De boodschapper

Geplaatst: 16 juni, 2015 in column, Fictie

Het is zover, de boodschapper gaat naar zijn werk. Hij kust zijn vrouw, zegt tegen zijn kinderen dat ze goed hun best moeten doen op school en kriebelt de hond op zijn neus. Onderweg in zijn riante BMW luistert hij nog even naar het laatste nieuws: ‘450 bootvluchtelingen…’ ‘Het is toch ook wat in de wereld,’ verzucht de boodschapper. Na enig zoeken vindt hij een plekje in de parkeergarage. De boodschapper stapt uit en wandelt naar zijn werkplek.

De boodschapper neemt alle berichten die op het bureau liggen even door en legt het dossier van zijn eerste klanten op tafel; een jong stel uit Sneek. Na een diepe zucht verzoekt hij het stel binnen te komen en te gaan zitten. “Koffie?’, vraagt hij nog. Het stel bedankt vriendelijk want ze willen niet wachten op wat de boodschapper te vertellen heeft.

”Uw zoon heeft een tumor,’ vertelt de boodschapper. ‘Maar dokter…’, De boodschapper voelt hoe hij wegglijdt naar daar waar geen gevoel is, zonder een spoor van emotie hoort hij zichzelf vertellen wat er met het kind aan de hand is. Huilend rent het stel de deur uit.

De boodschapper schudt het hoofd en neemt een slokje water. Zijn keel is droog, zijn stem is schor. Hij kucht nog even en voelt dan dat zijn gevoel weer terugkeert. Hij denkt aan zijn vrouw aan wiens lijf hij zich vanavond laat laven, troosten en versterken. Hij denkt aan zijn kinderen, allebei gezond, doen het goed op school. Een meisje van 15 opent de deur, ‘Gaat u zitten,’ zegt de boodschapper droogjes…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s