Betonnen vloertje storten

Geplaatst: 26 juni, 2017 in Fictie

Ik zag een man levenloos liggen in een bekisting voor een betonnen vloer. Of ik dat vloertje wilde storten voor 5000 euro. Extra wel te verstaan. In contanten. Met man en muis.

Ik kende Bert als kind al. Ik weet nog hoe hij altijd op zijn vingers sabbelde in plaats van op zijn duim. Hoe hij geld jatte uit de beurs van zijn moeder om lekkers van te kopen. Chips en snoep. En ik snoepte, spannend als ik het gejat van Bert vond, lekker mee. Bert en ik waren ongeveer even slim. Nou ja, we konden niet meekomen en haakten af van de middelbare school. Ik werd timmerman. Bert leek niets te doen maar had altijd geld zat. Bert kocht op zijn achttiende een gloednieuwe, knalrode VW Polo. Trots reed Bert rond in zijn nieuwe auto. Zijn rijbewijs kwam later wel.

En toen vroeg Bert of ik een betonnen vloertje voor hem wilde storten. En ik kon het geld, karig als mijn inkomen was, wel gebruiken. Bert had alles voor me klaar staan. Een betonmolen, zakjes ‘kant en klaar’ om beton van te draaien, zelfs de bekisting was al getimmerd. Ik hoefde alleen maar wat beton te storten. Een vloertje te leggen. Maar er lag een persoon in de bekisting.

Als in een roes stortte ik beton in de bekisting. Maakte ik de vloer perfect waterpas. Was ik in een uurtje helemaal klaar. Kreeg ik 5000 euro contant in mijn handen. “Hij was nog niet dood weet je,” lacht Bert me toe, “maar nu wel!” Bert schaterlachte en gaf me een schouderklop. “Spreek je later,” zei Bert op serieuze toon en keek me strak aan. “Spreek je later,” mompelde ik. Beduusd droop ik af.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s