Archief voor februari, 2015

Joris doet een vondst

Geplaatst: 5 februari, 2015 in column, Fictie

Joris had een metaaldetector. Hij vond die bij het grofvuil van iemand die er in dit verhaal niet toe doet. Alles werkte nog aan de metaaldetector, er was zelfs een koptelefoon voor de pieptoontjes bij. En sinds die tijd speurde Joris iedere zaterdagmiddag met zijn metaaldetector door de weilanden rond het dorp. Meestal vond hij niets, soms een een paar stuivers, 2 keer vond hij zelfs een gulden, en alles ging in de spaarpot van Joris.

Op een goede zaterdag hoorde Joris een pieptoon die harder was dan gewoonlijk. Het was in het land van boer Geert. Misschien was het een rijksdaalder? Voorzichtig wroette Joris in de grond met een schepje dat hij nog had uit de tijd dat hij in de zandbak speelde. Joris vond een kistje dat nogal glom. Bovendien zaten er allemaal glimmende steentjes op. Voorzichtig maakte Joris de kist open. Er zaten allemaal glimmende muntjes in. Glimmende gele en glimmende zilverkleurige muntjes.

‘Kijk eens wat ik heb gevonden pappa!’, riep Joris blij naar zijn lieve vader, ‘het is een schat.’ De vader van Joris zette grote ogen op toen hij zag wat zijn zoon gevonden had. ‘Waar heb je die gevonden!’, vroeg de vader van Joris op strenge toon. ‘In het land van boer Geert Pa,’ zei Joris verheugd. ‘Dan heb je andermans spulletjes gestolen zoon, naar bed jij, zonder eten!’, riep de pappa van Joris schuimbekkend en hij pakte de schat van Joris af. Huilend ging Joris naar bed, wat was Joris toch een stoute jongen.

Een paar dagen later stond de pappa van Joris in de krant met de schat die hij in zijn tuin gevonden had. De schat stond nu in het museum en omdat de vader van Joris het in zijn eigen tuin gevonden had, kreeg hij een vindersloon van 1000 gulden! Joris las de krant nooit en hij wist niet wat zijn vader had gedaan met ‘zijn’ schat. Dat was maar goed ook want dan was misschien uitgekomen dat Joris de schat had gestolen op het land van boer Geert en was Joris in de gevangenis terecht gekomen. En dat zou te erg voor de vader van Joris zijn geweest.

 

Hak- en brandplaatjes van IS

Geplaatst: 5 februari, 2015 in Blog, Maatschappij

Hak- en brandplaatjes van IS zijn vreselijk en wekken een gevoel van afschuw op. Je zou kunnen denken dat het vertonen van die plaatjes alleen maar zullen leiden tot de uiteindelijke ondergang van IS. Helaas gaat die vlieger niet helemaal op.

Het verspreiden van die plaatjes mobiliseert namelijk ook, ik noem geen namen, de hooivorkenbrigades die ‘actie’ willen. De hooivorkenbrigades die, omdat het anders te ingewikkeld wordt, alles wat riekt naar moslim of ‘lichtgetint’ de schuld geven van het leed, en gemakshalve hun eigen leed, dat IS aanricht. En u begrijpt het al, ze willen iets met hun gevoel doen. U mag zelf invullen wat ze er mee willen doen. Hint: moskee bekladden met leuzen en/of de fik erin.

De moslims voelen zich niet echt op hun gemak door dit alles en voelen zich, om te voorkomen dat ze gekielhaald worden door een of andere hooivorkenbrigade, genoodzaakt afstand te nemen van iets waar ze niets mee te maken hebben. Door die verdrukking worden moslims opstandig en boos, sommige personen slaan zelfs door en promoveren zichzelf tot Syriëganger om zich bij het, door eenieder verafschuwde IS aan te sluiten.

Met het verspreiden van die plaatjes is, behalve IS en uw lokale hooivorkenbrigade, niemand gediend.

Eerder verschenen in krapuul

Modder en hogedrukspuit

Geplaatst: 3 februari, 2015 in Blog, Sport

Nog maar 20 jaar geleden werd Mathieu van der Poel geboren en kreeg hij zijn eerste badje, een modderbadje wel te verstaan. En na zijn modderbad ging pa Van der Poel er nog even met de hogedrukspuit overheen, want douchen, dat doen ze niet bij de familie Van der Poel. Achter in de tuin is een modderparcours waar de kleine Mathieu iedere dag, op zijn driewieler, 8 rondjes moest rijden en natuurlijk, na iedere ronde werd de driewieler, samen met de kleine Mathieu gereinigd met de hogedrukspuit van pa Van der Poel.

Een week geleden werd Mathieu prof. Om dat te vieren namen vader en zoon samen een modderbad waarna ze zich afspoelden onder de hogedrukspuit. ‘En nu een week lang geen modder zoon,’ sprak pa Van der Poel, ‘en een week lang geen hogedrukspuit.’ Een week lang heeft Mathieu slecht geslapen; immers, zonder modder en hogedrukspuit kan Mathieu niet leven, de ontwenningsverschijnselen werden hem bijna te veel. Maar gisteren stond Mathieu met zijn fiets in de modder. Scherp en getergd, snakkend naar drek, vuil, fietsen en de straal van een hogedrukspuit.

Als een gek ging Mathieu van start, om maar zoveel mogelijk modder op te spatten. De hele week had hij het moeten ontberen, maar nu kon hij zich laven aan de roes van modder en fietste 8 maal, 8 ronden lang, langs de hogedrukspuit van zijn vader in de wasstraat, om van fiets te kunnen wisselen. Niemand kon Mathieu volgen. Mathieu kwam, zag en werd wereldkampioen veldrijden. Na de wedstrijd moest onze kampioen nog even onder de hogedrukspuit van zijn trotse vader om lekker schoon en opgefrist voor de pers te kunnen verschijnen.

Mathieu, gefeliciteerd!

Eerder verschenen in Krapuul