De verlichte meester

Geplaatst: 15 februari, 2014 in Fictie

Tijdens zijn meditaties wist de meester aardse energieën om hem heen positief te beïnvloeden. Het ontbrak de meester dan ook aan niets. En het zou de meester ook aan niets ontbreken. Hij wist dat, het universum wist dat.
Tijdens een van zijn meditaties waarbij de meester zich losmaakte van alles wat aards was, hoorde de meester een luide knal. Hij schok, opende zijn ogen en ontwaarde een barst in zijn gezichtsveld. Het was een breuk in de illusie van het alledaagse leven. De meester probeerde dichter bij de scheur te komen, maar wat hij ook deed de scheur bleef, hoewel voortdurend in zicht, buiten zijn bereik.
De meester ging mediteren en liet alles wat aards was los, urenlang, dagenlang. En toen hij na een week zijn ogen weer opende zag hij de illusie van het aardse leven duidelijker dan ooit. De natuurwetten waren niet langer van toepassing op de verlichte meester. Hij kon zelfs vliegen. Al wat de meester hoefde te doen was het te wensen.
De meester vloog naar de barst en keek goed wat er zich achter de illusie van zijn bestaan bevond. Maar er was niets te zien. De meester kon zich door de barst wringen en verdween achter de sluier van alles wat aards was.

Er was niets: geen boven, geen beneden, geen geluid, geen stilte, geen licht, geen donker. Toen de meester zich omdraaide om terug te keren naar het aardse bestaan bleek dat er ook geen ‘voor en achter’ meer bestond. Zelfs zijn lijf was verdwenen.

De meester sleet zijn laatste jaren in een inrichting. Niets kon hem nog redden van zijn illusie.
 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s