Pijn en genot, pijn en genot, pijn en…

Geplaatst: 25 juli, 2013 in Fictie

Ik lag naakt op de vloer. Op mijn rug. Weerloos. Met haar muiltje schopte ze tegen mijn schouder. Ten teken dat ik me moest omdraaien. Toen ik eenmaal op mijn buik lag zette ze triomfantelijk haar linkervoet op mijn rug. De hoge hak van haar schoeisel priemde in mijn rug. Mijn hele lijf gloeide van het pak slaag dat ik van haar had gekregen. Ze bond mijn handen vast op mijn rug. Ik was weerloos. Het zweet gutste van mijn lijf. Ze trok mijn hoofd omhoog aan mijn haren. Ze keek me met grote ogen aan. Haar tanden blikkerden in het lamplicht. Aan mijn haren trok ze me verder omhoog. En ze sleepte me naar de badkamer. Een straal ijskoud water kwam uit de douche en spoelde op mijn bezweette, rood nagloeiend lijf. Ik wilde inademen maar maar mijn keel was dichtgeknepen door de kou. Toen kreeg het water een aangenaam warme temperatuur. Opgelucht haalde ik een diepe teug adem.

Voorzichtig wast ze mijn lijf, ze kust me teder, vertroetelt me, en bied haar excuus aan. Omdat ze me geen pijn wilde doen. Ik zeg niets. Ik onderga mijn wasbeurt zonder iets te zeggen. Mijn handen zijn nog gebonden. Ik buig mijn hoofd terwijl ze mijn haar wast. Als ze me afgedroogd heeft kijk ze me medelijdend aan. Dan geeft ze me een zachte massage met oliën en zalfjes. Ik droom zachtjes weg onder al die aandacht. Dan geeft ze me zachtjes een kus op mijn schouder.

Zo meteen maakt ze mijn handen weer los. Dan mag ik gaan. Waarnaar ik maar wil. Dan ren ik bloot naar mijn bed. Gaat ze me rijden, me tot een orgasme dwingen. En daarna kan ik eindelijk gaan rusten, gaan slapen. Mijn lijf mag dan herstellen. Zich voorbereiden op een volgende ronde van pijn en genot, pijn en genot, pijn en genot.

‘Ik weet waar je nu naar verlangt,’ zegt ze zachtjes.
Ik kijk haar hoopvol aan.
‘Maar het is voorbij. Dit was echt de laatste keer.’
Ik kan mijn teleurstelling niet verhullen.
‘Ga je weg dan?’, vraag ik schaapachtig.
‘Ja, ik ga weg, want ik hou niet meer van je.’

Ze geeft me een tedere kus en kijkt me verdrietig aan: ‘Vaarwel.’
Dan pakt ze iets uit haar toilettas.
Dan kan ik alleen nog maar borrelen uit mijn mond.
Ze blijft me liefdevol aankijken.
Dan ben ik er niet meer.

Alsof ik er nooit ben geweest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s