Gebakken peren

Geplaatst: 28 september, 2013 in Fictie

Met mijn handen in het haar tuur ik naar mijn gedachten. Er is niets wat ik kan bedenken. Mijn hoofd is leeg. Ze is weg.  Ze was mijn geliefde, deed alles wat ik wilde. Maar vandaag kwam de dag, dat ze nee zei. Ik gaf haar een klap. Eentje maar. Niet te zacht, niet te hard.
Maar ze begreep me niet en rende weg. Ik riep nog dat ik van haar hield. Maar ze wilde niet luisteren.
Ik rende haar na en hield haar tegen. We kregen ruzie. En nu ligt ze hier stil.

Waarom moest je me tegenspreken lieverd? Je wist toch dat ik gevoelig ben? Je liet me in de steek en nu zit ik met de gebakken peren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s