Het bandeloze meisje

Geplaatst: 21 juli, 2017 in Blog, Fictie

Verderop in de straat woonde sinds kort een jongedame; ongehuwd, mét kind. Je begrijpt, men sprak er schande van. Mensen vroegen zich af waar haar man was en hoe iemand zo bandeloos durfde te leven.

De situatie trok mensen van een zeker allooi aan. Vrijgezellen die dachten dat de dame, omdat ze alleen woonde, een kind had en jong was, beschikbaar was voor Jan en alleman. Ze vielen haar lastig en probeerden haar aandacht te trekken. Vooral in het weekeinde belden veel aangeschoten vrijgezellen bij haar aan, waren er opstootjes voor haar deur en regelmatig verscheen de politie om de orde te herstellen.

Haar buren klaagden steen en been over de situatie en ook in de straat, ja, in het hele dorp was de bandeloze ongehuwde moeder het gesprek van de dag en vroeg men zich af waar haar man was. De moeder van Bert had medelijden met haar en vroeg zich tijdens het eten hardop af waarom ze geen man had die haar beschermde. Bert voelde zich aangesproken en besloot in te grijpen.

Die zaterdagavond belde Bert bij haar aan. Hij zag hoe een meisje, nauwelijks ouder dan hemzelf, schichtig vanachter de gordijnen keek wie haar nu weer lastig viel. Bert keek haar zo vriendelijk mogelijk aan en riep door de brievenbus dat hij gehoord had hoe ze lastig gevallen werd en haar wilde helpen.

Samen zaten ze op de bank. Jeroen Pauw en Loretta Schrijver lazen het RTLnieuws voor. Het meisje gaf Bert een kopje koffie met een meelkoekje. Daarna keken ze naar een showprogramma met Ron Brandsteder. Beetje bij beetje vertelde het meisje dat ze uit de stad kwam, haar gewelddadige vriend ontvlucht was en dat ze via het ‘Blijf van mijn lijf huis’ dit huis mocht huren van de woningbouwvereniging.

Klaas was stomdronken en riep dat hij seks wilde. Bert zag hoe het meisje ineenkromp van schrik. Bert stapte naar buiten en vroeg Klaas wat hij wilde. “Waarom mag jij wel en ik niet?”, vroeg Klaas jaloers lallend.

“Vanaf nu laat je haar met rust,” zei Bert op beheerste toon. “Want anders…” Bert gaf Klaas een keiharde vuistslag in zijn gezicht. Klaas brak zijn neus. Klaas ging huilend op de stoeprand zitten. “Waarom mag jij wel en ik niet?”, vroeg Klaas verbaasd.

Het meisje bedankte Bert. Bert gaf het meisje het telefoonnummer van de Spar. Hij maakte een zwaaiend vuistgebaar met uitgestoken pink en duim: “Bel als er iets is.” Voldaan en met pijnlijke knokkels wandelde Bert huiswaarts.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s