Joris speelt de piano

Geplaatst: 10 augustus, 2014 in Fictie

Joris was een begenadigd pianospeler, sterker nog, hij had een bijzonder talent. Daarom ging Joris altijd een uurtje eerder naar pianoles waar in een van de lokalen een oude piano stond die niemand meer gebruikte. Joris speelde altijd op die piano voor zijn les begon. De mooiste geluiden galmden dan van de muren, unieke akkoorden die niemand ooit eerder gehoord had en niemand ooit zou horen. Joris was een beginnend pianist en kon nauwelijks noten lezen, laat staan schrijven. Niemand wist dat Joris oneindig veel talent had voor het pianospel, zelfs zijn pianoleraar die toch een behoorlijk potje kon pingelen wist niet dat Joris een ruwe diamant was die slechts enig slijpwerk behoefde.

Als de pianoleraar kwam ging Joris altijd een beetje onhandig pingelen want Joris vond het een beetje sneu dat hij veel en veel beter kon spelen dan zijn leraar. Joris was een lieve Jongen, sommigen zeggen: ‘te lief.’ Maar Joris vond het niet erg. Joris wilde niemand voor het hoofd stoten, en zolang hij nog niet of nauwelijks noten kon lezen of schrijven leek het hem verstandig om zijn pianoleraar niet beledigen. Stel je voor dat Joris strafwerk van zijn pianoleraar zou krijgen wegens ‘frivoliteit.’

Joris wist destijds nog niet dat pianoleraren geen strafwerk geven en je alleen maar aanmoedigingen.

Joris kwam altijd blij thuis van zijn pianolessen en ging dan meestal meteen oefenen met noten lezen en noten schrijven.

Joris was ook niet goed in gewoon lezen en schrijven en had daarvoor op school extra les gekregen. Joris had op school geleerd dat je moet oefenen en oefenen om iets onder de knie te krijgen.

Terwijl Joris aan het oefenen en oefenen was  hoorde hij zijn vader centjes tellen. Steeds herhaalde vader het tellen van zijn centjes en slaakte dan een diepe zucht na het tellen. Joris begreep meteen dat zijn vader krap bij kas zat. Joris wist ook dat pianoles heel duur is.

Joris rende naar zijn pa toe: ‘Pappa, mag ik van pianoles af? Ik kan er niets van.’ Pappa keek Joris opgelucht aan: ‘Pianolessen zijn duur Joris, en ik heb van de pianoleraar gehoord dat jouw talent wellicht elders ligt. Ik ben blij dat je inziet je nooit een goede pianist zult worden.’ Joris wist wel beter maar stopte zijn verdriet goed weg. Natuurlijk heeft Joris die nacht nog even gehuild, niet om zichzelf en zijn pianolessen, maar meer omdat zijn pa krap bij kas zat, want zo was Joris en zo is Joris nu nog.

Advertenties
reacties
  1. maria schreef:

    ontroerend goed 🙂 groetjes maria

  2. Levina Levja schreef:

    Een pareltje. Joris en dit ontroerende verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s