Hondenherdenking

Geplaatst: 2 mei, 2014 in column

fikkie-1Rond deze tijd van het jaar gedenk ik in het bijzonder een van mijn honden. Hij heet Fik, en iedere keer als ik denk aan hoe hij aan zijn eind kwam moet ik even huilen. Het staat me nog glashelder voor de geest. Het was in de tijd dat pitbulls nog waren toegestaan en in de tijd dat iedereen bang was voor pitbulls en zijn- of haar eigenaren. Het was in de tijd dat eigenaren van kleine huisdieren zoals mijn lieve shih tzu Fik nog vogelvrij waren.

Het was in de avond en Fik en ik maakten onze laatste wandeling voor die dag. In de verte hoorden Fik en ik geblaf; het klonk alsof er honden aan het vechten waren.  Fik spitste zijn oortjes en keek me aan. Het was alsof Fik me wilde vertellen dat hij me in geval van nood zou beschermen. Fik was net als Flipper, Skippy en Lassie, om over Rin Tin Tin maar te zwijgen, een held die me, indien nodig zou beschermen en hulp voor me zou gaan halen. Opeens kwam er vanuit het wilde geblaf een hond op ons afrennen, een losgeslagen pitbull! 

Natuurlijk rende ik zo hard ik kon weg, maar de pitbull kwam dichterbij en dichterbij. Opeens was het net alsof ik het stemmetje van Fik hoorde, alsof Fik zei: ‘Bind mij hier maar vast baasje, dan hou ik de pitbull zolang mogelijk voor je tegen en heb je tijd om hulp voor me te halen!’ Natuurlijk zei ik tegen Fik dat ik dat niet wilde maar Fik drong aan en drong aan. Ik bezweek onder Fiks druk en bond hem vast aan een paaltje en rende hard weg om hulp te halen.

Achter me hoorde ik hoe Fik zich moedig verdedigde tegen de pitbull; wafwafwaf! Een half uurtje later kwam ik terug met de wijkagent. Al wat we vonden was een wollig stukje huid, dat moest wel van Fik zijn! Fik had de ongelijke strijd verloren, maar hij wilde het zelf zo, natuurlijk had ik mezelf liever aan die paal vastgebonden en Fik uitgestuurd om hulp. Maar dat wilde Fik niet. Want Fik wilde zijn baas redden!

Natuurlijk heb ik sindsdien weer andere honden gehad en heb ik er nu ook een. Maar een hond als Fik heb ik nooit weer gehad. Dat kan natuurlijk ook niet.

Fik jongen, het ga je goed daarboven in de hondenhemel. Ik weet zeker dat je daar een heel fijn plekje hebt waar je heerlijk met andere honden kan spelen en stoeien. En die gemene pitbull zul je nooit meer tegenkomen Fik, want die brandt in de hondenhel tot in de eeuwigheid.

Willen jullie nu weggaan? Ik wil even alleen zijn met mijn verdriet en emotie.

eerder verschenen in Krapuul.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s