De barbier

Geplaatst: 20 november, 2017 in Blog, Fictie

De barbier ging naar allerlei openbare gelegenheden om zijn pas geopende etablissement aan te prijzen. En na ruim een jaar maakte hij eindelijk winst. Vooral zijn talent om de lelijkste baarden te transformeren tot strak gekapte, moderne hipsterbaarden werd alom geroemd. De barbier kreeg het drukker en drukker. Hij was genoodzaakt extra barbiers in dienst te nemen om het volume van zijn clientèle aan te kunnen. Alleen de klanten ‘die het konden betalen’ kregen een knipbeurt van van de ‘originele’ barbier.

De barbier was een liefhebber van rommel- en vlooienmarkten. Vooral oude scheersnuisterijen trokken zijn aandacht. Op een dag zag de barbier op de markt een antiek, open scheermes met een certificaat waarop stond dat de originele eigenaar ‘Sir Isaac Newton’ was. De barbier moest een beetje lachen, het certificaat was overduidelijk vals. Maar het bracht de barbier wel op een idee. Hij kocht het scheermes met het certificaat voor 10 euro.  Voorwaar een koopje voor het ‘originele’ scheermes van Sir Isaac Newton!

De barbier kocht een mooi glazen kabinet waarin hij zijn open scheermessen zou kunnen uitstallen. Met certificaten natuurlijk! Een prima idee om extra klanten te trekken. En een half jaar later had de barbier voldoende scheermessen met certificaten om uit te stallen voor zijn nieuwsgierige klanten. En als iemand vroeg of een certificaat écht was zei de barbier steevast: “Ik denk het wel, maar bewijzen kun je het natuurlijk nooit.” Zo nu en dan werd er een nieuw scheermes aan het assortiment toegevoegd. Op die manier bleven nieuwsgierige klanten gemotiveerd om bij de barbier langs te gaan voor een scheer- of knipbeurt.

De barbier besloot een gratis internetcafé aan zijn bedrijf toe te voegen. Klanten zouden zich op die wijze kunnen vermaken als ze moesten wachten tot een van zijn barbiers ‘vrij’ was. En met succes. Alles wat de barbier aanraakte werd een succes. De barbier kon zich zelfs een Maserati GranTurismo veroorloven, ik bedoel, de man werd stinkend rijk.

Op een dag wees een van de klanten de barbier op een veilingsite waar een kluis verkocht werd met daarin het open scheermes van de duivel. ‘Te koop voor 666 Euro.’ De barbier lachte hoofdschuddend en stak zijn duim op: “Daar trap ik niet in!” Maar de barbier was nieuwsgierig, bovendien kon hij zich dat bedrag makkelijk veroorloven. Hij besloot de kluis kopen. Want stel je eens voor, een scheermes van de duivel, zou dat geen klanten zou trekken?

Die avond nam de barbier een kijkje op de veilingssite. De kluis met het scheermes van de duivel was nog steeds te koop. De barbier besloot een bod te doen van 6 euro en 66 cent. Toen hij zijn bod had gedaan liet hij zijn computer aanstaan. Hij wilde die kluis, kostte wat het kost. De gedachte om in het bezit van de kluis te zijn hield hem de hele nacht wakker.  De barbier stond die nacht ettelijke malen op om te kijken of iemand een hoger bod had gedaan. Maar niemand leek geïnteresseerd in het scheermes van de duivel. Niemand behalve de barbier.

Na een week van slapeloze nachten en eindeloos controleren of iemand hoger had geboden was het eindelijk zover. De tijd om een bod uit te kunnen brengen voor de kluis was om. En de barbier had als enige een bod uitgebracht! De barbier maakte een rondedansje van vreugde: “Hebbes, hebbes!”

Een paar dagen later kreeg de barbier een kaartje in de bus. Hij kon zijn pakket de volgende dag bij het postkantoor ophalen tussen 9 en 5 uur. En klokslag 9 uur stond de barbier met zijn Maserati voor de deur van het postkantoor: “Is er een pakket voor mij?”

De barbier tuurde naar de kluis die kleiner was dan hij had verwacht. De kluis zag er gloednieuw uit en was alleen al meer waard dan de 6 euro 66 die de barbier ervoor had betaald. Maar hoe krijg je die kluis open… De barbier besloot geweld te gebruiken en de kluis te openen met een hamer en een schroevendraaier. Zonder succes. Uiteindelijk belde de barbier de slotenmaker. Maar de kluis liet zich niet zomaar openmaken. En de slotenmaker droop ‘no cure, no pay‘ af.  De kluis was en bleef gesloten. Tot grote teleurstelling van de barbier.

Maar die nacht schrok de barbier wakker. Hij had een ‘eureka moment’ en rende naar de kluis. “666, 666, 666,” mompelde hij en draaide aan de schijf: “6…6…6.., en sesam open u…” De kluis slaakte een zachte zucht. Langzaam en met ingehouden adem opende de barbier de kluis. De binnenkant van de kluis was bekleed met prachtig glanzend rood fluweel en bezet met oogverblindende juwelen. De barbier kon zijn ogen niet afhouden van al het moois dat hij zag. Voorzichtig reikte hij naar het eikenhouten kistje waarin, naar hij aannam het scheermes van de duivel zat.

De barbier ging op de stoel zitten en opende het kistje. Erin lag het scheermes van de duivel te glimmen en te glinsteren. Het heft was bezet met edelstenen en ingelegd met goud. In het staal van het mes was een duivelskop met hoorn en al geëtst. De barbier raakte het duivels stukje kleinood aan en sidderde van puur genot. Voorzichtig voelde hij met zijn vingers aan de snede van het mes. Een druppel bloed droop van zijn wijsvinger. Het mes was vlijmscherp. Ongekend scherp. Toen de nacht om was was de barbier nog steeds op. De barbier was moe en besloot te gaan slapen. Zijn bedrijf kon best een dagje zonder hem.

De barbier viel vrijwel meteen in slaap. Hij droomde van zijn scheermes dat hij van de duivel had gekocht. Hij had nog nooit met zo’n scherp mes geschoren. Hij droomde dat zijn scheermes de keel van een van zijn klanten doorsneed en nog een en nog een… Vervolgens droomde de barbier hoe hij met intens genot de kelen van zijn collega’s doorsneed. Toen de barbier wakker werd voelde hij zich fris en helder. Heerlijk uitgeslapen. Hij fronste nog even over zijn droom en verbaasde zich over het genot dat je kon voelen als je…

De barbier keek verbaasd om zich heen. Hij zat in een politiecel. Een agent beval de barbier mee te komen voor een ‘gesprek.’ De dienstdoende rechercheur liet zien wat de beveiligingscamera van zijn bedrijf had geregistreerd. De barbier zag hoe hij alles en iedereen in het pand de keel doorsneed. “Maar dat heb ik gedroomd,” zei de barbier, “dit kan niet echt zijn!”

De barbier probeerde uit te leggen dat hij een kluis had gekocht waar het scheermes van van de duivel inzat. En dat hij de kluis geopend had met de cijfers 666. De rechercheur moest een beetje lachen. “Je gelooft me niet?”, zei de barbier teleurgesteld. “We hebben scheermessen met valse certificaten gevonden,” zei de rechercheur met een glimlach. “Maar een kluis hebben we niet gevonden. Een scheermes van de duivel hebben we niet gevonden, laat staan het certificaat waarop staat dat u een scheermes van de duivel bezit.” “U moet me geloven!”, schreeuwde de barbier wanhopig.

De barbier kreeg TBS met dwangverpleging. Specialisten verklaarden dat de barbier een gevaar voor zichzelf en de maatschappij was. De barbier zit inmiddels in een isoleercel waar hij zichzelf en anderen geen kwaad kan doen. De speciale medicijnen die zijn ontwikkeld om mensen als de barbier weer bij zinnen te brengen hebben tot nog toe helaas niet gewerkt.

Gisteren at ik bij een driesterrenrestaurant. Werkelijk een bijzonder goedlopende zaak. Het eten is er fantastisch en de bediening is erg goed. Bovendien zijn de gerechten redelijk geprijsd. Ik ging nog even bij de chef langs om hem te complimenteren met zijn smaakvolle gerecht. Ik zag een computer bij de kassa staan: “Mag ik?” Ik klikte een veilingsite aan en wees de chef op een aanbieding: “Kluis te koop met bestek van de duivel voor 666 euro .” De chef lachte en wuifde het weg. Maar toch was de chef nieuwsgierig en die avond besloot hij een bod van 6 euro 66 te doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s