Archief voor juli, 2014

Joris en vrouwentennis

Geplaatst: 5 juli, 2014 in Fictie

Joris kijkt graag naar ‘wat onder de rokjes van de dames zit’ bij vrouwentennis. Soms kijkt Joris in zijn eentje naar vrouwentennis, met zijn knieën tegen elkaar en een beetje voorover gebogen. De geluiden die de dames maken vind Joris niet prettig en als er hard ‘ooh’ en ah!’ geroepen wordt zet Joris het geluid zachter. Niemand weet hoe leuk Joris het vrouwentennis vindt.

Joris gaat soms even onder de douche na een damestenniswedstrijd. De moeder van Joris heeft na een wedstrijd een keertje aan de deur van de douche geluisterd en hoorde Joris toen ‘hmmmm’ zuchten. De moeder van Joris heeft dat nooit doorverteld behalve aan mij, omdat de moeder van Joris weet dat ik een geheimpje kan bewaren.

Ook verschenen in 120woorden

Advertenties

Joris moet vrijwillig werken

Geplaatst: 4 juli, 2014 in Fictie

Joris heeft een brief gekregen van de gemeente. Joris vindt brieven van de gemeente belangrijk en Joris gaat altijd even rustig zitten voor hij belangrijke brieven leest. In de brief staat dat Joris vrijwillig in de tuin om het huis van de burgemeester moet tuinieren:
Om werkervaring op te doen.

Nu heeft Joris nog nooit gewerkt omdat niemand hem vroeg te gaan werken. Je begrijpt dat Joris heel blij was dat hij nu vrijwillig mocht werken. ‘Want nu de werkloosheid zo hoog is blijft er veel werk liggen,’ zei Joris wijs tegen zichzelf. Joris had nog nooit getuinierd. Hij had wel een bonsaiboompje in een potje thuis, maar dat was niet zo veel werk. Een bonsaiboompje is maar klein en bovendien was zijn boompje van plastic.

In de tuin van de burgemeester moest Joris rechte baantjes trekken met de grasmaaier. Toen de opzichter zag dat Joris netjes kon werken met de grasmaaier ging de opzichter weg: ‘Ik kom over een uurtje weer terug.’ Maar na een half uurtje was Joris al klaar. Gelukkig was er een ander tuintje achter dit tuintje. Joris is de kwaadste niet en hij besloot de plantjes in de ander tuin eens netjes te kortwieken en op gelijke hoogte de brengen. Na een half uurtje waren de plantjes keurig kort. Het onkruid had hij netjes uit de grond getrokken en met het andere tuinafval op de composthoop gegooid.

Toen de opzichter na een uurtje terugkwam zag hij tot zijn tevredenheid dat het gras in de tuin van de burgemeester keurig in rechte baantjes was gemaaid. ‘Ik heb het andere tuintje ook al gedaan,’ zei Joris trots. ‘Dat was de moestuin,’ mompelde de opzichter. Er verscheen een tevreden glimlach op het gezicht van de opzichter. Hij bedankte Joris voor het extra werk dat hij gedaan had. Trots en tevreden ging Joris naar huis. Joris wacht vol spanning op een nieuwe brief van de gemeente voor vrijwilligerswerk en werkervaring.

De opzichter heeft een brief gekregen van een hoveniersbedrijf waar enkele werkplekken waren vrijgekomen na een mislukt project om werkloze mensen verplicht vrijwillig werkervaring te laten opdoen met tuinieren:
De gemeente heeft besloten dat werkervaring opdoen met  vrijwilligerswerk tot concurrentievervalsing zou kunnen leiden.

De opzichter is niet langer een vrijwilliger voor de gemeente. Dankzij Joris heeft de opzichter weer een echte baan.

Eerder verschenen in Krapuul

 

Joris heeft kiespijn

Geplaatst: 2 juli, 2014 in Fictie

Joris kreeg kiespijn op een vrijdagmiddag. Joris belde zijn tandarts en die kon Joris niet eerder helpen dan maandagmiddag. Joris was in geen jaren bij de tandarts geweest omdat Joris de tandarts een beetje eng vond. Nu de afspraak met de tandarts gemaakt was werd Joris, ondanks zijn kiespijn, weer een beetje bang. Bovendien moest Joris een heel weekend met kiespijn rondlopen. Joris had gelezen dat Aspirine slecht was voor je maag, en die andere pijnstiller slecht voor je nieren. Er was een nieuwe pijnstiller op de markt, maar daar kon je een hartaanval van krijgen. Joris vond pijnstillers ook een beetje eng.

Joris besloot een flinke baksteen te halen bij de doe-het-zelf-zaak om de hoek. Joris mocht de baksteen gratis meenemen van de verkoper omdat de baksteen van een restpartij afkomstig was. Glunderend nam Joris de baksteen in ontvangst. Joris bofte maar weer! Thuisgekomen bond Joris een een stuk touw om de baksteen. Joris had altijd touw in huis om oud papier mee in te pakken. Joris hield ervan zijn afval netjes gescheiden te bewaren. Daarna bond Joris het andere eind van het touw om zijn pijnlijke kies en wandelde met zijn gratis baksteen in de aanslag naar het balkon; Joris woonde in een appartementje, 3 hoog met een balkonnetje.

Toen Joris zijn baksteen over de reling gooide kneep hij zijn ogen stijf dicht en voelde Joris hoe het aan zijn pijnplek geknoopte stuk touw ‘plop’ zei. Joris was verlost van zijn pijnlijke kies! Opgelucht deed Joris zijn open weer open en keek over de reling. Op de grond zag hij zijn baksteen-met-touw-en-kies op de grond liggen. Joris zag ook een mijnheer liggen, het zal toch niet..? Joris rende naar beneden om poolshoogte te nemen.

Met de man onder het balkon gaat het weer goed. De man onder het balkon moest wel even ter controle naar het ziekenhuis, maar gelukkig zijn ziekenhuizen ook zonder afspraak open, zelfs na 4 uur en in het weekeind. Joris heeft zijn lesje wel geleerd. Joris kijkt nu altijd eerst even over de reling van het balkon alvorens hij een baksteen van het balkon gooit. De afspraak met de tandarts heeft Joris natuurlijk afgezegd.

Joris kijkt altijd naar de grond

Geplaatst: 1 juli, 2014 in Fictie

In zijn vroege adolescentie is Joris met zijn schoen op een kakkerlak gestapt. Dat gaf natuurlijk een harde kraak! Joris kreeg daar zo de kriebels van dat hij zijn schoenen meteen uitdeed en andere schoenen aantrok. Zonder te kijken deed Joris zijn gewraakte schoenen in een plastic zak om vervolgens een stevige knoop in de plastic zak te leggen. De volgende dag bracht Joris de schoenen in de plastic zak naar de kringloopwinkel, want zo was Joris; Joris gooide niets weg wat nog bruikbaar was.

Een maand later was de kringloopwinkel een week dicht vanwege een kakkerlakkenplaag. Joris besefte dat zijn schoenen daar misschien wel iets mee te maken zouden kunnen hebben gehad. Ook in het dorp hadden veel inwoners last van kakkerlakken gekregen. De mensen in het dorp waren niet rijk en deden vaak boodschappen in de kringloopwinkel.  Joris wist het nu zeker: de kakkerlak waar hij op gestapt was zat vol eitjes! 

Joris schaamde zich een beetje en durfde niemand in het dorp te vertellen dat het allemaal zijn schuld was. Daardoor keek Joris steeds naar de grond. Dat gaat vanzelf als je je een beetje schaamt. Bijkomend voordeel van zijn naar de grond kijken is dat Joris nooit meer op een kakkerlak is gestapt. Dat is wel fijn want het gekraak alleen al is genoeg om de haren van Joris recht omhoog te doen staan. Bovendien stapte Joris daardoor ook nooit op kevers en slakken of in hondenpoep.

Joris is nu veel ouder en wijzer en schaamt zich al lang niet meer, maar Joris kijkt nog steeds naar de grond want Joris weet nu dat hij kakkerlakkenplagen kan voorkomen door goed uit te kijken.