Archief voor maart, 2015

Joris en de vondeling

Geplaatst: 4 maart, 2015 in column, Fictie

Het moet na middernacht geweest zijn, toen Joris gewekt werd door piepgeluiden. Joris deed het slaapkamerraam eens open om te kijken wie of wat hem gewekt had. Op de stoep zag hij iets wat zijn aandacht trok. Joris rende naar beneden en deed de voordeur open. Op de stoep zag hij een nest met een kuikentje erin, met daarnaast een keurig gestrikt bosje maden en wormen die er lustig op los kroelden om zich uit hun benarde positie te verlossen. Blijkbaar had iemand een kuiken te vondeling gelegd.

Joris wond er geen doekjes om en kweet zich meteen van zijn taak; hij bracht het nest en de wormen en maden meteen naar zijn slaapkamer onder de warme dekens en voerde het hoopje dons wormen en maden tot het in slaap viel. Joris kroop daarna voorzichtig in bed om op het kuikentje te passen.

Smoking_boy_with_ChickenDe volgende ochtend werd Joris wakker van het gepiep onder zijn dekens: ‘Honger!’ Joris gaf het vraatzuchtige baasje wormen en maden tot ze allen op waren. Het kuiken piepte nog steeds en Joris dacht even na: ‘Misschien dat hij gehakt lekker vindt.’ En zo geschiedde, het kuiken was dol op gehakt, ook al was het het goedkoopste varkensgehakt uit de ALDI. Na een paar dagen at het snelgroeiende kuiken balletjes gehakt ter grootte van soepballetjes.

10 dagen later was het kuiken zo groot geworden dat hij Joris uit zijn bedje drukte; voor Joris was geen plaats meer. Joris sliep daarom maar op de grond. Het kuiken piepte nu ieder uur om een flinke gehaktbal waardoor, ondanks dat het goedkope gehakt was, de bodem van de spaarpot van Joris in zicht kwam. Kortom, Joris begon zich zorgen te maken over hoe hij het kuiken verder moest opvoeden: ‘Misschien nog een krantenwijk erbij?’

Maar die nacht hoorde Joris getik aan de voordeur. Joris keek door het slaapkamerraam en zag een vogel met zijn snavel tegen de deur tikken. Joris realiseerde zich dat dit wel eens een van de ouders van het kuiken zou kunnen zijn. Joris deed de deur open. ‘Koek..koek,’ zei de vogel. ‘Mama!’, riep het kuiken en rende de trap af naar beneden. Het kuiken vloog zijn moeder in de armen.

Een beetje verbouwereerd ruimde Joris de slaapkamer op. Enkele vuilniszakken met ontlasting, veren, dons en ander, niet nader te benoemen troep later was de slaapkamer van Joris weer opgeruimd. In ieder geval kon Joris nu weer in zijn eigen bedje slapen. Joris viel in een diepe slaap en droomde hoe iemand aanbelde en hij de deur opendeed. Er stond een moeder op de stoep en Joris vloog haar in de armen.

Toen Joris de volgende ochtend wakker werd was hij nog steeds moe van alle drukte van afgelopen nacht. Hij dacht nog even aan zijn droom en voelde zich daardoor een beetje verdrietig, maar dat schudde hij vlug van zich af; dromen zijn immers maar bedrog.

Advertenties

Joris en de onweersbui

Geplaatst: 2 maart, 2015 in Fictie

parapluJoris vond onweer niet eng, integendeel, als het onweerde ging Joris het liefst even naar buiten om de lichtflitsen te bewonderen. Op een avond hoorde Joris gerommel in de verte. Onweer! Even later hoorde Joris de hagelstenen op het dak kletteren. Joris deed vlug zijn regenjas aan en rende in zijn pyjamabroek naar buiten om het natuurgeweld te kunnen bewonderen. Maar het hagelde en regende zo hard dat het zelf Joris te gortig werd. Gewapend met de paraplu van zijn vader probeerde Joris het nog eens en met resultaat, voor zover het weer het toeliet kon Joris de bliksemschichten en de donderklappen nu op zijn gemak buiten bewonderen.

Op zeker moment zag Joris een felle flits, vergezeld met een oorverdovende klap die zijn oren deed piepen. Joris vloog door de lucht en viel met een harde klap op de stoep; de bliksem was ingeslagen op de paraplu van de pappa paraplu2van Joris! Een beetje verfomfaaid en duizelig krabbelde Joris overeind. Hij zag meteen wat er met de paraplu van zijn lieve pappa aan de hand was. Het topje van de paraplu, ook wel ‘ferrule’ genaamd, rookte nog na en leek het meest op een uitgedroogd stuk zoethout dat tot op het bot was afgekloven. Kortom, de paraplu was helemaal kapot.

Toen Joris weer in bed lag, werd hij een beetje verdrietig, omdat de paraplu van zijn lieve vader kapot was. Hoe kon hij dit goedmaken? Joris besloot niets te zeggen en van zijn spaarcentjes een identieke paraplu te kopen. Nog nagenietend en met een gerust hart viel Joris in slaap, want zo’n belevenis mag wel een parapluutje kosten.

 

Joris en de hengst

Geplaatst: 1 maart, 2015 in Dingen van de dag

Boer Geert had een paard, wat voor paard weet niemand behalve dat het een hengst was. Je kon dat zien aan de roede van het edele dier diejorispaard zo nu en dan als een periscoop uitschoof om het gras eens te inspecteren. Joris verbaasde zich altijd over dit verschijnsel, mede omdat het paard volledig onverschillig leek over zijn schaamteloze vertoning en zich helemaal niet druk maakte. Sterker nog, op een goede dag keek het dier, terwijl hij zijn zaakje uitrolde, hem recht aan. Het paard trok zijn periscoop terug en wandelde naar Joris. Onze jonge held voelde zich betrapt: ‘Sorry paard, ik zal nooit meer kijken.’ Het paard brieste even en schudde zijn hoofd en manen alvorens het naar een plek in de wei wandelde waar het gras groener was.

Die avond, het was al bedtijd, vroeg Joris zich af of hij, later als hij groot was, zijn piemel ook zo zou kunnen uitrollen, zomaar zonder reden, of misschien als hij verliefd was op een meisje. Misschien dat hij later, als hij getrouwd was, zijn piemel iedere avond voor zijn vrouw zou uitrollen om zo kinderen te maken. Joris dacht even aan zijn lieve vader en stelde zich voor hoe hij verwekt werd. ‘Je moet wel heel veel van kinderen houden om seks te willen hebben,’ dacht Joris wijs voor hij in slaap viel.