Archief voor februari, 2014

Bef-leed

Geplaatst: 8 februari, 2014 in column

Beste mijnheer Gaus

We hebben een hondje ‘Boef.’ Het slaapt al jaren bij ons in bed. Op zich is dat geen probleem. Maar als ik mijn vrouw aan het beffen ben, likt Boef steeds zijn geslacht. Dat doet Boef heel luid en het wordt steeds erger. Helaas verbiedt mijn vrouw me de hond uit bed te schoppen tijdens het beffen. Maar door dat gelik van Boef kan ik me niet goed concentreren, omdat Boef zichzelf luider likt dan ik mijn vrouw kan beffen. Je begrijpt, daar wordt mijn vrouw flink sjagerijnig van.
Dus mijnheer Gaus; hoe kan ik Boef leren zichzelf niet te likken als ik mijn vrouw aan het beffen ben?

P.S. Wat was u goed bij Voetbal International!

Advertenties

Te Zwaar

Geplaatst: 7 februari, 2014 in column

Ik was een te zware kleuter. Ik was al te zwaar tijdens mijn geboorte. En dat kwam door mijn moeder; die was moddervet.
Ik weet nog dat ze op dieet ging toen ik een jaar of acht was. Ze ging bij de Weight Watchers en leerde daar vijf kroppen sla, op smaak gebracht met azijn, per dag te eten.

Daar stond ik dan naast mijn slanke moeder. Ze vertelde me altijd dat ik helemaal niet te dik was. Ik wist wel beter. Mijn moeder wist wel beter.
‘Wat ben jij afgevallen zeg,’ zeiden ze dan bewonderend tegen mijn moeder. ‘Wat een verschil hè,’ antwoordde moeder dan trots en drukte me dan stevig tegen zich aan om het effect te versterken.

 

Verhuizen

Geplaatst: 5 februari, 2014 in column

Prinses Beatrix is vandaag verhuisd naar kasteel Drakensteyn. Ik neem aan en mag hopen dat het geen gedwongen verhuizing is. Toch voelt het als een soort startschot voor de grote verhuisactie voor werklozen die een baan buiten hun woongebied vinden.

Minister Schippers wist nog te vertellen dat mensen met een ingebeelde psychische aandoening hun heil moesten zoeken bij familie, buren en hun omgeving. Vroeger deed men dat anders. Ik weet nog dat prins Claus een tijdje naar Zwitserland moest verhuizen voor zijn ingebeelde kwaaltjes. Dat zou nu niet meer kunnen. Mocht nu een koninklijk iemand een ingebeeld kwaaltje krijgen, dan zal het hulp moeten zoeken binnen haar familie en omgeving. Buren hebben adellijken niet.

Overigens kunnen mensen die moeten verhuizen voor hun nieuwe baan een ingebeeld kwaaltje krijgen. Sterker nog; misschien hebben ze er al een. Bijzonder lastig om dan terug te kunnen vallen op familie, buren en omgeving. Je kent geen hond en om een vreemdeling lastig te vallen met je ingebeelde kwaal lijkt me geen sinecure. Als een gek die geen buur, kennis of familie van me is mij zou aanklampen zou ik heel hard wegrennen en de politie waarschuwen.

Maar mensen zonder werk, maakt u zich niet te veel zorgen. Er is namelijk geen werk. En u, met ingebeelde ziektes, hoeft niet te verhuizen naar een plek waar geen familie, buur of omgeving u nog kan redden. U bent veilig. Want nogmaals, er is geen werk.

Dat er banen zijn voor iedereen is slechts inbeelding.
Dat uw ziekte ingebeeld is, is inbeelding.
Dat u op een dag zult moeten verhuizen voor een baan is inbeelding want er is net zo weinig werk te doen op uw woonplek als elders.

Het is de regering die ziek is en zichzelf inbeeldt dat alles wat fout gaat aan u ligt. Dat is een heel vervelende ziekte. Hardnekkig ook. Er is nog geen remedie voor. Nou ja die is er wel, maar helaas is ook een groot deel van Nederland besmet met de ziekte waar de regering aan lijdt. Verhuizen uit Nederland lijkt me de veiligste oplossing.

Eerder verschenen op Krapuul

Fappen

Geplaatst: 4 februari, 2014 in column

Het is alsof honderden reaguurders als anonieme zombies uiteenspatten op het voorruit van mijn auto. Fap fap. De ruitenwissers werken zo hard ze kunnen, maar ik kan niets meer zien. Fap fap. Om te voorkomen dat er ongelukken gebeuren zet ik mijn auto aan de kant. Fap fap. Ik wacht tot de bui voorbij is. Fap fap. Ik zet de radio aan: ‘De aangifte van het meisje dat zei dat ze verkracht is door twee getinte jongen, bleek vals.’ Fap fap. ‘En dan nu nog het weer.’ Fap fap. Het wordt stiller. De wolkbeuk is voorbij en volgens het weerbericht wordt het vanaf nu droog en zonnig. Het fappen stopt. De zon breekt door achter de wolken, ik kan verder.

 

Ik kan breien

Geplaatst: 3 februari, 2014 in column

Ik was nogal gefascineerd door het breien van mijn moeder. En rond mijn zevende liet ik moeder mijn eerste breiwerk zien: een vormeloos lapje waar je absoluut niets mee kon. Maar moeder vond het allemaal erg bijzonder en ze moedigde me aan om meer te breien, maar verder dan het breien van een doelloos lapje ben ik helaas nooit gekomen.
Maar het is een dierbare herinnering en als je me een bolletje wol en twee breinaalden geeft, zeker weten dat ik nog steeds een lapje zal kunnen breien.
Toen ik ouder werd en met vriendinnetjes thuiskwam was moeder een beetje teleurgesteld; ze had gehoopt dat ik een homo zou zijn waarmee ze als vrijdenkende moeder heerlijk mee zou kunnen pronken.

Heel erg

Geplaatst: 3 februari, 2014 in column

Er is veel onrecht en leed op de wereld. Daar maak ik me zorgen over. Ik denk dat men al dat leed wel eens vergeet. Zo zag ik vanmorgen een mijnheer die een bloemetje op het graf van zijn moeder legde. Hij zat wat in zichzelf te praten en huilde er zelfs een beetje bij. Ik legde mijn hand op zijn schouder en vertelde hem dat het wel vervelend was dat zijn moeder overleden was, maar dat hij ook moest beseffen dat er bijvoorbeeld gisteren alleen al 95 doden zijn gevallen in Aleppo. Want dat is toch wel veel erger, al die doden.
Daar kreeg ik toch een vervelende scheldkanonnade van die mijnheer. Heel erg was dat. Erger dan erg zelfs.

Schaamhaartjes

Geplaatst: 2 februari, 2014 in column, Dingen van de dag

Ik frons niet eens als ik op de rand van de badkuip een prachtig gekruld schaamhaartje naast het damesscheermesje van mijn vrouw zie. Geen spier. Bewust niets. Zo wil ik het houden en zo zal ik het houden. Immers, ik weet dat het een schaamhaartje van mijn liefste vrouw is. Ik koester de herinnering en sla ze op in mijn hoofd, met tijd, datum, jaargang en al, stuk voor stuk, krul na krul.
En als mijn vrouw en ik ruzie krijgen over opruimen en afwas; u raad het al, dan vliegen de door mij gekoesterde schaamhaartjes verbaal over de keukentafel. Daarna moet ik het weer bijleggen en droog ik haar tranen. En beloof ik haar het nooit weer te doen.