Archief voor oktober, 2012

Bakelieten telefoon

Geplaatst: 9 oktober, 2012 in Fictie

Die goeie ouwe bakelieten telefoon. Dof en zwart. Lekker zwaar. Ratelende kiesschijf. Het hele huis zinderde als de telefoon bij ons ging!

De telefoon hing bij ons in de hal. Naast de spiegel. En eronder een stoel.
Daar kon je op je gemak even bellen. Met de dokter. Of de winkel. Of met iemand anders die een telefoon had.

Zelfs mijn kleine zus stoorde me nooit als ik de telefoon gebruikte. Want het voordeel van een bakelieten telefoon was ook, dat je met een flinke tik van de hoorn iemand het ziekenhuis in kon slaan.

Daar bleven mensen vroeger veel langer liggen door de lagere ziekenhuiskosten. En het ziekenfonds was veel goedkoper.

Maar dat vertel ik je een andere keer.

Ondertussen bij Shell

Geplaatst: 8 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Natuur

Ik geef het sein met een ferme zwaai.
Op dat moment, valt de met industriële diamanten bezaaide boorkop, met donderend geraas naar beneden.
Op dat moment, glij ik uit over de oogverblindende rijp, die door de laaghangende zon mij het zicht ontneemt.
Met een gedempte plof word ik doorboord. Eerst mijn navel, daarna mijn ingewanden en tenslotte mijn ruggenwervel.
Een mist stijgt op uit de boorput. Het is mijn laatste ademtocht die ik met de volle kracht van de zware boorkop uitblaas.
Geschokt trekt de machinist het moordwapen omhoog.
Ik bungel, levenloos als een made aan een vishaak, in de ijzige zon.
Mijn bloeddruppels vallen, bevroren als dieprode robijnen, op het boorplatform.
Ik ben dood, de noordpool zal spoedig volgen.

Hersenrot

Geplaatst: 7 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Fictie

Ik heb een slecht gebit. Jaren tobde ik met een tand die zeurde en temperatuurgevoelig was. Daarom heb het laten trekken.

De tandarts legde een watje op het gapende gat waar eens nummer 15 zat en bekeek het vocht dat zich er op af had gezet.
De tandarts schudde zijn hoofd. Hij vroeg me of ik me misschien wat licht in het hoofd voelde. Ik voelde me eerder opgelucht dat de extractie achter de rug was. Toen werd me uitgelegd dat ik door mijn verrotte tand aan hersenrot leed.

Het langzame proces van hersenrot zal mijn tijd wel duren.
Een bijkomend voordeel van hersenrot is dat ik steeds beter zal kunnen voldoen aan de zware eisen van onze competitieve maatschappij.

Mijn jeugd, mijn pijn

Geplaatst: 7 oktober, 2012 in Dingen van de dag

Het is voorbij, je bent nu dood.
Het doet me pijn, je werd nooit groot.
Traag en sloom,
Als in een droom,
Heb ik je vermoord.
Jouw gebeden, zijn nooit verhoord.

Ik zocht mijn weg, ik was het kwijt.
En ik sta bij je in het krijt.
Je wist nog niet wat ik moest doen.
Je leefde in een kinderschoen.

Nu heb ik rust, je bent nu dood.
Je was nog klein, ik ben nu groot.
En ik leef en ben je kwijt.
Het verdriet, mijn zelfverwijt.

Ik heb je lief, mijn dode kind.
Maar ik haatte je, ik was blind.

Ik zoek, maar je bent verdwenen,
Mijn jeugd, mijn pijn,
Weggestopt, dieper dan diep,
Onder harder dan hardere stenen.

Ik ben een speciale vogel

Geplaatst: 6 oktober, 2012 in Fictie

Toen mijn ouders me verdrietig vertelden dat mijn jongere broer en -zus spoorloos waren verdwenen, voelde ik me schuldig. We kwamen zelfs op tv: de politie vermoedde een misdrijf. Ik was in die tijd erg stil. Wist me geen raad. Ik kreeg daardoor extra veel aandacht. Dat was wel fijn.

Maar sinds vandaag ben ik blij. Op school hadden we biologie en geleerd over een hele speciale vogel die een ei legt in andermans nest. En als de kuiken uit het ei komt, drukt die alle andere eieren en andere kuikens uit het nest. En zoiets heb ik ook gedaan. Maar dan met een van pappa’s Schick Injector scheermesjes. En zijn ze niet uit het nest, maar verstopt op zolder.

Dunharig onbehagen

Geplaatst: 6 oktober, 2012 in Dingen van de dag

Kaalgeschoren hoofden zijn hoofden die verbergen dat het meeste hoofdhaar inmiddels is uitgevallen.
Kaalgeschoren hoofden zijn niet stoer.
Zijn niet mannelijk.
Het zijn hoofden die versneld aan het verouderen zijn.

En u zal daar pas achter komen als uw kale held zich een paar dagen onvoldoende verzorgd heeft. U wordt op een ochtend naast hem wakker. Tot uw schrik ontdekt dat er bij hem een halve cirkel van dunharig onbehagen ontluikt:
“Dag libido, hallo ouwe lul, aangenaam kennis te maken. En nu mijn bed uit!”

Behalve als hij Giel Beelen heet. Wat hij op zijn kop heeft kun je beter maar kaal scheren.
Moet u doen dames, ik wil Giel Beelen wel eens zien met de cavia van Marc-Marie Huijbregts.

Rokende servers

Geplaatst: 5 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Politiek

Als de laden en kasten leeg zijn en het bureaublad is opgeruimd, stoft ze alles nog even af. “Zo alles weer netjes” denkt ze, “alsof ik hier nooit geweest ben.”
Haar Blackberry zoemt voor de zoveelste keer. Een glimlach en een frons verwringen haar gezicht. Er verdwijnt een traan in het pas gezogen tapijt.
Bemoedigende woorden, loze kreten, het maakt allemaal niet meer uit.
Ze laat nog vlug een berichtje achter op Twitter en leest over rokende servers: de website ligt plat.
Ze veert even op, “dat is me nog niet eerder gelukt,” bedenkt ze.
Dan voelt ze eindelijk de druk van haar schouders afglijden. Ze recht haar rug, neemt afscheid van haar collega’s en verlaat opgelucht het GroenLinks gebouw.

Interseksuele Honden

Geplaatst: 4 oktober, 2012 in Dingen van de dag

Drie honden uit Australië verlieten het nest en lieten hun pups alleen en onverzorgd achter. Op hun speurtocht naar roem en eer ontdekten de honden een mens waar iets mee aan de hand was. Al gauw kwamen ze er achter dat het een mensenkind was met het syndroom van Down. De honden besloten het kind warm te houden tot ze ontdekt werden en in de krant als held onthaald zouden worden.

Geruchten gaan dat de pups overleden zijn door eenzaamheid, voedselgebrek en uitdroging. De drie honden weigeren commentaar en hebben een advocaat in de arm genomen. Die heeft verklaard dat de drie honden een interseksuele geslachtsoperatie hebben gehad. Daardoor hadden de honden hun pups verwaarloosd en het kind gered.

Kraplap

Geplaatst: 3 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Fictie

Ik vind het heerlijk om karton te knuffelen, in mijn armen te nemen, ja, zelfs een kusje op karton is voor mij een van de fijnere dingen des levens. Kleurig pakpapier maakt het nog veel interessanter. Een mooi verpakte doos, daar wil ik wel aan ruiken, ja zelfs keihard snuiven.
De geuren die ik dan ruik doen me dan denken aan vroeger. En als ik een mooi verpakte doos hard knuffel en verkreuk, komt mijn kindertijd weer helemaal tot leven.
Ik zie mijn moeder dan weer helemaal voor me. En hoe ze me afweerde als ik haar wilde knuffelen.

Ik kom uit Spakenburg en ben geboren uit een in ‘kraplap’ geschouderde dame, die ik moest aanspreken met het woordje ‘moeder’.

De grootste zuurstofhapper

Geplaatst: 2 oktober, 2012 in Dingen van de dag, Fictie

Minder zuurstof in de oceanen omdat het water warmer wordt. Dat betekent dat vis niet groot meer kan groeien. En wie denk je dat de grootste zuurstofhapper is in onze opgewarmde plas? Precies: de walvis.

Die rotbeesten zuigen al het zuurstof uit onze plassen zodat wij straks kleine kut harinkjes uit het vat mogen eten, haring kaken moeten met pincet en vergrootglas en lekkerbekjes gebraden kunnen worden in een gourmetpan.

Straks moet je een visje aan je haak doen om een wurm te kunnen vangen. Dat is toch te gek voor woorden? Schiet die walvis beesten toch af en stuur ze naar Japan. Goed voor onze economie, bovendien meer zuurstof, dus meer vis in onze wateren.

Mag ik even afrekenen?