Joris en het kontfluitje

Geplaatst: 12 oktober, 2017 in Blog, Fictie

Joris was altijd een beetje nerveus bij feestjes. Vaak wist Joris niet wat te zeggen, en als hij wat zei leek niemand naar hem te luisteren. Joris vroeg zich dan vaak af of men hem wel aardig vond. Van de spanning kreeg Joris dan buikpijn en gasophoping. Vaak ging hij dan naar de wc om zich te ontdoen van dat ongemak

Joris wilde ook wel eens in het middelpunt van de belangstelling staan tijdens een feestje en toen hij las over kontfluitjes en waar je die kon bestellen, besloot hij van de nood een deugd te maken. Een fluittoon als je een scheet laat, dat is toch reuzegrappig? Bovendien hoefde hij dan niet voortdurend naar de wc. Joris kreeg het warm van de gedachte dat hij tijdens een feestje de lachers op zijn hand zou hebben. Dat hij in het middelpunt van de belangstelling zou staan.

En zo geschiedde. Het kontfluitpakketje arriveerde diezelfde week nog en toen Joris zachtjes op het kontfluitje blies en hoorde wat voor geluid het maakte kon hij zijn lach niet onderdrukken. Die nacht droomde Joris van mensen die om hem lachten, hem schouderklopjes gaven en geanimeerd met hem praatten.

En toen was het zover. Joris trof de voorbereidingen voor ‘zijn’ feestje. Hij at die dag hutspot, bruine bonen en uiensoep om die avond maar flink ‘gassig’ te zijn. En toen het tijd was om naar het feestje te gaan drukte Joris zijn kontfluitje in zijn achterwerk. Het voelde allemaal een beetje raar en ongemakkelijk maar een kniesoor die daar op let.

Tijdens het feestje wachtte Joris op de eerste aandrang. Maar tot zijn verbazing gebeurde er niets. Geen gas. Geen kramp. Niets. Alleen dat ongemakkelijke gevoel. En mensen keken hem bezorgd aan. Het ongemak van zijn kontfluitje was duidelijk zichtbaar voor de feestgangers. Joris voelde zich opgelaten en besloot zijn kontfluitje op het toilet te verwijderen. Maar je raadt het al. Al wat Joris probeerde, het kontfluitje zat muur en muurvast.

Joris haastte zich naar huis om daar te proberen het kontfluitje te verwijderen. Maar hoe hij zich ook draaide en keerde, het fluitje zat klem. De volgende ochtend belde Joris de dokter en maakte een afspraak: “Morgenmiddag om 4 uur.” Joris zuchtte en huilde een beetje. Arme Joris.

“Ik heb per ongeluk een fluitje ingeslikt dokter,” loog Joris, “en nu kan ik het niet uitpoepen.” De dokter fronste maar, discreet als hij was, zei niets. Joris liet zijn broek zakken en bukte. De dokter spoot wat lavendelparfum op het achterwerk van Joris en nam een kijkje. Hij scheef een verwijsbrief voor de  gastro-enteroloog.

De gastro-enteroloog nam een kijkje in het achterwerk van Joris en besloot dat het fluitje meteen, operatief verwijderd moest worden. Opgelucht lag Joris op de operatietafel. Toen Joris de narcose kreeg toegediend kon je een lange fluittoon horen. De gastro-enteroloog die het kontfluitje uit het achterwerk van Joris ging verwijderen lachte hardop. Zijn assistente lachte hardop. Eindelijk had Joris, nu hij onder narcose was de lachers op zijn hand.

Van harte beterschap Joris!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s