Archief voor juli, 2015

Dol op alcohol

Geplaatst: 15 juli, 2015 in Blog, column

drank twitterIk ben dol op alcohol, ik lust er wel pap van. Zonder u te vervelen met ‘hoe het zo allemaal ontstaan is,’ kan ik u verzekeren dat ik na drie glaasjes wijn opleef en nog verder wil opleven. Een litertje wijn is dan zo weg. Na drie glaasjes heb ik natuurlijk allang genoeg op, dat weet mijn verstand ook wel. Maar de adrenaline die dan door mijn lijf jaagt vraagt om meer, en nog meer. Een niet tegen te houden verlangen.

Ik heb vaker periodes gehad dat ik veel dronk, nogmaals, ik zal u niet vervelen met al het leed dat mij aangedaan is, maar man, wat ben ik toch een slachtoffer. Slachtoffer zijn komt altijd van pas om je drinkgedrag te vergoelijken. Maar nu is mijn leven prima en heb ik geen reden tot klagen. En juist nu mijn leven goed is, of juist omdat mijn leven goed is ontdek ik dat ik te veel plezier beleef aan alcohol. Ik vind dat raar. Nu ik in alle rust een glaasje wijn kan drinken, vind ik de rust niet om het bij een of twee glaasjes te laten. Een gevoel dat nieuw voor me is. Zelfs in mijn ergste zuipperiodes heb ik dat nooit gehad.

Dus nu heb ik weer iets om over te klagen; de aantrekkingskracht van alcohol. Ik lees op het internet dat veel mensen van mijn leeftijd daar last van krijgen. Juist omdat het leven gemakkelijker is geworden. ’s Middags ontspannen met een glaasje wijn, misschien twee, iedere dag weer, tot het er drie worden, misschien vier, wat maakt het ook uit.

Dus nu moet ik leren leven met de aantrekkingskracht van geestrijk vocht, iedere dag weer, want ik wil geen alcoholist worden.

Advertenties

Hutten bouwen

Geplaatst: 14 juli, 2015 in Blog, column, Herinneringen

Ik zit in de kelder van mijn huis. Het is een beetje schemerig hier, maar ook de enige koele plek met dit hete weer. Ik heb een schemerlampje branden, de Tour volg ik op mijn tablet, en de broodbakmachine ratelt van het deegmengen.  En ik geniet van de entourage.

In mijn kindertijd bouwden we hutten op een stuk braakliggend terrein. We groeven dan een groot gat, dekten dat af met planken van bouwafval en gooiden daar modder overheen. En dan zaten we in de hut met kaarsjes en zaklampen te babbelen en er was altijd wel iemand die een Playboy of een ander vies boekje bij zich had. De spanning van het schemerlicht met de vieze boekjes maakte alles alleen maar interessanter. Er waren tientallen van dat soort hutten op het terrein.

Een stel grotere jongens hadden een bovengrondse hut gebouwd van planken, het bouwsel had zelfs een deur en een heus dak. Wij mochten daar absoluut niet binnenkomen, maar waren natuurlijk nieuwsgierig wat de groten daar zoal deden. Helaas waren we  te klein en mochten dat niet weten.

Mijn kelder is mijn hut. Zo voelt het, zo is het. Maar nu ben ik een van de grote jongens en vanaf nu gaat het jullie geen donder aan wat ik hier zoal uitspook.

300px-NavelIk vind bobbeltjes op navels lelijk. Alsof er een wratje uitgroeit. Ik kan er niets aan doen. Mijn navel heeft geen uitstulpingen, en daar ben ik trots op. Mocht er ooit iets uitgroeien, dan laat ik het met wortel en tak verwijderen. Ik zou niet kunnen leven met een bloemkool in mijn navel. Weet u wat ook lelijk is? Navels van hoogzwangere dames. Het lijkt net alsof er nog een extra embryo uit de navel groeit. En dan die rare donkere streep onder de navel, hoewel dat nu niet het onderwerp is, ik vind daar wat van. Ik hou sowieso niet van bloot moet ik toegeven. Met mijn blote bips in de natuur. Daar komen alleen maar vliegen op af.

Ook verschenen in 120w.nl

Misère met McAfee®

Geplaatst: 8 juli, 2015 in Blog, column

Gisteren belde mijn zwager me in arren moede op. Zijn gloednieuw touch-screen laptop met Windows 8.1 had last van pop-ups en wat al niet meer. Kortom, zijn aanwinst was besmet met alles wat God verboden heeft. Hij bracht zijn laptop bij me want hij wilde het gefikst hebben.

Na het opstarten probeerde ik nog er iets van te maken maar na luttele minuten gaf ik het op, te veel pop-ups en waarschuwingen maakten me het werk onmogelijk en moest Windows 8.1 herinstalleren. Ik vroeg hem of er iets ongewoons was met zijn laptop alvorens hij deze problemen kreeg. Hij vertelde me dat hij steeds pop-ups kreeg van McAfee® en daarom het programma verwijderd had.

Nadat Windows 8.1 opnieuw was geïnstalleerd probeerde ik Windows Defender, op te starten. Windows Defender, een virusscanner en firewall zit standaard bij Windows 8.1, is kosteloos en is, wat mij betreft voldoende om redelijk veilig te kunnen surfen op het web. Wat bleek: McAfee® blokkeerde Windows Defender. Ik ging off line en verwijderde McAfee® Na een herstart kon ik ‘Defender aanzetten, weer on line gaan en de virusdefinities updaten.

Veel te ingewikkeld voor een leek als mijn zwager die gewoon zijn mailtjes wil kunnen doen, een nieuwsbrief wil kunnen schrijven en wat wil kunnen neuzen op het web. Zijn aanwinst is gefikst. McAfee® is verwijderd. Nutteloos, commerciële troep waarvan je alleen maar ellende krijgt.

Ik heb gisterochtend het bruine gevaarte opgegeten, samen met een wit ei. In alle verwarring en opwinding wist ik niet meer welk deel van mijn omelet ‘bruin’ was. Maar ik zette door en at alles met een lichte rilling op. Daarna was het wachten op wat komen ging. U begrijpt, er gebeurde niets, er overkwam me niets. Dit stukje wordt getikt door een kerngezond persoon wiens maag-darmkanaal uitstekend functioneert. Toch wil ik niet dat er ooit weer een bruin ei tussen mijn witte eieren zal opduiken. Mijn onderbuikgevoel zegt dat er geen bruin ei in een witte doos hoort te zitten want er kan iets aan mankeren. Ik ga prat op mijn gezonde verstand en dat wil ik zo houden.

Ook verschenen in 120w.nl

Een bruin ei in de doos

Geplaatst: 3 juli, 2015 in Blog, Dingen van de dag

eierenToen ik mijn nieuwe doos met eieren openmaakte zag ik het meteen: ‘Er zat één bruin ei tussen.’ Ik vond dat raar en hoewel mijn verstand me duidelijk probeerde te maken dat de buitenkant van een ei niets over de binnenkant van een ei zegt, besloot ik toch maar 2 witte eieren tot omelet te promoveren. Dit ging zo door tot, u raadt het al, het bruine ei overbleef, een vreemde eend in de bijt, het ei dat me opviel tussen al die hagelwitte eieren. Maar morgen ga ik het opeten, samen met een wit ei uit een nieuwe doos vol witte eieren. Misschien zal het een eind maken aan mijn vooroordeel over bruine eieren die verzeild raken tussen witte eieren.

Ook verschenen in 120w