De blijde boodschap

Geplaatst: 3 oktober, 2017 in Blog, Fictie

Er is een tijd geweest dat magiërs de wereld domineerden. In de meeste streken waar mensen woonden zwaaiden magiërs de scepter. En de schepper had daar genoeg van. Hij  hield niet van machtsmisbruik en besloot daarom de magiërs te verbannen naar een eiland, ver van de bewoonde wereld. En de schepper zag dat het goed was, rustte op zijn lauweren en vroeg zich stiekem af waarom hij die vermaledijde magiërs in godsnaam geschapen had.

Alles was weer rustig, de mensen gingen heen en vermenigvuldigden zich en god besloot om eens een tripje te maken in het heelal en de aarde een tijdje te laten voor wat het was. Je moet je kinderen, als ze eenmaal volwassen zijn, loslaten nietwaar? Bovendien waren er veel meer duistere planeten die wel wat licht konden gebruiken.

Nu de schepper even niet oplette besloten de magiërs tot een list. Met veel magie en bezweringen maakten ze een doos waarin het zaad van de belangrijkste magiër gestort werd. En met veel bezweringen en magie werd de doos met zaad, zeg maar zaaddoos, te water gelaten.

De magiërs gingen in een kring zitten. Onbeweeglijk focusten ze zich op de zaaddoos die over de wereldzeeën dobberde. Duizenden jaren dobberde de zaaddoos op het zilte water, doorstond stormen, de hitte van de zon en het bijtende zout van de zee. Tot de zaaddoos op een dag aanspoelde en opgemerkt werd door een meisje dat druk aan het ovuleren was. De magiërs waren niet van gisteren en alleen ovulerende meisjes konden de zaaddoos zien.

Als betoverd maakte het meisje de zaaddood open, en kon de magie zijn werk doen. Als in een droom las ze nauwkeurig de gebruiksaanwijzing en impregneerde ze zichzelf met het zaad in de doos. Ze was zwanger! De magiërs voelden dat hun list had gewerkt. En na duizenden jaren geconcentreerd magische dingen denken waren ze, moe maar voldaan volledig versteend.

De betovering was voorbij en het meisje rende naar haar man. “Ik ben zwanger!”, riep ze naar haar man, “en niet van jou!” Haar man schrok maar het meisje wist hem uit te leggen dat ze door god zwanger was gemaakt, en dat omdat ze de gebruiksaanwijzing goed had gelezen, het vlekkeloos was uitgevoerd.

De schepper nam eens een kijkje bij de aarde om zijn schepping te checken. Hij zag een langharige mijnheer over water lopen, brood vermenigvuldigen en andere trucs doen. God schudde zijn hoofd: “Die kutmagiërs,” mompelde hij.

De schepper wist dat de mensheid nu reddeloos verloren was. En hij vroeg zich wederom af waarom hij in godsnaam magiërs geschapen had.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s