Archief voor december, 2014

Spiegeltje spiegeltje

Geplaatst: 9 december, 2014 in Fictie

Tevreden bekeek ze zichzelf. Mooie voeten met perfect gevijlde en gepolijste nagels. Gladde, strakke benen zonder een spoortje blauw van een spatader. Haar geslacht, zorgvuldig onthaard met hars en een vlijmscherp scheermes. Schaamlippen, verkleind en verbeterd door de plastische chirurg wiens advies in de wind werd geslagen door Sunny Bergman; een poes waar een 12-jarig meisje jaloers op zou zijn. Haar buik, strak en zacht tegelijk, net niet gespierd. Haar heupen en billen, rond, wulps en beweeglijk, van rimpels en pukkeltjes geen spoor. Haar borsten strak in het vel, rond met wellustige tepels die je aankeken tot je verdronk in haar poel des verderfs. Haar gezicht dat het meest leek op een Russische blonde dame die wanhopig een fatsoenlijke, nette man zocht in het westen, waar men wist hoe je om moest gaan met het zwakke geslacht.

Ze trok haar witte rubberen laarzen met bijbehorend schort aan. Handschoenen verpakt in tape. Het was ebola-kleding die ze voor deze gelegenheid had besteld in een webshop. Ze liep naar zijn keuken om terug te keren met een vlijmscherp vleesmes. In het bad van de badkamer lag een dode man. Het bloed sijpelde nog uit zijn keel. Een man die het niet verdiende om te leven. Een man die het lef had niet in te gaan op haar avances.

 

 

Tot de dood ons scheidt

Geplaatst: 8 december, 2014 in Fictie

De koningin was dood, daarom werd er een hardloopwedstrijd gehouden; de winnaar mocht op audiëntie komen bij de nieuwe koningin. Natuurlijk deed ik mee, wie wil er niet bij de koningin op audiëntie? Het was wel een hardloopwedstrijd waarbij je moest lopen tot je er dood bij neerviel, tot er nog één overlevende over was. Ik wist zeker dat ik de wedstrijd zou kunnen winnen. ‘Hardlopers zijn doodlopers,’ zei juf altijd en die stelregel wilde ik ter harte nemen om te kunnen winnen.

Toen het startschot klonk renden de stoere sterke jongens zo hard als ze konden. Ik raakte daardoor snel op achterstand. Vrienden van me, die beter zouden moeten weten, probeerden die snelle gasten bij te houden. Tussen de eerste doden langs de route ontwaarde ik enkele vrienden. Ik zuchtte, maar ik moest door. Ik wilde winnen, winnen door me te beheersen. Langs de route zag ik mijn broer liggen, morsdood, ik had hem nog zo gewaarschuwd!

Na 8 uren rennen kwam eindelijk de finish in zicht. Ik zag niemand meer voor me, ik zag niemand meer achter me, ik zou gaan winnen! Het ontvangstcomité feliciteerde me, een EHBO’er vroeg me of ik me goed voelde en gooide een handdoek over mijn schouder.  Alle tegenstanders hadden zich doodgelopen en ik leefde nog! Ik kon mijn geluk niet op. Na een welverdiend en verkwikkend bad en een stevige lunch werd ik voorbereid op de audiëntie bij de koningin.

Natuurlijk kende ik alle protocollen uit mijn hoofd. Hier had ik immers al die jaren voor getraind! Ik werd in een keurig pak gehesen en werd besprenkeld met een duur parfum. Onderweg naar de kamer van de nieuwe koningin moest ik me door een massa van personen dringen die me wilden feliciteren en aanraken. Ik was beroemd!

De deur ging open. Eenmaal binnen ging de deur achter me weer dicht. Ik moest even wennen aan de schemering alvorens ik een enorme vagina ontwaarde. De vagina was nat en maakte smakkende geluiden. De koningin verspreidde een geur die rechtstreeks naar mijn geslacht leek te gaan, ik kreeg een erectie, mijn penis werd zo stijf dat hij uit mijn broek barstte. Als onder hypnose werd mijn penis willoos tussen haar smakkende lippen in haar vagina gezogen.

Een orgasme volgde. Het was zo hevig dat mijn ballen ontploften. Mijn penis brak af en werd in haar bodemloze vagina gezogen. Langzaam zonk ik weg in de duisternis die de dood aankondigde. Ik kon nog net zien hoe mijn afgerukte penis nog na-ejaculeerde in haar natte krochten alvorens ik dood neerviel.