Een hoed voor moed

Geplaatst: 28 april, 2014 in Fictie

Een prachtige hoed was het. Een zwarte hoed die precies mijn schedelmaat had. Voor maar 10 euro. Ik keek mijn vrouw aan voor toestemming en die kreeg ik. Ze gaf me een tientje en even later liep ik buiten met mijn nieuwe aanwinst op mijn hoofd. Ik bekeek mezelf nog even in het etalageraam. Ziet er goed uit!

Ik merkte al gauw dat mijn nieuwe hoed me een ander gevoel gaf. Ik begon mijn aanwinst ook meer en meer te dragen. Ik pronkte met mijn hoed. Ik pronkte met mezelf en mijn hoed. Mijn hoed voelde verdomd lekker. Op een zekere dag sprak ik mijn vrouw tegen. Zomaar, ik droeg immers mijn hoed en met mijn hoed ben ik de man! Toen ik zag hoe mijn vrouw dit keer noodgedwongen de vuilnis zélf buiten moest zetten voelde ik een intense tevredenheid; ik werd er geil van en besloot mijn vrouw straks, voor het slapen gaan ongevraagd een flinke beurt te geven. Toen we die avond naar bed gingen vroeg mijn vrouw me of ik eindelijk mijn hoed eens wilde afzetten. ‘Die hoed,’ zei ik streng, ‘die hoed zet ik nooit meer af.’ Mijn vrouw keek me aan alsof ik gestoord was, maar ik wist dat het lachen haar heel snel zou vergaan. Ik rukte het ondergoed van haar lijf en ging onverdroten te werk. Daar we in ‘godmagwetenhoelang’ niet hadden gevreeën was ik vrij snel klaar.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd was mijn hoed weg. Ik raakte in paniek en zocht het hele huis door om mijn hoed terug te vinden. Mijn vrouw zat in de keuken grinnikend een sigaretje te roken. De bitch! Uiteindelijk vond ik mijn hoed in de afvalcontainer. Ik zette meteen mijn hoed weer op, rende de keuken in en schold mijn wijf uit voor alles wat men onwenselijk acht. Meteen daarna vertrok ik naar de buurtsuper. Ik kocht, zonder toestemming van mijn vrouw, een tube superlijm om mijn hoed stevig aan mijn hoofd vast te plakken. Datzalzeleren!

Onderweg naar huis werd ik steeds bozer, bozer en bozer. Ik heb mezelf niet in de hand! Ik raakte een beetje in paniek want eigenlijk ben ik een aardige, meegaande mijnheer. Ik besloot mijn hoed af te zetten want ik werd een beetje bang dat er ongelukken zouden gebeuren als ik thuiskwam. Verdomme! Ik had mijn hoed immers vastgeplakt met superlijm. Er was geen weg terug. Kokend van woede kwam ik thuis. Mijn vrouw zag aan me dat ik nogal boos was, schrok een beetje en deinsde terug. Maar dat maakte me alleen maar bozer en ik gaf haar een ferme tik: ‘Au!’ Ik raakte in een staat van razernij en greep een mes waarmee ik mijn vrouw in 10.000 stukjes hakte. Jawel, ze was morsdood en ik zat onder het bloed.

Na de steekpartij kwam ik weer een beetje tot rust. Alsof mijn hoed even moest opladen voor de volgende ronde. Ik belde daarom meteen de politie. Eindelijk had ik mijn hoed los gewroet. De rode cirkel rond mijn hoofd gaf precies aan waar de superlijm aan mijn hoofdhuid en hoed zat vastgeplakt.

Nu zit ik in de gevangenis wegens moord. Ik heb de politie uitgelegd dat het door de hoed is gekomen maar ze geloven me niet en ze denken dat ik gek ben. Ik mocht mijn hoed gelukkig meenemen in de gevangenis. Ik zet mijn hoed altijd op tijdens het eten en recreatie, want bajesklanten zijn eng en ruig. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de geestelijk gestoorden.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s