Op audiëntie bij koning Kabout

Geplaatst: 5 mei, 2012 in Fictie, Kabouter

Voor een koning was dit een eenvoudig optrekje. Wil wees me de kamer waar de koning resideerde en klopte voorzichtig aan. Een gedempt “ja!” was het signaal dat we binnen mochten komen. De koning was druk doende in zijn stoffig kantoortje. Hij rommelde met kaarten en mappen en leek in gepeins verzonken. Verstrooid keek hij me aan. “Ah menspersoon” zei hij op een afwezige toon en hij gaf me een onafgemaakte lange neus. Ik maakte netjes een lange neus terug. “Dit is ‘Johan de menspersoon’ koning Kabout” zei Wil op plechtige toon, maakte zich achteruit lopend en buigend uit de voeten en sloot de deur achter zich.
Koning Kabout wees me een stoel.

“Jij kan ons zien” zei Kabout streng: “en dat betekend dat veel van de basis-magie van kabouters bij jou niet werkt. Normaal gesproken kunnen mensen ons niet zien, behalve enkele uitzonderingen waarvan jij bent een bent. Kabouterland zoekt een persoon die verminderd gevoelig is voor onze magie. Jij bent zo’n persoon. Daarom heeft Wil heeft je in ons land gelokt.
Welnu: Onze zuiderburen, de Alven, hebben een van de verboden boeken gestolen. De verboden boeken geven toegang tot magie die verboden is in onze wereld. De Alven zijn altijd tegen dit verbod geweest en hebben daarom het verboden boek gestolen. We vermoeden dat de Alven de magie van het derde boek willen gaan gebruiken om Kabouterland te veroveren. Voor zover we weten kunnen de Alven de Runen van de verboden boeken niet ontcijferen. Maar zeker weten doen onze spionnen dat niet. Wel is bekend dat de Alven alles zullen doen om het derde boek te kunnen lezen.
Alven beheersen net als ons basis-magie. Jij bent daar verminderd gevoelig voor. Ik wil dat jij het derde verboden boek samen met Wil terug steelt. Wil zal je gids en begeleider zijn. En zet die rare blauwe muts af, die heb je niet meer nodig.”

Even later stond ik weer buiten, ik was nu de trotse bezitter van een onopvallende rode muts. “Jij hebt me hierheen gelokt?” vroeg ik hoofdschuddend aan Wil. Wil lachte: “kom we gaan naar huis, morgen wacht ons een drukke dag!”

Advertenties
reacties
  1. Tinteling schreef:

    Dit verhaal wordt steeds leuker. Ik kijk uit naar het volgende deel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s