Van de wijsheid en dan de dood

Geplaatst: 14 januari, 2014 in Poëzie

Wanneer ik roep en de echo antwoordt,
in stilte weet dat je bent vermoord.
Het is zover, de tijd verbrandt,
mijn geheugen, mijn verstand.

Nu leer ik wat ik al wist,
dat het al voor me was beslist.
Het is een komen en een gaan,
van eenieders aards bestaan.

Mijn wanhoop schreeuwt en het wordt schor.
Ik wil het weten, maar het verstand verkruimelt, droog en dor.
Allang vergeten, wat ik wilde weten.
Vergeten wat ik al altijd al wist,
in de verte versluierd, achter een opkomende mist.

Mijn verlosser komt er aan.
Het is een komen en een gaan,
van eenieders aards bestaan.
En tot stof wil ik vergaan.

Van de wijsheid en dan de dood,
kies ik dood.

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s