Archief voor oktober, 2012

Duikelaar

Geplaatst: 11 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Mensen, Sport

Luis Suárez duikelt uit angst. Van kleins af aan al. In Uruguay moest hij blijkbaar duikelen om te overleven. Waarvoor hij bang is wordt niet uitgelegd. En waarom hij duikelt wordt ook niet uit de doeken gedaan.

Ik ben een beetje bang in tunnels. En als ik lees dat ze nog veiliger zijn geworden vraag ik me af waarom ze nog veiliger zijn. Was er instortingsgevaar dan?
En waarom staan er altijd files voor die tunnels? Omdat iemand niet naar binnen durft te rijden?

Als ik in een tunnel ben, en denk dat het gaat instorten, ga ik als Suárez doen: duikelen, in een angstig hoekje, tot iemand mij de tunnel uit stuurt.
Want niemand heeft iets aan een duikelaar.

Advertenties

Lance Armstrong is een winnaar

Geplaatst: 10 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Sport

Het net sluit zich rond Lance Armstrong. Vandaag of morgen zal hij aan de schandpaal genageld worden.
Ook ik geloof niet meer in zijn onschuld.

Toch heb ik genoten van alle overwinningen van Lance. Achteraf teleurgesteld zijn heeft geen zin. Hij was gewoon de beste, ook in het verhullen van zijn dopinggebruik. Ook al zullen zijn overwinningen van hem worden afgenomen, voor mij is hij een winnaar.

Dopingcontrole is een industrie op zich. Topsporters worden steeds meer een speelbal van die industrie en maakt hen een normaal privéleven vrijwel onmogelijk.

Stimulerende middelen dienen – tot op zekere hoogte – gelegaliseerd te worden. Al was het maar om onnodig sportleed te voorkomen en de macht van de dopingcontroleurs binnen de perken te houden.

Ik doe de deur achter me dicht en wandel naar school: 4e klas basisschool. Voor de les een kringgesprek. Doen we iedere maandag. Wat we beleefd hebben en zo.
Ik heb veel beleefd en het was heel gezellig dit weekend. Op tv gezien dat Nixon Humphrey heeft verslagen. Dat soort dingen.
Na het kringgesprek haal ik opgelucht adem. Niemand heeft iets gemerkt.

Na school loop ik naar huis, de sleutel zit al in de voordeur. Het is stil in huis. Voorzichtig sluip ik naar boven. Maar hij heeft me gehoord. Zonder te weten waarom, scheld hij me verrot. Doet ie al jaren. Komt van zijn ongeluk.
We moeten van moeder voor vader bidden. Iedere avond. Dat ie beter mag worden.

Bakelieten telefoon

Geplaatst: 9 oktober, 2012 in Fictie

Die goeie ouwe bakelieten telefoon. Dof en zwart. Lekker zwaar. Ratelende kiesschijf. Het hele huis zinderde als de telefoon bij ons ging!

De telefoon hing bij ons in de hal. Naast de spiegel. En eronder een stoel.
Daar kon je op je gemak even bellen. Met de dokter. Of de winkel. Of met iemand anders die een telefoon had.

Zelfs mijn kleine zus stoorde me nooit als ik de telefoon gebruikte. Want het voordeel van een bakelieten telefoon was ook, dat je met een flinke tik van de hoorn iemand het ziekenhuis in kon slaan.

Daar bleven mensen vroeger veel langer liggen door de lagere ziekenhuiskosten. En het ziekenfonds was veel goedkoper.

Maar dat vertel ik je een andere keer.

Ondertussen bij Shell

Geplaatst: 8 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Natuur

Ik geef het sein met een ferme zwaai.
Op dat moment, valt de met industriële diamanten bezaaide boorkop, met donderend geraas naar beneden.
Op dat moment, glij ik uit over de oogverblindende rijp, die door de laaghangende zon mij het zicht ontneemt.
Met een gedempte plof word ik doorboord. Eerst mijn navel, daarna mijn ingewanden en tenslotte mijn ruggenwervel.
Een mist stijgt op uit de boorput. Het is mijn laatste ademtocht die ik met de volle kracht van de zware boorkop uitblaas.
Geschokt trekt de machinist het moordwapen omhoog.
Ik bungel, levenloos als een made aan een vishaak, in de ijzige zon.
Mijn bloeddruppels vallen, bevroren als dieprode robijnen, op het boorplatform.
Ik ben dood, de noordpool zal spoedig volgen.

Hersenrot

Geplaatst: 7 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Fictie

Ik heb een slecht gebit. Jaren tobde ik met een tand die zeurde en temperatuurgevoelig was. Daarom heb het laten trekken.

De tandarts legde een watje op het gapende gat waar eens nummer 15 zat en bekeek het vocht dat zich er op af had gezet.
De tandarts schudde zijn hoofd. Hij vroeg me of ik me misschien wat licht in het hoofd voelde. Ik voelde me eerder opgelucht dat de extractie achter de rug was. Toen werd me uitgelegd dat ik door mijn verrotte tand aan hersenrot leed.

Het langzame proces van hersenrot zal mijn tijd wel duren.
Een bijkomend voordeel van hersenrot is dat ik steeds beter zal kunnen voldoen aan de zware eisen van onze competitieve maatschappij.

Mijn jeugd, mijn pijn

Geplaatst: 7 oktober, 2012 in Dingen van de dag

Het is voorbij, je bent nu dood.
Het doet me pijn, je werd nooit groot.
Traag en sloom,
Als in een droom,
Heb ik je vermoord.
Jouw gebeden, zijn nooit verhoord.

Ik zocht mijn weg, ik was het kwijt.
En ik sta bij je in het krijt.
Je wist nog niet wat ik moest doen.
Je leefde in een kinderschoen.

Nu heb ik rust, je bent nu dood.
Je was nog klein, ik ben nu groot.
En ik leef en ben je kwijt.
Het verdriet, mijn zelfverwijt.

Ik heb je lief, mijn dode kind.
Maar ik haatte je, ik was blind.

Ik zoek, maar je bent verdwenen,
Mijn jeugd, mijn pijn,
Weggestopt, dieper dan diep,
Onder harder dan hardere stenen.