geworden genadige god die de mijnwerkerskaste bevrijdt van haar karma. Vanaf nu moet de mijnwerker de weg vinden uit deze wereld naar de wereld van onze voorouders. Want zo is het bepaald en zo is zal het zijn.’ 

De mijnwerkers hakten steenkool om de weg vrij te maken voor de witte ondergrond. Het werd tijd om de hogepriesters te waarschuwen. Die wisten hoe de schriften geduid moesten worden en hoe het karma van de mijnwerkers vanaf nu ingevuld zou worden.

reacties
  1. huibree schreef:

    Ik vind die advertentie wel toepasselijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s