Hutten bouwen

Geplaatst: 14 juli, 2015 in Blog, column, Herinneringen

Ik zit in de kelder van mijn huis. Het is een beetje schemerig hier, maar ook de enige koele plek met dit hete weer. Ik heb een schemerlampje branden, de Tour volg ik op mijn tablet, en de broodbakmachine ratelt van het deegmengen.  En ik geniet van de entourage.

In mijn kindertijd bouwden we hutten op een stuk braakliggend terrein. We groeven dan een groot gat, dekten dat af met planken van bouwafval en gooiden daar modder overheen. En dan zaten we in de hut met kaarsjes en zaklampen te babbelen en er was altijd wel iemand die een Playboy of een ander vies boekje bij zich had. De spanning van het schemerlicht met de vieze boekjes maakte alles alleen maar interessanter. Er waren tientallen van dat soort hutten op het terrein.

Een stel grotere jongens hadden een bovengrondse hut gebouwd van planken, het bouwsel had zelfs een deur en een heus dak. Wij mochten daar absoluut niet binnenkomen, maar waren natuurlijk nieuwsgierig wat de groten daar zoal deden. Helaas waren we  te klein en mochten dat niet weten.

Mijn kelder is mijn hut. Zo voelt het, zo is het. Maar nu ben ik een van de grote jongens en vanaf nu gaat het jullie geen donder aan wat ik hier zoal uitspook.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s