Archief voor december, 2012

Friso en de verpleger

Geplaatst: 22 december, 2012 in column, Dingen van de dag, Fictie

Er was eens een hele enge, boze journalist. En die bood een van de verplegers wel 300.000 euro voor een foto van Prins Friso. Want Friso lag doodstil in coma in het ziekenhuis. Natuurlijk zei de verpleger:

“Nee!, en ik vertel het meteen aan Schwamberger!, onze woordvoerder!”

Nu is Schwamberger de grote verteller van het ziekenhuis waar prins Friso ligt. En hij vond dit verhaaltje zo mooi, dat hij besloot dit verhaal vlak voor kerst aan de kranten te vertellen. Om onze verpleger en het ziekenhuis in het zonnetje te zetten. En zo geschiedde.
Van de verpleger en de vermaledijde journalist is verder niets vernomen. En Schwamberger is inmiddels druk doende met een ziekenhuissprookje voor de volgende kerst.

De essentie van de paus

Geplaatst: 21 december, 2012 in column, Dingen van de dag, Fictie

Op de dag dat de wereld zou moeten vergaan volgens een Zuid-Amerikaanse kalender, besluit Joseph Aloisius Ratzinger, tegenwoordig beter bekend als paus Benedictus XVI, de homo’s uit te roepen tot vernietigers van de essentie van het menselijk wezen.

Homo’s zijn vampiers. En zoals je weet word je van een vampierenbeet zelf vampier. Van een kus van een homo word je zelf homo. Dat is de boodschap van de paus.

Daarom is de paus lang geleden priester geworden. Omdat zijn celibaat mensen er voor behoed ook homo te worden. En dat hij als dank door onze lieve heer tot paus is gemutst.

Daarom is de paus Benedictus XVI op homojacht. Het tekort aan priesters moet hoe dan ook aangevuld worden, nietwaar?

Ondertussen, op tv

Geplaatst: 20 december, 2012 in column, Dingen van de dag

We zitten met zijn allen klaar op de bank. Behalve de oudste. Die zit op ‘zijn’ fauteuil. Met de knieën opgetrokken. De zakken chips en pinda’s liggen klaar. Drankjes worden ingeschonken. Moeder de vrouw trekt haar rok recht en kijkt op de klok. Het is zover. Ze pakt de afstandsbediening van me af en zet de tv op 1. We hebben allemaal onze mobieltjes klaar liggen. Als de show begint mogen we sms’en. Gespannen eten we chips. Nemen we nog een extra drankje. We raken opgewonden. We lachen, roepen en huilen door elkaar. Dan komt de uitslag. Mijn vrouw en ik kijken elkaar met grote ogen aan. “Dan moeten we overstappen op Telfort!” roepen we in koor. De kinderen juichen.

#kerststal Waar is de ezel?

Geplaatst: 19 december, 2012 in column, Dingen van de dag

En het geschiedde dat een vrome katholiek op bezoek kwam bij een nuchtere agnost. Het was rond kerst en toen de vrome katholiek binnenkwam, zag hij dat er een prachtige kerststal in de kamer stond. De vrome katholiek kon het niet laten en boog, met de handen op zijn rug, om even in de kerststal te kunnen kijken. Hij keek de nuchtere agnost aan en merkte op dat er zich geen ezel in de kerststal bevond.
“Maar de ezel is toch prominent aanwezig?” reageerde de nuchtere agnost en keek samen met de vrome katholiek naar het vrolijk verlichte tafereeltje. “Waar dan?” vroeg vrome katholiek verbaasd. De nuchtere agnost wees, en de vrome katholiek reageerde verbaasd: “Maar dat is toch Jozef?”

Dierenleed

Geplaatst: 18 december, 2012 in column, Dingen van de dag

In een land waar varkens in te krappe appartementen huizen, onder erbarmelijke omstandigheden vervoerd worden van hot naar haar, om vervolgens meer dood dan levend verdoofd te worden, zodat ze vooral pijnloos op ons bord mogen verschijnen als een sappig karbonaadje, een land waar, in schimmige hokken, kippen met half verrotte, vol zweren zittende poten, vet gemest met antibiotica, in luttele weken klaar voor de slacht worden gemaakt, om als veelzijdig stukje vlees op ons bord te mogen verschijnen, in dat land is besloten een protocol voor zeezoogdieren in problemen te ontwikkelen. Want dierenleed hoort achter de muren van de slachterijen, boerderijen en megastallen.

Wie op het rare idee gekomen is om nertsenfokkerijen te verbieden is me dan ook een raadsel.

Schietdrama: New Rules

Geplaatst: 17 december, 2012 in column, Dingen van de dag

Er heeft zich wederom een schietdrama afgespeeld.

Daarom komen alle wapeneigenaren bij elkaar. Om harde afspraken te maken. Om te beloven dat ze hun wapen nooit zullen gebruiken om weerloze kinderen dood te schieten. En dat de ouders beter op hun kinderen zullen letten. Grenzen gaan aangeven en strenger opvoeden. Omdat, als ze later groot zijn, niet in zomaar scholen mogen gaan schieten. En dat gekken met wapens harder aangepakt moeten worden. Desnoods met geweld.

En natuurlijk zal er voor de schietscholen een cursus zelfverdediging ontwikkeld worden, zodat kinderen zich voortaan beter kunnen verdedigen tegen gewapende invallen op school, en terug kunnen schieten.

Alleen zo kan er in de Verenigde Staten voorkomen worden dat het schieten in scholen verder escaleert.

Respect bandje

Geplaatst: 16 december, 2012 in column, Dingen van de dag

Die rare scheidsrechter met zijn respect bandje. Speciaal meegenomen om een emotionele trainer in de zeik te zetten. Over de rug van een doodgeschopte grensrechter je gelijk halen. Moreel superieur doen. Het was geen ergernis van de scheids. Het was ‘zijn’ buitenkansje.

Scheidsrechters hoeven kennelijk niet langer de trainers en spelers te respecteren en hebben vrij spel. Ze kunnen nu terug slaan als respect martelaar. Om je de mond te snoeren. Tot er op een goeie dag een trainer word doodgeschopt door een scheids en zijn grensrechters. ‘Vanwege respect en trainers die niet begrijpen wat respect inhoudt’.
Wat dan?

Betaalde spelers en -trainers en zijn mede afhankelijk van goede scheidsrechters. En scheidsrechters zouden nooit misbruik van respect bandjes mogen maken.