Archief voor mei, 2012

Slaapwandel Wens

Geplaatst: 19 mei, 2012 in Dingen van de dag, Fictie
Tags:, ,

Ik wandel wezenloos door de kille keuken en zie het scherpe messenset uit de ALDI. Ik pak de middelste tussenmaat: die wordt weinig gebruikt en is daarom nog steeds in goede staat. Dan voorzichtig de steile trap op, zachtjes sluipen als een zombie. De gesloten slaapkamerdeur voorzichtig openen, het piept en kraakt weerbarstig, niet wakker worden nu! Mijn benen voelen zwaar, het mes weegt een ton. Maar ik zet door. Mijn geliefde snurkt, mond wijd open, slaapkamergeur ronkt uit de keel. Ik hef het zorgvuldig uitgekozen mes. Wakker worden, wakker worden!
De slaapkamer schudt, ik word weggetrokken van mijn slachtoffer. Sloom open ik mijn slaperige ogen, mijn geliefde kijkt bezorgd: “Je droomde?”
“Ik droomde dat ik slaapwandelde,” antwoord ik teleurgesteld.

Advertenties

De enige Nederlandse universitaire opleiding tweede officiële rijkstaal, ook wel Friese taal genoemd, dreigt te verdwijnen. En de reden dat dit gaat gebeuren heeft te maken met marktwerking. Een leraar moet vanaf komend studiejaar laten zien dat het ‘voldoende’ leerlingen trekt. Het belang van een opleiding wordt zo ondergeschikt gemaakt aan de markt.

De brede opleiding Europese Talen en Culturen leidt dus, ondanks dat het zichzelf ‘brede opleiding’ noemt, tot een versmalling van het aanbod in talen en culturen.

Halbe Zijlstra, een Fries met een Friese naam is demissionair Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
Laat de Friese taal over aan een Friese neoliberaal en het zal verdwijnen.
Bûter, brea en griene tsiis: Halbe krijgt het zijn strot niet uit.

Soms raak ik in de put. Dan glij ik langs een gladde wand, in een eindeloze val, mijn misère in. Ik denk dan dat ik vast zit, dat ik er nooit meer uit kom.
Maar na een tijdje voel ik me beter en kan ik mijn tocht naar boven weer beginnen. De gladde wand is niet zo glad als het leek! Kijk, ik klim weer omhoog!
Daarom juich ik nu als ik in de put raak. Want ik weet: ik kom er weer uit!

Padden kunnen niet uit de put komen. Zij sterven samen met vele andere amfibieën omdat ze in riool putjes vallen.
Raakt u in de put van dit nieuws? Steun Ravon: u voelt zich snel weer beter!

We zijn er al een tijdje mee bezig: paardenbloemen wieden. Sommigen staan nog in bloei, anderen zijn inmiddels uitgebloeid en hebben het felgeel van de bloemetjes vervangen voor asgrijs pluis. Het grasveld staat er vol mee.

Als kind vond ik het prachtig, pluisjes van de paardenbloemen blazen en dan kijken hoe ze, lichter dan lucht, hun verre tocht beginnen. Natuurlijk liefst alles in een keer er af blazen tot je er duizelig van werd.

Nu zijn al die pluisjes mijn vijand en mag ik machteloos toekijken hoe ze zich verspreiden in onze tuin. Knarsetandend wied ik door en baal van ieder zuchtje wind die, net als het kind van vroeger, zoveel mogelijk pluisjes van de uitgebloeide paardenbloemen wil af blazen.

Bram Bakker vindt dat mensen die botox gebruiken of willen gebruiken eerst naar de psychiater moeten.

Bram Bakker ziet het gebruik van Botox als een ‘stoornis’. Ik moet dan ook meteen aan make-up denken, het knippen van je haar, het scheren en het harsen. Allemaal stoornissen.

Als ik van die enorme zakken onder mijn ogen krijg wil ik ze laten verwijderen. Ook die rimpel op mijn voorhoofd, die er uit ziet alsof iemand er met een bijl heeft in gehakt, is me een doorn in het oog. Een prikje botox en het is weg.Ik heb ooit een rechtzijdige gezichtsverlamming gehad. Daardoor staat mijn gezicht een beetje scheef.

Ik ben ontevreden met mijn kop. Maar het is allemaal ingebeeld volgens Bram Bakker. Er iets aan doen? Ik zou niet durven. Mocht ik ooit triest worden van mijn kop dan ga ik in therapie! En dan gaat Bram me vertellen dat ik goed ben zoals ik ben.

Nou Bram, dat maak ik zelf wel uit. En als ik ontevreden ben over mijn kop dan ben ik dat! En als ik er wat aan ga doen dan doe ik dat.
Mijn kop vol spuiten met botox en zakken laten weghalen onder mijn ogen. En als ik daar dan gelukkig mee ben, dan heb ik een stoornis. Want eigenlijk ben ik na mijn botox-behandeling en oogwallen-verwijdering heel lelijk. En dat kan ik dan weer leren bij Bram. Wat Bram betreft moet ik op mijn handen gaan zitten als ik ongelukkig ben met mijn uiterlijk. En in therapie gaan natuurlijk. Maar zelf iets ondernemen? Nee dat mag niet want dat is een ‘stoornis’ volgens Bram.

Overigens lijkt Bram Bakker verdacht veel op een gebotoxte Jeremy Clarkson.

De race is voorbij. De strijd is gestreden. De motoren zwijgen.

Na het knuffelen en juichen met zijn teamgenoten zet botst hij, nog duizelig van zijn prestatie, tegen de camera.
Dan zet hij zijn helm af.
Zijn ogen liggen diep in de kassen. Grauw, prangend en trots kijken ze, terwijl de adrenaline en testosteron er nog uitspuit, om zich heen.
Fernando Alonso geeft hem een knuffel, een schouderklop en kijkt hem aan. Vol respect, bewondering: “Knap gedaan!”

Het is zijn eerste overwinning. En ook meteen zijn mooiste overwinning.
Alonso ziet wat wij zien: een winnaar, een kampioen, een concurrent.
Pastor Maldonado uit Venezuela, onthoud die naam, we zullen nog veel van hem horen: Formule 1 heeft er een kampioen bijgekregen.

Mijn schoonmoeder, zo nu en dan een beetje afwezig en vergeetachtig, draait aan de knopjes van haar kortegolf radio. Ze zoekt om ‘Nederland
Ze heeft 50 jaar lang, met het radiootje op tafel, vrijwel iedere dag, tussen zeven en acht, met een koekje en kopje thee naar haar Nederland geluisterd.

De telefoon rinkelt. “Rikki kan Nederland niet vinden op de radio” klaagt schoonvader.
“Nederland is opgehouden,” legt Paula uit. “De zender is gestopt. We brengen wel een cd met programma’s, Johan doet dat wel even voor jullie, met de computer.”
“Ooooh, ja,” zegt schoonvader op een afwezige toon.
Vanavond zit schoonmoeder opnieuw te draaien aan de knoppen van haar kortegolf radio: “Snap jij er wat van Albert? Nederland is weg!