De dementerende man

Geplaatst: 24 augustus, 2017 in Blog, column, Fictie

Hij keek naar een foto. Op de foto stond een kind. Hij was het zelf, toen hij nog kind was, betrapt op een eenzaam en verloren moment. Hij maakte het opnieuw mee. Hij weende en er viel een traan op de foto.

De man ontwaakte uit zijn waan en werd helder. Hij keek naar de foto. Hij zag het lieve kind dat hij ooit was. Hij voelde zich een beetje verdrietig worden. “Hoog Sammie kijk omhoog Sammie,” mompelde hij zachtjes en gaf de foto een kus.

“Moeder,” riep de dementerende man, “Waar was je al die tijd?” Hij weende. Zijn moeder liep naar hem toe en sprak hem aan in een taal die hij niet begreep. De man raakte in paniek en begon te gillen en te schreeuwen. Hij zwaaide wild met zijn armen.

De zuster vroeg om assistentie en de man werd aan de stoel waarin hij zat vastgebonden. De man werd rustig en kreeg een helder moment: “U kunt mij losmaken zuster, ik ben er weer.” “Ik zal even vragen of het mag,” antwoordde de zuster en ze verliet de ruimte waar de dementerende man zat.

Toen ze terugkwam was de man alweer in zijn demente toestand. Hij raakte wederom in paniek. De zuster gaf de man een injectie met een kalmerend middel. Hij viel in slaap en werd naar zijn bed gebracht.

Dag dementerende man. Slaap lekker en tot morgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s