De borsten van de caissière

Geplaatst: 9 april, 2014 in Fictie

Die ochtend had ik een zware kater; ik beefde en zag dingen. De koelkast was leeg en ik had honger en dorst. Ik had trek in een uitsmijter en een fles Seven-Up om alles mee weg te spoelen.
Bevend en met een dikke laag zweet op mijn voorhoofd waagde ik mijn weg naar buiten richting buurtsuper om de hoek. Nu was ik nog nooit nuchter in de buurtsuper geweest en was ik in geen tijden nuchter buiten geweest, dus de zenuwen gierden door mijn keel. Maar ik moest wel, mijn voorraad was op.
Eenmaal in de buurtsuper kwam een kleine mijnheer naar me toe, hij was ongeveer een halve meter hoog en had een kaartje op zijn borst gespeld. Ik moest even bukken om te kunnen lezen wat er op stond:

MANAGER VAN DEZE BUURTSUPER.’

‘Kan ik iets voor u doen mijnheer?’, vroeg de manager van de buurtsuper. Ik hoorde een stem uit zijn keel komen die klonk als iemand die aan een heliumballon had gelurkt. Ik schrok van deze onverwachte interactie en het zweet brak me weer eens uit. ‘Ik red het zo wel manager,’ zei ik beleefd. Ik kom mijn eigen angstzweet inmiddels ruiken; ik moest wel een uur in de wind stinken. Haastig pakte ik wat gesneden spek uit de vleeskoeling, een doosje eieren en een fles Seven-Up.

Onderweg naar de kassa zag ik de manager giechelend en kirrend door de winkel rennen, de caissière rende achter hem aan. Toen de caissière mij zag stopte ze en liep ze pruilend terug naar de kassa. Toen ik ging afrekenen ontwaarde ik het buitenproportionele decolleté van de caissière, dat bewoond werd door een stel enorme borsten. Haar borsten bewogen wellustig op en neer terwijl ze de toetsen van de kassa beroerde. Ik probeerde naar binnen te turen omdat ik een glimp van haar tepels wilde opvangen.

Opeens stond de manager tussen mijn benen. Hij keek omhoog om mij recht in de ogen te kunnen kijken. ‘Anders nog iets mijnheer?’, schreeuwde hij met zijn heliumstem. De manager was zichtbaar boos vanwege mijn pervers getuur naar de borsten van de caissière. Ik schrok en voelde in een vlaag van paniek dat mijn blaasspier slapper werd. Gelukkig wist ik mijn plas net op te houden: ‘Nee mijnheer de manager,’ antwoordde ik bedeesd.
De caissière lachte me satanisch en hard uit. Ik gaf haar mijn beurs omdat ik inmiddels te hard beefde om zelf nog te kunnen afrekenen. Ze likte haar vinger nat met haar lange tong die droop van het kwijl, om de bankbiljetten uit mijn beurs te halen. ‘Nog een kratje Grolsch, beugels,’ fluisterde ik in de borsten van de caissière: ‘alstublieft.’ Die was ik bijna vergeten!

De manager had een prima stel oren en rende met zijn karretje naar de andere kant van de winkel om een kratje Grolsch voor me te halen. De borsten van de caissière bewogen wederom op en neer toen ze het totaal van mijn rekening aanpaste op de kassa.  Mijn ogen probeerden hulpeloos wederom een glimp van de tepels van de caissière op te vangen. En wederom stond de manager tussen mijn benen: ‘Kratje bier viespeuk!’, riep hij streng: ‘beugelflessen!’ De caissière likte opnieuw haar vingers met haar lange, druipende tong. Daarna deed ze het inmiddels natte wisselgeld voor me in mijn beurs.

Toen ik wegging keek ik nog even om en zag ik hoe de manager op de band van de kassa danste en het truitje van de caissière omhoog deed omdat hij met haar borsten wilde spelen. De caissière likte met haar lange tong over het gezicht van de manager die kirde van genot en plezier. Ik vluchtte naar huis en nam een flesje bier, en nog een, en nog een. Ik besloot nooit meer nuchter naar de buurtsuper te gaan.

Advertenties
reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s